Karol Nawrocki wręczył odznaczenia. Wśród wyróżnionych opozycjonista, lekarz i aktorka

Prezydent Karol Nawrocki odznaczył Orderem Orła Białego filozofa i działacza opozycji demokratycznej w PRL Wiesława Kęcika oraz lekarza neurochirurga, prof. CMKP dr hab. n. med. Mirosława Ząbka. Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski odznaczył natomiast aktorkę teatralną i filmową Halinę Łabonarską i zastępcę szefa IPN prof. Krzysztofa Szwagrzyka, a Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski gen. brygady Andrzeja Kowalskiego.

Fot. Wojciech Olkusnik /East News

W Pałacu Prezydenckim odbyła się uroczystość wręczenia odznaczeń państwowych przez prezydenta z okazji Narodowego Święta Niepodległości.

Wiesław Kęcik z Orderem Orła Białego 

Kęcik to filozof, działacz opozycji demokratycznej w PRL, a także członek organizacji Ruch oraz Komitetu Samoobrony Społecznej „KOR”. Urodził się w 1946 roku w Warszawie. W 1965 roku wstąpił do zakonu jezuitów i ukończył studia filozoficzne w Wyższej Szkole Filozoficzno-Pedagogicznej oo. jezuitów w Krakowie (obecnie Uniwersytet Ignatianum w Krakowie). W 1970 roku opuścił zakon i zaangażował się w działalność opozycyjną. W maju 1970 roku został członkiem organizacji Ruch, gdzie brał udział w przygotowaniach do akcji podpalenia Muzeum Lenina w Poroninie. Został aresztowany 20 czerwca 1970 roku, w przeddzień planowanej akcji. Następnie skazano go na 3,5 roku więzienia. Wyrok odbył w całości, a zakład karny opuścił w grudniu 1973 roku.

Od 1976 roku współpracował z Komitetem Obrony Robotników, gdzie jako obserwator jeździł m.in. do Radomia na procesy robotników represjonowanych po wydarzeniach z czerwca 1976 roku. Po zamordowaniu w 1977 roku Stanisława Pyjasa współorganizował, wraz z żoną, Studencki Komitet Solidarności we Wrocławiu. Nie podpisał jednak listy jego sygnatariuszy ze względu na swoją wcześniejszą działalność polityczną. Studia ukończył w 1978 roku, po czym wrócił do Warszawy.
W lipcu 1978 zaangażował się w działalność niezależnego ruchu ludowego. Wspólnie z Januszem Rożkiem ze wsi Kolonia Górna koło Milejowa organizował strajk rolników i uczestniczył w wiecu w lesie w pobliżu Milejowa. 30 lipca 1978 roku powołano tam jawny Komitet Samoobrony Chłopskiej Ziemi Lubelskiej.

W dniach 7-17 maja 1980 roku uczestniczył w głodówce solidarnościowej w kościele parafii pw. św. Krzysztofa w Podkowie Leśnej. Protest miał na celu doprowadzenie do uwolnienia więzionych działaczy opozycji oraz wyrażenie solidarności z głodującymi w więzieniu Mirosławem Chojeckim i Dariuszem Kobzdejem.
W sierpniu 1980 r. został aresztowany. Zwolniono go na mocy porozumień gdańskich, zawartych 31 sierpnia 1980 roku. We wrześniu tego samego roku był jednym z organizatorów Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Rolników, który od października 1980 roku działał pod nazwą NSZZ Rolników „Solidarność Wiejska”. Następnie został doradcą komitetu założycielskiego związku. Od grudnia 1980 roku wspólnie z żoną wydawał pismo „Solidarność Wiejska”.

Po zjednoczeniu niezależnych organizacji rolniczych i powstaniu w marcu 1981 Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Rolników Indywidualnych „Solidarność”, został doradcą związku. 13 grudnia 1981 został internowany. Wraz z żoną przebywał w Ośrodku Odosobnienia w Jaworzu, a od maja 1982 roku w ośrodku w Darłówku. Został zwolniony w grudniu 1982 roku. Trzy lata później wyjechał wraz z żoną do Szwecji. Do Polski wrócili w 1991 roku. Na prośbę arcybiskupa Ignacego Tokarczuka otworzyli i przez rok prowadzili w Jarosławiu ośrodek pojednania polsko-ukraińskiego. W latach 20. XXI wieku pełnił posługę misjonarza w Islandii, gdzie współpracował w tym zakresie ze swoim synem, księdzem Mikołajem Kęcikiem.

Order Orła Białego również dla Mirosława Ząbka

Karol Nawrocki odznaczył dr hab. nauk medycznych Mirosława Ząbka. To profesor Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, lekarz neurochirurg oraz nauczyciel akademicki. Urodził się 28 sierpnia 1956 roku W 1981 ukończył studia na kierunku lekarskim w Akademii Medycznej w Warszawie. Specjalizację z neurochirurgii i neurotraumatologii uzyskał odpowiednio w 1984 i 1986 roku.
W 1988 roku uzyskał stopień doktora nauk medycznych w Akademii Medycznej w Warszawie. W 1995 roku w tej samej uczelni uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie rozprawy pt. „Ocena i kliniczne znaczenie dynamiki skurczu naczyniowego u chorych po krwawieniu podpajęczynówkowym z pękniętego tętniaka”.

W latach 1987-1991 odbył Europejskie Szkolenie Neurochirurgiczne. Uczestniczył również w licznych stażach i szkoleniach neurochirurgicznych w Finlandii, Niemczech, Szwecji, Włoszech, Hiszpanii, Francji, Stanach Zjednoczonych, Belgii i Japonii. Ukończył także europejskie szkolenia dotyczące m.in. wertebroplastyki, kyfoplastyki, operacji i artroplastyki kręgosłupa szyjnego oraz lędźwiowego, małoinwazyjnych zabiegów kręgosłupa i leczenia bólu za pomocą stymulacji układu nerwowego. Jest kierownikiem Kliniki Neurochirurgii i Urazów Układu Nerwowego Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, działającej w Mazowieckim Szpitalu Bródnowskim. 

Pozostałe odznaczenia

Prezydent Karol Nawrocki odznaczył też m.in. aktorkę teatralną i filmową Halinę Łabonarską Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski. 

Ukończyła ona Wydział Aktorski PWSFTViT w Łodzi w 1970 roku. Tuż po studiach grała w Kaliszu w Teatrze im. W. Bogusławskiego (1970-1973), a następnie w Teatrze Nowym w Poznaniu (1973-1977). W latach 1977-1980 była aktorką warszawskiego Teatru na Woli, a w latach 1980-1983 i 1988-1989 była w zespole Teatru Dramatycznego w Warszawie. W latach 1983-1988 i 1989-2005 grała w Teatrze Polskim w Warszawie. Od 2005 do 2010 pracowała w stołecznym Teatrze Ateneum. W roku 2011 ponownie związała się z warszawskim Teatrem Polskim. Obecnie jest w zespole Teatru Dramatycznego w Warszawie.