The Daily Newsstand · Free, Always
Friday, November 20, 2026

Putin, Trump i Xi przy jednym stole, a potem zmasowany atak na Ukrainę. "Klasyka rosyjska"

Translate

Tuż po szczycie w Shenzhen, na którym przy jednym stole zasiedli Xi Jinping, Władimir Putin i Donald Trump, Rosja przeprowadziła zmasowany atak na zachodnią Ukrainę. - Można byłoby nieco ironicznie stwierdzić, że jest to klasyka rosyjska - mówi w Teraz WP Anna Maria Dyner. Jak ostrzega, rakiety po rozmowach mogą też dosięgać Polski.

Najważniejsze informacje:

  • Atak to także zemsta za Most Krymski. Ukraińcy zniszczyli spory fragment przeprawy tuż przed szczytem. Dyner przypomina, że Putin był z tego mostu szczególnie dumny, a jego odbudowa pod ostrzałem ukraińskich dronów może być bardzo trudna.
  • Po każdej rundzie rozmów rakiety spadają na Ukrainę, a czasem także na Polskę. Ekspertka ostrzega, że ten schemat będzie się powtarzał, a Rosja będzie uderzać przede wszystkim w ukraińską energetykę i transport.
  • Obrazki z Shenzhen Kreml wykorzysta przeciw wschodniej flance. Dyner spodziewa się, że Rosja postawi więcej żądań wobec Polski, Finlandii, państw bałtyckich i Rumunii. Zimą mają się też nasilić sabotaż, dywersja i cyberataki.

W Chinach nie zdążono jeszcze uprzątnąć flag po szczycie w Shenzhen, a rosyjskie rakiety i drony już leciały na zachodnią Ukrainę. Według Anny Marii Dyner z Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych to powtarzalny wzór: po każdych dużych rozmowach, które trudno nazwać pokojowymi, Rosjanie atakują Ukrainę z powietrza.

Zemsta za "dziecko Putina"

Tym razem, jak zaznacza ekspertka, dochodzi jeszcze motyw zemsty. Tuż przed szczytem Ukraińcom udało się zniszczyć spory fragment Mostu Krymskiego. Przeprawa częściowo się zawaliła i zablokowała tor wodny między Morzem Azowskim a Morzem Czarnym.

- Putin był bardzo dumny z tego mostu, że bardzo szybko został zbudowany. On w zasadzie go otwierał i pokazywał, że to jest ten znak, że oto Krym wrócił, w cudzysłowie, do macierzy. I to dziecko zostało zniszczone tuż przed ważnym światowym wydarzeniem - mówi Dyner.

Moskwa zapowiada szybką odbudowę, ale ekspertka ma wątpliwości. Naprawa wymaga sporych sił, a Ukraińcy coraz lepiej operują bezzałogowcami. - Trudno mi sobie wyobrazić, że statki naprawcze będą mogły działać tam bez żadnego zagrożenia dla siebie - podkreśla.

Rakiety spadają, zanim negocjatorzy wyjadą

Dyner zwraca uwagę na schemat, który powtarza się po każdej rundzie rozmów - czy to amerykańsko-rosyjskich, czy ukraińsko-amerykańskich.

- Niemal za każdym razem negocjatorzy nie zdążą jeszcze wyjechać ze stolic czy miejsc, które zostały im udostępnione, a rosyjskie rakiety spadają na ukraińskie miasta i niekiedy dosięgają też terytorium wschodniej flanki, m.in. Polski. Musimy się liczyć z tym, że tego rodzaju schemat będzie się jeszcze powtarzał - ostrzega.

Ekspertka nie ma złudzeń co do celu ataków. Rosjanie mają uderzać przede wszystkim w ukraińską infrastrukturę transportową i energetyczną. - Oficjalnie Rosja zawsze będzie podkreślała, że ona nie atakuje celów cywilnych, tylko cele wojskowe. A tak naprawdę, drodzy Państwo, wszyscy wiemy, jak jest. Chodzi o to, żeby zmusić Ukraińców w końcu do przyjęcia rosyjskich żądań - mówi.

