PunchPHOTOS: Tinubu grants interview to American political strategist Diana LondonThe Jerusalem PostDemocrat Peltola wins in Alaska, securing 56-44 US Senate majorityInquirerBaguio firefighters contain diesel spill after vehicle collision한겨레미·중·러 회담 앞두고, 우크라 ‘푸틴의 다리’ 끊어…“그 다리는 이제 끝났다”ZDF heuteEntdecken Sie das ZDF-NachrichtenstudioRapplerLIVE UPDATES: 49th ASEAN Summit in ManilaSözcüValizini alana kapısını açan 10 ülke: Biri Türkiye'nin yanı başındaDW EnglishAPEC summit: What Trump, Xi and Putin wantESPN CricinfoCA sets up 'independent forum' into Sandpapergate but will not re-litigate the incidentWirtualna PolskaBurza po wecie prezydenta. Pierwsza dama stawia sprawę jasno7sur7La petite Inass, retrouvée morte au bord d’une autoroute il y a 39 ans: les parents lourdement condamnésInteriaJoe Biden z podziwem o Polsce w nowej książce. Ujawnił kulisy tajnej wizyty
The Daily Newsstand · Free, Always
Wednesday, November 18, 2026

Eerste tussenstand politieke barometer: van deze beloftes maakte de regering al werk

Translate

De Brusselse regering heeft nog geen stappen gezet in grote dossiers zoals het opengooien van de Brusselse energiemarkt en het verbieden van seksistische reclame. Dat blijkt uit de eerste tussenstand van de politieke barometer BRUZZCheck. Op symbolisch belangrijke maatregelen, zoals Autoloze Zondag en de drugscommissaris, maakte de ploeg van Boris Dilliès een vliegende start.

Toen de Brusselse regering in februari 2026 haar akkoord voorstelde aan het parlement, beloofde minister-president Boris Dilliès (MR) hard te werken. “We hebben 1200 dagen om te slagen”, zei hij. Dat was een duidelijke verwijzing naar de verkorte legislatuur door de ellenlange formatieperikelen. Die namen ongeveer anderhalf jaar in beslag, voordat Groen, Vooruit, Anders, MR, PS en Les Engagés tot een politiek project kwamen voor de resterende tijd.

Bijna negen maanden later – ongeveer 277 dagen – oogt de balans van dat harde werken voorlopig gemengd. Dat blijkt uit de allereerste tussenstand van de politieke barometer BRUZZCheck, een nieuwe tool die elk halfjaar een voortgangsrapport opstelt van 25 concrete beloftes uit dat regeerakkoord. Die oefening gebeurt tot aan het einde van de legislatuur, op basis van een strenge methodiek.

De update van dit najaar leert alvast dat Dilliès en de zijnen al een aantal concrete beslissingen of mijlpalen kunnen voorleggen, zoals de aanstelling van een gewestelijke drugscommissaris die in januari begint of de invoering van een tweede Autoloze Zondag in mei volgend jaar. In totaal liggen zes van de 25 geselecteerde beloftes op schema om de zichzelf opgelegde deadline te halen, en elf zijn er gestart. Bij zestien van de 25 geselecteerde beloftes is dus minstens één concrete uitvoeringsstap gezet; bij zes daarvan is er voldoende informatie om te besluiten dat het traject voorlopig op schema ligt. Zeker bij zeer concrete beslissingen met vaak een grote communicatieve symboolwaarde, zoals het opvoeren van de strijd tegen drugsgeweld, heeft de regering snel stappen gezet.

Maar een belofte starten is vaak het makkelijkste gedeelte, leert het verleden. De echte uitdaging zit vaak in het concreet uitwerken van de maatregel. Voor de komende maanden en jaren luidt de vraag dan ook: zal Dilliès in de dossiers die een vliegende start namen, dezelfde snelheid kunnen aanhouden?

Een belofte starten is vaak het makkelijkste. De echte uitdaging zit in het concreet uitwerken van de maatregel

In dat opzicht is vooral de ambitie om de Brusselse administratie te hervormen een uiterst interessant geval. Een eerste belangrijke mijlpaal volgt op 1 januari 2027, wanneer atlas.brussels in werking moet treden en een groot deel van de betrokken diensten en personeelsleden in de nieuwe structuur wordt geïntegreerd. De echte uitdaging ligt echter op de werkvloer. Nieuwe collega’s, nieuwe opdrachten, nieuwe bazen… Die veranderingen zullen bij de 12.000 medewerkers allicht veel vragen en onduidelijkheden oproepen. En dus is het zaak om die omwenteling in de nabije toekomst nauwer op te volgen bij het beoordelen van de belofte.

