PunchVIDEO: Putin’s nuclear briefcase caught on camera in ChinaThe Jerusalem PostKahana must bring unity to Knesset through careful, patient action, not charging ahead - editorialInquirer Entertainment‘PBB’ housemate Calix Esguerra enjoys support of fellow pageant kingsInquirerCHR probes alleged rights violations in mass arrest of Asean protesters한겨레부전∼마산 복선전철 터널 붕괴 원인은 “허용치 20배 넘는 주입 압력”ZDF heuteEntdecken Sie das ZDF-NachrichtenstudioComplete SportsFIFA Unveils NFF Normalisation CommitteeHet Laatste Nieuws“Het wachten meer dan waard”: ook BV’s vieren de release van langverwachte game ‘GTA VI’RapplerAs Meta bets big on Muse AI agent, early safety mishaps surfaceThe Sydney Morning HeraldAustralian cricket’s reputation on the brink of being reduced to ashesNDTVStock Market Today: Green Energy Stock In Focus After Rs 12.98 Crore Windfall. Should You Buy?TagesschauLiveblog zum APEC-Gipfel: ++ Trump und Putin beenden ihr Gespräch ++
The Daily Newsstand · Free, Always
Thursday, November 19, 2026

Terug naar school met Mona Mina Leon, Laura De Geest en Pierre Gervais: 'Posh en elitair'

Translate

©

Ivan Put

| De jonge acteurs Pierre Gervais, Mona Mina Leon en Laura De Geest deelden als tieners de schoolbanken van het Regina Caelilyceum in Dilbeek.

Hoe groot is de kans dat je de klas deelde met een bekende acteur? Kleiner dan dat je de klas deelde met twee bekende acteurs. Laat staan drie. En toch komt het voor. Vraag dat maar aan de voor een Emmy genomineerde Mona Mina Leon, Roomie Laura De Geest of Pierre 'Magritte' Gervais. Jarenlang deelden ze als klasgenoten lief en leed op het Regina Caelilyceum. Speciaal voor BRUZZ wagen ze zich aan een terugkeer.

“Eigenlijk is de mopdichtheid in je leven toch nooit zo groot als op school”, zegt Laura De Geest, terwijl ze nog niet uitgelachen is over de beamer die Justin Beamer werd genoemd. “Ik heb wel nostalgie. Al die jaren, wauw. Dat komt nooit meer terug.” “Ik heb fantastische herinneringen”, knikt Pierre Gervais. “Erdoor zijn op fysica was mijn enige zorg.”

“Sorry maar erdoor zijn op fysica was bepaald niet mijn grootste zorg. Mijn ouders zaten in een scheiding, mijn moeder was depressief en mijn nonkel had zelfmoord gepleegd. Voor mij was het een donkere tijd. Had ik geen leuke mensen rondom mij gehad zoals jullie, dan had ik het hier nooit gered. Dit is geen school voor mij, ik had altijd ruzie met de leerkrachten”, countert Mona Mina Leon.

"Ik heb moeten blèten toen '1985' en 'Roomies' op twee verdiepingen van elkaar werden gemonteerd. Hoe kan dat? Hoe kan dat? Ik ken zoveel acteurs zonder werk en zoveel mensen die acteur hadden willen worden"

Actrice

Alle drie hebben ze de wind in de zeilen. Laura De Geest schitterde in twee seizoenen van Roomies, de ontwapenende serie over twee vriendinnen die in Brussel het leven en de liefde ontdekken. Pierre Gervais is op dit moment de bloederigste der verzetshelden in Le Faux Soir van Michaël R. Roskam en brak vorig jaar door met de vertolking van Magritte in de prestigeserie This is not a murder mystery.

Mona Mina Leon maakte naam met de misdaadserie 1985. In de Streamz Original Holy sh!t blonk ze uit als jonge vrouw met Gilles de la Tourette die een goede lerares wil worden en dat viel tot in Amerika op. Als tweede Belgische ooit werd ze genomineerd voor een International Emmy Award voor beste actrice – in 2022 werd de Belgisch-­Britse actrice Céline Buckens genomineerd voor haar rol in Showtrial. Binnenkort, op 23 november, verneemt ze tijdens een gala in New York of ze de eerste Belgische winnares wordt.