"Druga Jałta"? Wiało nudą

Gdy 15 listopada media obiegła informacja, że Xi Jinping zaprosi Putina i Trumpa na specjalne spotkanie przy okazji szczytu w Shenzhen, mówiono o "drugiej Jałcie". Według Dyner z komunikatów płynących z Chin "de facto wiało nudą". Trzy państwa podpisały jedynie krótką deklarację. Zapowiedziały w niej:

  • reformę ONZ - choć to Rosja, dzięki prawu weta, blokuje działania Narodów Zjednoczonych, w tym choćby misję pokojową w Ukrainie;
  • współpracę energetyczną i dostawy węglowodorów "po dobrych cenach" - co zdaniem ekspertki jest złą wiadomością, bo im więcej Rosja zarabia na surowcach, tym więcej pieniędzy trafia do armii;
  • ochronę immunitetu najwyższych urzędników przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym, który wydał nakaz aresztowania Putina - osłabienie MTK może oznaczać, że zbrodniarze wojenni z Ukrainy nigdy nie poniosą kary;
  • denuklearyzację - choć układ Nowy START przestał obowiązywać, a na nowy traktat w najbliższym czasie mało kto liczy.

Wschodnia flanka "na styku płyt tektonicznych"

Mimo pozornego fiaska Rosjanie, zdaniem Dyner, osiągnęli całkiem sporo. W świat poszły obrazki Putina i Trumpa przy jednym stole. Kreml wykorzysta je w propagandzie, także w Afryce i Ameryce Południowej, ale przede wszystkim w negocjacjach o tzw. nowej architekturze bezpieczeństwa.

Wizja Moskwy to podział świata na strefy wpływów, "taki trochę koncert mocarstw przeniesiony z XIX wieku do wieku XXI". Państwa NATO zostają w strefie amerykańskiej, ale wschodnia flanka z perspektywy Rosji leży "na styku dwóch płyt tektonicznych", więc nie może być silnie uzbrojona. Stąd powrót do żądań z 2021 r.: wycofania infrastruktury wojskowej Sojuszu z państw przyjętych po 1997 r., czyli po podpisaniu Aktu stanowiącego NATO-Rosja. Dwa lata później do NATO weszły Polska, Czechy i Węgry, później m.in. państwa bałtyckie.

- Rosjanie będą chcieli sprawić, że (...) nie tylko Ukraina wróci de facto do rosyjskiej strefy wpływów, ale też dużo bardziej bezbronne staną się państwa graniczące z Federacją Rosyjską. I tutaj przede wszystkim myślą Rosjanie o Finlandii, Polsce, państwach bałtyckich czy Rumunii - mówi Dyner.

Sygnały było widać już przed szczytem. Po rozmowie prezydenta Finlandii z Putinem Moskwa sugerowała, że Helsinki mogłyby wystąpić z Sojuszu. Pojawiały się też doniesienia o gotowości Rosji do wycofania uzbrojenia z obwodu królewieckiego w zamian za demilitaryzację wschodniej flanki. Według ekspertki to klasyczna rosyjska taktyka: wrzucić na stół żądania niemożliwe do spełnienia i pokazać, że to druga strona nie chce kompromisu.

"Coraz zimniejsze i coraz ciemniejsze miesiące"

Co dalej? - Z jednej strony eskalacja żądań, z drugiej eskalacja działań poniżej progu wojny kinetycznej. Od naruszeń przestrzeni powietrznej, być może przypadkowych, a być może zupełnie nieprzypadkowych, po zwiększone działania dywersyjno-sabotażowe. No i oczywiście bardzo dużą aktywność w przestrzeni informacyjnej i cyberprzestrzeni - wylicza Dyner. Jak dodaje, państwa NATO zmierzą się z tym "zwłaszcza w trakcie nadchodzących, coraz zimniejszych i coraz ciemniejszych miesięcy".

Największą niewiadomą pozostają Amerykanie. Czy będą na siłę dążyć do zakończenia wojny, bez względu na koszty dla Ukrainy i Europy? Czy też przyjdzie refleksja, że Waszyngton nie może decydować o losie wszystkich swoich sojuszników?

- Niektórzy mogą powiedzieć, że z dużej chmury spadł mały deszcz. Ja powiem tak, że ten deszcz może był mały, ale na ile on się kwaśny okaże, to dopiero będziemy mogli powiedzieć za kilka, kilkanaście tygodni, kilka miesięcy, a być może kilkanaście miesięcy - podsumowuje ekspertka.

View the original on Wirtualna Polska →

KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.