Catharina net als Van Lieshout medaillekandidaat op WK: 'Maar judo vind ik helemaal niet leuk'

Mark van der Ham werd ruim een jaar geleden aangesteld als judobondscoach, nadat Nederland bij de Olympische Spelen voor het eerst in zestig jaar geen medaille had gewonnen. Zondag beginnen de WK in Bakoe en zijn er weer serieuze medaillekansen.

De methode-Van der Ham lijkt te werken: bij de EK was er eerder dit jaar ook al goud en zilver. De bondscoach wil iedere judoka "in zijn eigen kracht zetten". Hij laat de centrale trainingsaanpak los en zoekt de samenwerking met de clubs op.

Die aanpak levert op korte termijn al succes op. In Bakoe moet duidelijk blijken of het EK geen eenmalige opleving was. Slaat het aan?

De belangrijkste medaillekandidaten zijn Joanne van Lieshout (klasse tot 63 kilogram) en Simeon Catharina (klasse tot 100 kilogram), die beiden zijn opgebloeid onder Van der Ham. Het contrast tussen de twee kan niet groter. Beiden hebben, op z'n zachtst gezegd, hun eigen kijk op de sport.

Catharina (28): "Ik vind het helemaal niet leuk, serieus. Ik loop al tien jaar op Papendal rond en doe iets wat ik helemaal niet leuk vind."

Sla de carrousel over

• Simeon Catharina

• Joanne van Lieshout met haar gouden EK medaille van eerder dit jaar

Slide 1 van 2

Ja, u leest het goed, de ongepolijste vice-Europees kampioen en nummer drie van de wereldranglijst vindt zijn baan eigenlijk maar niks. "Die trainingen, de spierpijn die erbij komt kijken en de spanning op zo'n competitiedag. Verschrikkelijk."

"Maar ik ga nog wel door, hoor. Want ik wil naar de Spelen. En de resultaten vergoeden veel. Als ik met een medaille om mijn nek sta en zie dat ik mijn familie trots heb gemaakt, dan is dat alles waard geweest."

Van Lieshout (23) is juist een judopurist. De wereldkampioene van 2024 en regerend Europees kampioene vindt het leuk om aan zichzelf te werken. "Daar krijg ik energie van."

"Ik ben dit jaar een stuk rustiger in mijn hoofd geworden en dat heb ik ook nodig om dominant op de mat te zijn. Ik ben nu veel assertiever en hoef niet alleen maar te reageren op situaties. Ik kan ze nu zelf creëren."

Van der Ham omschrijft zijn succesvolle werkwijze als volgt: "Op menselijk vlak sporters respecteren en dat als vertrekpunt zien om stappen te zetten in ontwikkeling, anders kan die persoon zichzelf niet zijn en zich niet openstellen. Daarnaast ben ik consequent en bied ik structuur, iets dat iedere topsporter wil."

Aan voorspellingen voor de WK waagt Van der Ham zich niet, maar het plan is niet om zonder medaille terug te komen. "Nee, zeker niet. Maar als iedereen het maximale heeft gedaan en we hebben geen medaille, dan zou de evaluatie toch positief kunnen zijn."

Trainingen op maat, meer automatismen in de judo-stijl inbouwen, zodat je niet hoeft na te denken over je acties én fysiek een schepje erbovenop gooien. Dat is bij zowel Catharina als Van Lieshout het afgelopen jaar gebeurd.

In het uitspreken van hun ambitie zit tussen Catharina en Van Lieshout ook een groot contrast. Catharina: "Wereldkampioen worden, ik weet dat ik het kan."

Van Lieshout: "Mijn best mogelijke judo laten zien, en dan zien we wel wie er wereldkampioen wordt."

Al staat Van Lieshout met haar 23 jaar wel wat anders in de wedstrijd dan Catharina. Er is overigens geen goed of fout. Van Lieshout is een purist. Ze is al wereldkampioen geweest en regerend Europees Kampioen en heeft ieder van haar zeven toernooien dit jaar om medailles gevochten.