Volhouders

Drie beroepsacteurs uit dezelfde klas van het strenge, elitaire Regina Caelilyceum in Dilbeek. Hoe verklaar je dat? Robin Williams bewees in Dead poets society het bestaan van bevlogen leerkrachten die leerlingen introduceren in de geneugten van poëzie en drama. Maar zo ging het niet. “Allesbehalve. Toneel was totaal niet aanwezig”, zegt Gervais. Leerlingen werden er klaargestoomd voor studies geneeskunde of rechten. “Met mijn beste vriend vroeg ik om het schooltoneel opnieuw op te starten. We dachten aan Antigone. Een jaar lang kregen we geen reactie. En plots hoorden we via de intercom dat er audities waren voor Antigone. In plaats van zelf de voorstelling in elkaar te boksen, kregen we een rare, oude regisseur toegewezen.”

“Het is wel zot, wij drie”, zegt De Geest. “Ik heb moeten blèten toen 1985 en Roomies op twee verdiepingen van elkaar werden gemonteerd. Hoe kan dat? Hoe kan dat? Ik ken zoveel acteurs zonder werk en zoveel mensen die acteur hadden willen worden. Als ik mijn ouders in Dilbeek bezoek, willen ze altijd over jullie twee spreken.”

Volgens Leon hebben ze er het juiste karakter voor. “Wij hebben niet zo'n grote nood aan controle en zekerheid. Je moet kunnen omgaan met het feit dat je niet weet wat volgt. Ik heb keivaak lastminutewerk. Wij moeten wel positivo's zijn.” “En volhouders”, vult De Geest aan.

“We hebben van onze passie ons beroep kunnen maken. Ik moet geen tafels meer afruimen of pinten tappen. Dat is het grootste cadeau. Van mijn jaar op de toneelschool zijn er maar twee studiegenoten actief als acteur”, zegt Gervais.

BRZ 20261118 2000 Mona Mina Leon-Laura Degeest Pierre Gervais3

©

Ivan Put

| Pierre Gervais, Mona Mina Leon en Laura De Geest nemen weer plaats op de schoolbanken: "De wereld is zo veranderd. Ik deed deze ochtend mijn sokken met de regenboogvlag aan. Als er vroeger een van de duizend leerlingen zulke sokken gedragen zou hebben, dan werd die uitgemaakt."

Tijdens de rondleiding door gangen, klassen en refters van hun vroegere school wisselen kreten van verrukking (“Komt zien!”) en afschuw (“Die geur!”) elkaar af. De ene anekdote verdringt de andere: van wie waar pafte tot liefdesdrama's en verhalen over ongepast gedrag.

“Het was een strenge, poshe uniformschool, met heel uiteenlopende leerkrachten: van onrechtvaardig tot supergoed, en ook enkele problematische”, zegt De Geest, van wie de moeder er lesgaf. “De wereld is zo veranderd. Ik deed deze ochtend mijn sokken met de regenboogvlag aan. Als er vroeger een van de duizend leerlingen zulke sokken gedragen zou hebben, dan werd die uitgemaakt.”

“Het klinkt als de jaren 1950, maar we zijn hier in 2012 afgestudeerd”, vult Leon aan. “Als je zweeg, goed bedekt gekleed ging en je jezelf lelijker maakte dan je was, dan was je top. Had je een nieuwsgierige, kritische geest en durfde je je vrouwelijkheid te verkennen, dan kreeg je problemen.”

Een bevrijding

Toneelacademie Maastricht voelde na RC (Regina Caeli) als een bevrijding voor De Geest. “Ik schrok: 'What the fuck, is dit ook het leven?' En tegelijkertijd, en dat moet ik RC echt wel nageven, heb ik leren studeren. Ik heb een discipline opgepikt die je als acteur meganodig hebt. Hoe gezellig het op café ook is, ik ga naar huis om de meest droge tekst uit het hoofd te leren als dat nodig is. Ik heb de indruk dat anderen het daar moeilijker mee hebben. Als er even geen werk is, weet ik wat ik moet doen om sane te blijven. Me in stilte bezighouden: dat heb ik op RC geleerd.”

