Uderzenie w Polskę. Manifest Putina w sprawie Koalicji Chętnych
- Rosja próbuje storpedować powstanie Koalicji Chętnych i odstraszyć państwa NATO od wysłania wojsk na Ukrainę. Prowokacje militarne i groźby mają pokazać, że zachodni żołnierze staną się celem Kremla.
- Polska zabiega o mocniejsze zaangażowanie sojuszników w ochronę swojego nieba, ale w NATO brakuje politycznej woli do rozszerzenia obecnych misji.
- Zagrożenie nie ogranicza się do rakiet i dronów. Polskie służby obawiają się sabotażu, dywersji i werbunku jednorazowych agentów, którzy mogliby przeprowadzać zamachy na cele cywilne.
- Kreml rozszerza presję na kolejne obszary Europy i szlaki komunikacyjne. Po destabilizacji sytuacji na Morzu Czarnym polskie władze obawiają się podobnych działań na Bałtyku.
- Rosyjskie pociski i drony okazały się zbyt szybkie, by obrona powietrzna mogła je zneutralizować. Wojskowi wskazują na prędkość przekraczającą 800 km/h, ale doświadczenia z ukraińskiego frontu pokazują, że Rosja dysponuje również znacznie szybszymi pociskami.
– To był komunikat wysłany przez Rosjan. Zawierał informacje o tym, co ryzykują żołnierze międzynarodowej koalicji, którzy zdecydują się na wyjazd w ramach misji Koalicji Chętnych na Ukrainę. To była informacja: "wojska zachodnie będą celem" – mówi o piątkowych uderzeniach nasze źródło z polskiego rządu.
Umiędzynarodowić problem
Już w piątek hipotezę dotyczącą manewrów "Koalicja 26.2" przedstawił premier Donald Tusk. Z czasem polskie służby zaczęły ją uprawdopodabniać. Obecnie na Podkarpaciu, w rejonie Nowej Dęby, trenuje ok. pięciu tysięcy żołnierzy z jedenastu państw. Wczoraj wizytowali je ministrowie obrony państw NATO.
WIDEO
"Włączono 446 syren". Wojewoda lubelski mówi o działaniach służb
WIDEO
– Chciałbym, żeby zaangażowanie naszych partnerów z NATO było mocniejsze – powiedział szef MON Władysław Kosiniak-Kamysz podczas konferencji prasowej na poligonie.
Rozmówcy WP przekonują, że od września prowadzony jest polski lobbing w Sojuszu Północnoatlantyckim, aby ochrona polskiego nieba przed zagrożeniami z Rosji została wzmocniona. Zarówno MON, jak i Biuro Bezpieczeństwa Narodowego chcą umiędzynarodowienia problemu. W NATO nie ma jednak woli politycznej, aby wychodzić poza już istniejące misje Eastern Sentry. Powstała ona po naruszeniu polskiej przestrzeni powietrznej przez rosyjskie drony we wrześniu 2025 r. i uruchomieniu art. 4 Paktu Północnoatlantyckiego. Operacja ma charakter bezterminowy, a jej celem jest wykrywanie, śledzenie i neutralizacja dronów oraz pocisków.
Manewrom w Nowej Dębie przewodniczą Brytyjczycy i Francuzi – czyli dwa kraje najbardziej zdeterminowane, by wysłać swój kontyngent nad Dniepr po ewentualnym podpisaniu rozejmu. W czwartek – na kilka godzin przed rosyjską prowokacją rakietową przeciwko Polsce – miało również miejsce spotkanie przedstawicieli koalicji chętnych w Berlinie. Uczestniczył w nim premier Tusk. Powtórzył, że Polska stanie się hubem logistycznym dla przerzutu zagranicznych wojsk nad Dniepr. Dodał, że Polska swoich żołnierzy na Ukrainę nie wyśle. Rozmawiano przede wszystkim o pieniądzach dla Kijowa na kolejny rok obrony przed rosyjską agresją.
Uderzenia nie ustaną
Dla Kremla – od momentu pojawienia się pomysłu powołania Koalicji Chętnych – scenariusz zagranicznego kontyngentu nad Dnieprem jest nie do przyjęcia. Władimir Putin postrzega go jako próbę wprowadzenia Ukrainy do NATO tylnymi drzwiami i udzielenia jej gwarancji, które będą równorzędne z art. 4 i art. 5 Paktu.
Stąd – jak przekonują nasze źródła – próba torpedowania koalicji już na wstępnym etapie jej formułowania. W pierwszym kroku Putin próbował uśmiercić pomysł za pomocą dyplomacji. W drugim sięga po prowokacje i próby zastraszenia opinii publicznej państw, które tworzą koalicję.
Nasi rozmówcy są przekonani, że Rosjanie będą kontynuowali ataki z użyciem dronów rakietowych Gerań 5 i pocisków manewrujących z rodziny Ch. Do momentu, aż te pociski i drony nie będą skutecznie zestrzeliwane.
W samym rządzie – mimo jednoznacznego poparcia dla wojska za jego wysiłki – panuje frustracja związana z kolejnym incydentem, w którym sprzęt rosyjski nie został zneutralizowany w powietrzu.