Meer betalen

Is het toeval? De zeven beloftes waarmee nog niet is gestart en waarvoor de regering nog geen enkel officieel initiatief heeft genomen, zijn bijna allemaal dossiers die tijdens de campagne niet of nauwelijks onderwerp van debat vormden. Dat was bijvoorbeeld wél het geval met de begroting in evenwicht, het vervangen van de Renolution-premies en het Wiels-moeras als groene zone beschermen: die beloftes kregen ondertussen de nodige politieke zorg van de bevoegde ministers.

Maar het verbieden van seksistische reclame in het straatbeeld, het garanderen van tweetalige dienstverlening in de IRIS-ziekenhuizen en het afschaffen van het bindend advies van de Koninklijke Commissie voor Landschappen en Monumenten (KCLM) lijken op het eerste gezicht niet de hoogste prioriteit van de huidige regering te vormen. Dat komt misschien deels door dat gebrek aan maatschappelijke urgentie en politieke animositeit. Maar mogelijk speelt ook iets anders: de vele juridische en wettelijke angels, die het ontmoedigen om holderdebolder een wetgevend initiatief te nemen in die dossiers. Het bindend advies van de KCLM afschaffen werd in het verleden al eens geprobeerd, maar de initiatiefnemers kwamen toen van een kale reis terug.

Ook moeten verschillende ministers over sommige beloftes, zoals die over tweetaligheid, nog afspraken maken. Wie doet wat en welk niveau is precies bevoegd? Dat uitklaren vergt blijkbaar tijd.

Belangrijke dossiers zijn niet altijd even scherp geformuleerd in het regeerakkoord, waardoor het moeilijk is om de minister ter verantwoording te roepen

En tot slot zijn sommige beloftes misschien wel te ambitieus om ooit waargemaakt te worden. Misschien zakt de moed daardoor al bij het begin in de schoenen. Neem bijvoorbeeld het opengooien van de energiemarkt: de regering wil het gewest aantrekkelijker maken voor energiespelers en hoopt op die manier de concurrentie te laten spelen in het voordeel van de consumenten. Maar het succes van die belofte ligt voor een groot stuk in handen van de energiereuzen. Bovendien kent de Brusselse consument een grote mate van bescherming die potentiële spelers kan afschrikken. Dat laatste wijzigen is een heikel sociaal debat dat ook binnen de regering de partijen tegen elkaar kan opzetten. Beter van dat wespennest afblijven?

Potentieel falen

Opmerkelijk nog: in het regeerakkoord zit iets van een ingebakken onevenwicht. Toch wat accountability betreft.

Belangrijke dossiers en grote ambities blijken niet altijd even scherp geformuleerd, waardoor het moeilijk is om de voortgang op te volgen en een minister ter verantwoording te roepen voor zijn concreet behaalde resultaten. Dat is onder meer het geval bij Ahmed Laaouej (PS), bevoegd voor Sociale Kansen en Sociale Actie. Veel van het welzijns- en gezondheidsbeleid valt onder zijn bevoegdheid, maar in het regeerakkoord staan veel van de intenties voorzichtig geformuleerd. Maatregelen moeten ‘versterken’, ‘bevorderen’, ‘inspelen op’, ‘evolueren’, maar in heel weinig actiepunten wordt een meetbaar eindpunt gegeven. Dat maakt het opmaken van een balans – nu en later – moeilijker en geeft hem meer ruimte om het eindoordeel ter discussie te stellen.

Omgekeerd zitten sommige van de meest concrete beloftes bij de staatssecretarissen, met Audrey Henry (MR) als uitschieter. Bevoegd voor Ruimtelijke Ordening, Stedenbouw, Openbare Netheid en Energie kan ze haar stempel drukken op het uitzicht van Brussel, en dat manifesteert zich ook in het aantal maatregelen dat ze moet uitwerken. Dat maakt Henry heel zichtbaar, maar tegelijk ook kwetsbaar, omdat ze op vele fronten potentieel kan falen – maar ook kan winnen.

De volgende update van de politieke barometer zal tonen of de regering het huidige werktempo zal kunnen aanhouden.

View the original on Bruzz →

KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.