Gervais koos na RC voor het Franstalige kunstinstituut Insas. “Ik kwam aan in dat fantastische oude gebouw aan de Naamsepoort waar alles een beetje kapot was. Iedereen droeg een leren jas, rookte en was megamooi, stylé en cool. Ik had meteen het Fame-gevoel. Urenlang zaten we te praten over de wereld, de politiek, de kunst. Ik ben daar een slimmere, betere mens geworden. Op RC heb ik nooit diepe gesprekken gehad.” “Dat was misschien omdat je een jongen was. Wij hadden die wel. Te diepe gesprekken, zelfs”, lacht De Geest.

"Op de kunstschool ben ik een slimmere, betere mens geworden. Op de middelbare school heb ik nooit diepe gesprekken gehad"

Pierre Gervais

Acteur

Mona Mina Leon durfde niet aan een acteeropleiding te beginnen. “Het kwam zelfs niet in me op. Niemand gelooft het, maar ik had een heel laag zelfbeeld. Ik had geen dromen.” Ze begon architectuur te studeren. “Iets creatiefs, dat nog enig aanzien geniet. Ik had vaak problemen met de leerkrachten en wilde bewijzen dat ik het wel kon, ook wiskunde. Ik stond voort­durend in de verdedigingsmodus. Daardoor dacht ik niet na over wat ik echt wilde worden.”

Het was geen match. “Ik zat tussen de zware brilmonturen en zwarte kleren die architectuur het belangrijkste ter wereld vinden. Ik heb dat niet. Laura zat intussen in Maastricht. We vertelden elkaar alles in brieven. Romantisch, hé. Dat gaan we opnieuw doen.” Ze was op een niet misgunnende manier jaloers op haar acterende klasgenoten. “In het geheim heb ik een ingangsexamen voor het Ritcs gedaan. Ik wilde geen spijt hebben dat ik het niet minstens geprobeerd had. Vanaf dan is alles beter beginnen te gaan.”

Het verre Brussel

Vandaag kampt het Regina Caelilyceum met dezelfde uitdagingen als de Brusselse scholen. Maar in de tijd van de drie klasgenoten werd Brussel nog beschouwd als een andere wereld. Ook al begon hij driehonderd meter verder.

“Dat was superraar”, vertelt Leon. “Ik zat hier van de kleuterschool tot de humaniora. Maar ik ben opgegroeid aan het Raadsplein in Kuregem. Op een oud Franstalig koppel na waren wij het enige witte gezin. Ik was gewend tussen Marokkanen te wonen en vond dat eigenlijk tof. Mijn ouders stemden groen of rood. Met Dilbeek had ik geen affiniteit, maar ik moest er wel naar school. Dat werkte niet. Er was behoorlijk wat racisme. Het was verboden om Frans te spreken op de speelplaats. Maar ik wou net keigraag Frans leren. In mijn buurt was iedereen Franstalig. Ik wist niet wat de Vlaamse beweging was. Ik voel me niet Vlaams. Ik heb die achtergrond niet mee. Ik leerde fietsen tussen allemaal gekleurde kinderen, dat is heel anders dan in een doodlopende straat in Dilbeek. RC heb ik eerder als een soort van kortstondige, rare gevangenis beleefd. Na afloop mocht ik terug naar mijn oorspronkelijke habitat.”

“Dat meisje dat opgroeit in die doodlopende straat, dat was ik”, lacht De Geest. “Ze liep wel niet dood, maar we zetten twee kegels op straat en konden naar hartenlust spelen. Als je dat in Brussel doet, spreekt men over een installatie of een performance. Ik ging nooit naar Brussel. De Westland Shopping in Anderlecht was al een avontuur. Daar moest je de brug voor onder. Mijn leven was afgeschermd. Ik woon nu in Amsterdam. Had je me dat vroeger gezegd, ik had je niet geloofd. Mijn astrologe voorspelde dat mijn leven zich in onvergelijkbare fases zou afspelen.”

BRZ 20261118 2000 Mona Mina Leon-Laura Degeest Pierre Gervais4

©

Ivan Put

| Pierre Gervais moest vaak op woensdagnamiddag nablijven: “Het was bijna altijd omdat ik Frans had gesproken. De eerste drie jaar voelde ik me daardoor eenzaam. Ik was 'de vuile Waal', de 'chômeur'."

