Özlem ve öneriler - Kemal Anadol

Dünyadaki varlıkların gerçek değeri ancak onu yitiren kişi ve gruplar tarafından ortaya çıkarılabilir. Onun içindir ki malum, “butlan” kararı üzerine CHP’liler ana kümeden ayrılmışlar ve göçmen kuşlar gibi bir başka küme oluşturmuşlardır.

Kimileri ömrünün son günlerinde çağdaş belgeler arasında onurlu yerini alan 1961 Anayasası halkoylamaları çalışmalarını düşünerek gözyaşı dökmüştür. O anayasa ki ülkemize Anayasa Mahkemesi, Cumhuriyet Senatosu, yargı ve yargıç güvencesini, basın özgürlüğünü, toplusözleşme ve grev hakkını, hepsinden öte demokrasinin olmazsa olmaz koşulu “güçler ayrılığı”nı getirmiştir.

Kimi CHP’liler ortanın solunda, “Toprak işleyenin, su kullananın; yoksulluk kader değildir” belgileri altında verilen emek ve demokrasi günlerini anımsamış, belleğini birinci parti oldukları 1973 ve 1977 yıllarına götürmüştür. Kimi 12 Mart 1971 ve 12 Eylül 1980 darbelerine karşı karakollarda, sıkıyönetim mahkemelerinde verdiği hukuk, adalet ve demokrasi savaşımını anımsamıştır. Evren cuntasının kapattığı partisinin küllerinden doğarak siyasal yaşama döndüğünü kıvançla düşünmüştür.

Bu gelgitler onu bugünün acı gerçeğine götürmüştür. 1924’teki Lozan ezikliğini gideremeyen güçlerin Kemalizmi tasfiye planı gerçekleşmiş; bir “adliye mahkemesi”, “hukuken batıl” bir kararla koca, koskoca CHP’yi adı var kendi yok bir varlığa dönüştürmüş, dönüştürebilmiştir! Bu nedenledir ki gidenlerin çok, kalanların az olması olayın ciddiyeti ve tehlikesini kanıtlamaktadır.

ŞİMDİ NE OLACAK?

Türkiye Cumhuriyeti, tarihinde görülmemiş bir bunalım içinde. Ekonomik, sağlık, barınma, eğitim, tarım sorunları tam bir ateşten gömlek! Ama gündeminde bunlar yok! İktidar muhalif belediyeler üstünde kasırga estiriyor. İletişim araçlarını kapatarak ve her şeyden öte yargı organını sopa olarak kullanarak gündem yaratıyor, değiştiriyor.

YENİ Parti’ye yönelen kitleler özellikle Atatürk’ün kurduğu rejimin birlik ve dirliğini istiyorlar. Bu nedenle anayasanın ilk dört maddesiyle 42 ve 66. maddelerinde yapılacak oylamalara, her türlü değişikliğe karşı çıkıyorlar.

Parti ideolojisinde Kemalizmin tastamam uygulanmasını istiyorlar. Elbette güncelleştirilerek! Ama yenilik, değişiklik adına çarpıtılarak ve savrularak değil!

Mide bulandıran son siyasal transferler, iktidarın “milli irade”, kavramından vazgeçerek yaptığı oyunlar önseçimin zorunlu olduğunu ortaya çıkarıyor. Merkez yoklaması ve önseçim tabancaya benzer; can da kurtarabilirsiniz, cinayet de işleyebilirsiniz.

Günümüz AB partilerinin tamamı delege sistemini bırakmıştır. Önemli olan sağlıklı, güvenli üye sistemidir. “Naylon” olmayan bir üyelik. Yasal engeller bununla aşılır. Sorunu çözecek uzman kadrolar var.

Yeni umut, özlem ve önerilerle YENİ Parti’nin yolu açık olsun...