Werbunek agentury
Poza tym polskie władze cały czas obawiają się, że w grze – oprócz pocisków i dronów – jest też scenariusz sabotażowo-dywersyjny. Z wykorzystaniem grup działających pod obcą flagą i dążących do ofiar wśród ludności cywilnej. Jak wynika z informacji WP, jednostki specjalne – w tym GROM – są cały czas w gotowości do przyjęcia zadań, których celem jest likwidacja grup dywersyjno-rozpoznawczych (GDR).
Trzecim obszarem, którego obawiają się służby, są werbunki jednorazowych agentów i zlecanie im zadań uderzenia za pomocą improwizowanych ładunków wybuchowych w zatłoczone przed świętami centra handlowe czy jarmarki. Takie werbunki są prowadzone poprzez komunikator Telegram wśród rosyjskojęzycznej diaspory z Ukrainy i Białorusi. Podstawowym celem jest zmiana nastawienia społeczeństw państw NATO do pomocy dla Kijowa.
Pobocznym efektem miałby być wzrost nastrojów antyukraińskich w Polsce. Na samej Ukrainie Rosjanie taki scenariusz już testowali. Od zimy do lata 2025 r. na Telegramie werbowano agenturę do podkładania ładunków wybuchowych pod wojskowe komendy uzupełnień TCK na Ukrainie. Wzmocniło to falę niechęci do urzędników i żołnierzy komend.
Niespokojnie na morzach
Polska nie jest w optyce Kremla jedynym celem. Drony i pociski rosyjskie spadają również w Rumunii i Mołdawii. Kilka dni temu nad stolicą tego drugiego kraju – Kiszyniowem – przeleciał odrzutowy Gerań 5. Na Morzu Czarnym na wodach państw NATO zatapiane są okręty, które płyną do lub z rumuńskiej Suliny. To miejscowość położona w delcie Dunaju przy odnodze rzeki u ujścia do Morza Czarnego. Właśnie przez Sulinę do ukraińskich portów na Dunaju (a konkretnie tych na ramieniu Kilija) wpływają okręty odbierające ukraińskie z portów zboże, które trafia tam drogami lądowymi przez wielonarodowy Budziak.
Rosjanie zatapiając – pływające pod tanią banderą – jednostki paraliżują ruch w tym rejonie. I zwiększają koszty ubezpieczenia statków, których operatorami są najczęściej armatorzy greccy lub tureccy. Tylko w październiku w ciągu zaledwie czterech tygodni zaatakowano osiem jednostek, z czego cztery zatonęły.
Nasi rozmówcy w rządzie obawiają się, że Rosjanie oprócz ataków z powietrza będą chcieli przenieść niestabilność również na Morze Bałtyckie, modyfikując wariant czarnomorski. W analizowanych scenariuszach brane są również pod uwagę wywołanie kryzysu migracyjnego i uderzenia na przejścia graniczne między Ukrainą i Polską, o czym przed kilkoma tygodniami pisaliśmy w Wirtualnej Polsce.
Obiekty zbyt szybkie
Jak do tej pory Rosjanie dokonali czterech uderzeń w Polskę za pomocą pocisków manewrujących lub dronów. Na naszym terytorium spadł też pocisk systemu przeciwlotniczego S300 należący do Ukrainy. Procedurę wynikającą z art. 4 Paktu Północnoatlantyckiego uruchomiono tylko raz: we wrześniu 2025 r. po ataku rosyjskich dronów na Polskę. Wcześniej Polska sięgnęła po ten mechanizm w 2014 r. po aneksji Krymu i w lutym 2022 r. po rozpoczęciu rosyjskiej agresji na pełną skalę przeciwko Ukrainie.
W piątek dowódca operacyjny sił zbrojnych gen. Ireneusz Nowak tłumaczył, że dronów i pocisków nie dało się strącić, gdyż poruszały się z prędkością powyżej 800 km/h.
Wojsko stosuje indeks prędkości: na radarach za pomocą tej kategorii można odróżnić drony starszej generacji (bez napędu odrzutowego) od pocisków manewrujących, a pociski manewrujące od balistycznych. W przypadku piątkowych wydarzeń indeks oznaczał tzw. "obiekty szybkie".
Za ich strącenie miały odpowiadać szwedzkie myśliwce JAS 39 Gripen. Szwedzka ambasada w Warszawie w swoim komunikacie napisała, że "operacja trwała kilka godzin i była prowadzona w trudnych warunkach. Wymagała zarówno tankowania w powietrzu po zmroku, jak i przygotowania szwedzkich samolotów bojowych na wysuniętej bazie lotniczej w Polsce".
– Tej nocy nasi piloci pokazali szwedzką gotowość do działania, solidarność sojuszniczą oraz znaczenie udziału w kolektywnej obronie Europy. Wspólnie z naszymi sojusznikami w Polsce błyskawicznie poderwaliśmy samoloty, aby bronić wspólnej przestrzeni powietrznej – powiedział zastępca dowódcy szwedzkich sił powietrznych Niclas Magnusson.
Celów nie udało się jednak zneutralizować. Według ocen polskiego wojska leciały za szybko. Tego samego dnia w ataku na Ukrainę uczestniczyły jednak pociski, które poruszają się ze znacznie większą prędkością niż Ch-101 i Gerań 5, m.in. pociski Onyks, które osiągają prędkość prawie 3 tys. km/h, i Cyrkon, który osiąga prędkość nawet 11 tys. km. Mają one jednak mniejszy zasięg niż Ch-101 i Gerań 5. To zaledwie ok. 800 km.
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.