Strafstudie op woensdagnamiddag was vaste prik voor Gervais. “Het was bijna altijd omdat ik Frans had gesproken. De eerste drie jaar voelde ik me daardoor eenzaam. Ik was 'de vuile Waal', de 'chômeur'. Ik klaag daar niet over, ik ben tot en met geprivilegieerd. Ik snap wel dat je op een Nederlandse school Nederlands spreekt, maar soms wou ik een revolutie starten. Ik snapte niet waarom dat Frans zo hardnekkig op afstand werd gehouden in plaats van het als een culturele schat te zien.”

Het tij keerde. “Ik heb nu meer werk omdat Brussel onlangs op de kaart is gezet. Geen mop. In de films van Lukas Dhont of Leonardo Van Dijl spreekt men Nederlands en Frans door elkaar. Net zoals bij mij thuis. Ik greep er lang naast op audities in Gent en Antwerpen. Nu mag ik plots wel met mijn accent spelen. Een kantelpunt waren de open audities voor 1985. Mona kreeg een hoofdrol. Ik had een kleine, kleine rol maar Jip (Heijenga, regisseur, red.) zag het en kwam bij mij uit voor Drift (minireeks over Vlaamse Brusselaars die open relaties uitproberen, red.). Zo zijn we in het milieu getuimeld.”

Mona Mina Emmy

Uitgebreid wordt Mona Mina Leon door haar voormalige klasgenoten uitgehoord over haar Emmy-nominatie. “Fier is een raar woord, maar ik ben heel blij voor jou”, zegt Gervais. “Dat is geen raar woord, ik ben megatrots op jou”, zegt De Geest.

Omdat het personage met Gilles de la Tourette leeft, adviseerden sommigen Leon om Holy sh!t niet aan te nemen. “In een serieus gesprek heb ik je toen aangeraden om je daar niets van aan te trekken”, zegt De Geest. “Mensen die je de rol afraden, handelen uit angst om gecanceld te worden. Soms vind ik de linkse sector te fel bezig met de vraag of je niets verkeerds zegt of doet. Ik verkies mensen die blijven nadenken en het gewoon erkennen als ze een fout maken.”

“Je moet acteurs vertrouwen”, zegt Leon. “Het script was oké, ik had gesproken met de schrijvers, de makers, met Lotte Verhelle (haar coach met Gilles de la Tourette, red.). Dat waren allemaal integere mensen die een juist verhaal proberen te vertellen. Ik mocht het bovendien aangeven als ik iets niet goed of te plat vond. En uit schrik iets niet doen, zo zijn we niet getrouwd, hé schat.” “Zo zijn we niet getrouwd”, bevestigt De Geest.

"Mijn Emmy-nominatie? Ik viel om toen ik mijn naam, omcirkeld, om het formulier zag staan"

Mona Mina Leon

Actrice

Mona Mina Leon vernam het nieuws van haar nominatie via de producent Mariano Vanhoof. “Hij stuurde een afbeelding door met een gele cirkel rond mijn naam Mona Mina Leon. Ik viel om. Het was zoals nieuws waar je voor moet gaan zitten om het te snappen.” “Die prijzen kunnen ons niet schelen. Maar hoe stylé is dat? Ik viel zelf van mijn stoel”, lacht Gervais.

Budget om de nominatie ten volle uit te spelen en te verdedigen, is er niet. “Ik ben uitgenodigd voor het gala en mag één iemand meenemen. Hotels en vluchten moet je zelf bekostigen. 'You should be honoured', vinden de Amerikanen. Voor Warner Bros zijn die kosten een peulschil. Voor een Vlaams productiehuis zijn dat grote bedragen. Wij moeten overal geld sprokkelen. Ik ga toch om extra tickets vragen. Mijn ma wil graag in de zaal zitten.”

Na de bekendmaking van de Emmy-nominatie werd Leon gevraagd voor het VTM Nieuws. Het opende met een poll die uitwees dat de Vlamingen de besparingen op cultuur oké vinden. Toen het op het einde aan mij was, heb ik wel verduidelijkt dat er zonder subsidies geen Holy sh!t en geen Emmy-nominatie mogelijk is. Die link wordt niet gelegd. Mensen weten niet wat ze wegstemmen. Men snapt hier ook niet hoe hoog de wereld ons creatief ingeschat.”

Quo vadis?

