ناهید شیرپیشه: هفت سال است در روز کشته شدن پویا زندگی میکنم
«ناهید شیرپیشه»، مادر «پویا بختیاری»، از کشتهشدگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸، در هفتمین سالگرد کشته شدن پسرش، با انتشار روایتی از آخرین لحظات زندگی او نوشت که با گذشت هفت سال، هنوز در همان خیابانی مانده است که گلوله جان پسرش را گرفت.
مادر پویا در این روایت، لحظههای حضور خود و پسرش در اعتراضات ۲۵ آبان ۱۳۹۸ را بازگو کرده و نوشته است: «پویا کنارم بود. در میان جمعیت، در میان فریادها. دست هم را محکم گرفته بودیم. به هم قول داده بودیم که هر اتفاقی افتاد، دست هم را رها نکنیم.»
او در ادامه نوشته است: «اما دستهایمان از هم جدا شد… و گلوله، پسرم را از من گرفت.»
پویا بختیاری، جوان ۲۷ ساله ساکن مهرشهر کرج، روز ۲۵ آبان ۱۳۹۸، در جریان اعتراضات سراسری به افزایش قیمت بنزین، بر اثر اصابت گلوله به سر کشته شد. او همراه مادر و خواهرش در اعتراضات حضور داشت.
ویدئوهای منتشرشده از حضور پویا در اعتراضات آبان ۹۸، بهویژه سخنان او درباره حق اعتراض و آزادی، پس از کشته شدنش بازتاب گستردهای پیدا کرد.
ناهید شیرپیشه در بخش دیگری از روایت خود نوشته است: «من هفت سال است در ۲۵ آبان ۹۸ زندگی میکنم. تقویم ورق میخورد، سالها میگذرند، اما برای من زمان همانجا، در همان خیابان متوقف شده است.»
او با اشاره به آخرین فریاد پسرش، «من هم پسر کسی هستم»، نوشته است که این جمله به شعاری ماندگار در حافظه اعتراضات آبان تبدیل شده است.
مادر پویا بختیاری همچنین خطاب به پسرش نوشته است: «تو را از آغوش من گرفتند، اما نتوانستند افتخار مادر بودنت را از من بگیرند.»
ناهید شیرپیشه از چهرههای شناختهشده خانوادههای دادخواه اعتراضات آبان ۹۸ است که پس از کشته شدن فرزندش، بارها به دلیل پیگیری دادخواهی و فعالیتهای اعتراضی بازداشت و زندانی شده است.
او در پایان روایت خود، پویا را نماد آزادیخواهی توصیف کرده و نوشته است: «تو دیگر فقط پسر من نیستی؛ تو قهرمان ایرانی. نامت در تاریخ این سرزمین میماند و من تا آخرین نفس، به مادر تو بودن افتخار میکنم.»
اعتراضات آبان ۱۳۹۸ پس از افزایش ناگهانی قیمت بنزین آغاز شد و با سرکوب گسترده و کشته شدن شمار زیادی از معترضان همراه بود.
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.