Wat brengt de toekomst voor de drie ex-RC'rs? “Ik weet dat ik iets heel anders zou kunnen doen dan acteren. Laat me hele dagen tussen walvissen zwemmen en ik ben strontgelukkig. Ik heb ook drie boeken lopen”, zegt Leon. “Ik ben deze zomer aan een nieuw boek begonnen over hoe seksueel misbruik vooral een maatschappelijk probleem is. In een 'deep focus' schreef ik in een week in augustus 180 pagina's. Nu moet ik bevallen van de laatste hoofdstukken. In februari speel ik een zot wijf in Mum, een serie met Vincent Van Sande, in de zomer volgt een VRT-reeks en in april begin ik aan het tweede seizoen van Holy sh!t.”

Ze kijkt daar met gemengde gevoelens naar uit. “Mijn hoofd kijkt ernaar uit, mijn lichaam niet. Het productiehuis treft geen schuld, maar de financiële middelen zijn beperkt en het is een zware rol. Mijn nek protesteert nu al. Bij ons is er nooit tijd om iets recht te zetten, maar op de Emmy's concurreren we met series die een miljoen per aflevering kosten. Dat blijft toch raar.”

BRZ 20261118 2000 Mona Mina Leon-Laura Degeest Pierre Gervais2

©

Ivan Put

| Mona Mina Leon weet op 23 november of ze de Emmy voor beste actrice op zak mag steken: "Soms heb ik het gevoel dat dit allemaal niet echt is."

Laura De Geest gaat in december in première met Mensen met problemen, een toneelvoorstelling van NTGent en Wunderbaum. “Artistiek ben ik nog nooit zo geïnspireerd geweest. Ik ga regisseren en schrijven. Er zijn keiveel leuke dingen om naar uit te kijken. En toch denk ik soms: 'Fuck my life.' Want ik schaam mij dat ik drie maanden verder in mijn agenda moet bladeren om met vrienden af te spreken. Deze job is mijn minnares en ze is mijn meesteres. Ik woon in mijn auto. Ik weet niet beter, als kind van gescheiden ouders. Tot corona had ik nog nooit twee maanden op dezelfde plek geslapen. Dat zal zo blijven tot het einde.”

“Ik leef ook in mijn rugzak. Of in de Eurostar. Ik ken de douaniers al”, grapt Gervais. “Als mijn broer of mijn lief iets wil plannen, moet ik 'je sais pas' zeggen. Producties houden geen rekening met je agenda: je moet blij zijn dat je werk hebt en springen. Dat is niet gezond. Toch zou ik niets anders willen. Zet mij aan een bureau of twee weken in hetzelfde gebouw en ik breek alles af.”

Op dit moment is Gervais te zien in Le Faux Soir, het verhaal van een stunt van het Brusselse verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog. “De Beurs werd voor ons afgezet. Het was een kinderdroom die werkelijkheid werd. Straks speel ik een chirurg in een reeks. Dat heb ik altijd al willen doen. '4 mg epo, nu!' Waarschijnlijk speel ik daarna een psychopaat in een serie over Jean-Pierre Van Rossem. Ik ga ook meer op auditie in Parijs. Best eng en stresserend. Alles begint opnieuw, maar met de Eiffeltoren op de achtergrond.”

“Wat wij hebben gevonden, dat zou ik voor niets ter wereld willen inruilen”, zegt De Geest. “Soms heb ik het gevoel dat dit allemaal niet echt is”, zegt Leon. New York wacht haar op. Mooie projecten wachten hen alle drie op, maar dat is voor morgen. Eerst willen ze een laatste keer ongestraft door het lyceum dolen.

Le Faux Soir, met onder meer Pierre Gervais, is vanaf 2/12 te zien in de bioscoop, het stuk Mensen met problemen, met Laura De Geest, gaat in première op 10/12 in de NTGent Schouwburg, het International Emmy Award Gala, waar Mona Mina Leon kans maakt op een Emmy, vindt plaats op 23/11 in New York

Lees meer over: Brussel , Film , mona mina leon , Laura De Geest , Pierre Gervais , Regina Caeli , Jonge acteurs , film , Series , theater , Emmy Awards , Holy sh!t , 1985 , This is not a murder mystery , Roomies

View the original on Bruzz →

KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.