Od rodzinnej manufaktury do europejskiego giganta. Tłumy żegnały w Częstochowie Wojciecha Klimasa
Kilka tysięcy osób pożegnało we wtorek 17 listopada Wojciecha Klimasa – pochodzącego spod Częstochowy milionera i twórcę polskiego potentata z branży budowlanej, czyli firmy Klimas Wkręt-Met. Zmarły tydzień wcześniej przedsiębiorca spoczął na cmentarzu w dzielnicy "Kule" w Częstochowie.
Żegnali go nie tylko członkowie rodziny czy przyjaciele, ale też pracownicy jego fabryk, liczni współpracownicy z całego kraju oraz lokalni działacze sportowi czy samorządowcy. – Wojtek to był wspaniały gość – mówił WP Marek, jeden z żałobników, którego spotkaliśmy jeszcze przed cmentarzem, na który wnosił wielki wieniec z czerwonych róż. – Nie mogę uwierzyć, że już nigdy z nim nie pogadam – dodał około 70-letni mężczyzna, a w kąciku jego oka natychmiast pojawiła się łza.
Od rodzinnej manufaktury do europejskiego giganta
Każdego dnia w całej Polsce budowlańcy wkręcają w dachy setki tysięcy blachowkrętów. Równolegle na innej budowie otwierane są paczki ze wkrętami do drewna. Jeszcze gdzieś indziej zwykły Kowalski sięga po wiertarkę i dziurawi ścianę, by po chwili wsadzić w otwór kołek, na którym wraz z żoną zawiesi rodzinne zdjęcie portretowe.
Jest duża szansa, że w każdym z opisanych wyżej przypadków bohaterowie tych scenek montowali produkty wytworzone pod Częstochową. W 1990 r. w Kuźnicy Kiedrzyńskiej rodzina Klimas rozpoczęła produkcję elementów złącznych z tworzyw sztucznych. Z czasem firma rozszerzyła działalność o produkcję wkrętów i innych elementów mocujących. Po blisko czterech dekadach przedsiębiorstwo to przerodziło się w jedną z największych w Europie firm produkujących wkręty, śruby, kołki i inne łączniki dla budownictwa.
Firma Klimas Wkręt-Met obecna jest w całej Europie i mocno podbija subkontynent indyjski. Wysyła tu swoje produkty z podczęstochowskich fabryk w rodzinnej Kuźnicy i położonej po drugiej stronie miasta filii w Zawadach (działa przy DK 91, czyli popularnej "Gierkówce" – red.). Po obejrzeniu obu tych fabryk doskonale widać, jak wielki rozwój przeszło od lat 90. to przedsiębiorstwo. Zakłady w Kuźnicy Kiedrzyńskiej były pierwsze i choć dalej robią wrażenie, przy halach stojących przy Gierkówce wyglądają na malutkie. Fabryka Klimasa to niemalże małe miasteczko z czterema wielkimi halami produkcyjnymi i placem już przygotowywanym pod kolejne.
Pewne jest jedno: dziś (wtorek 17 listopada 2026 r.) w obu tych miejscach nie powstanie ani jeden wkręt, kołek czy śruba. Gdy około godz. 10 podjeżdżam pod zakłady w Zawadach, uderza mnie pustka tego miejsca. Parking przed zakładem jest pusty, bramy pozamykane. Robię kilka zdjęć budynków i spostrzegam, że zmierza w moją stronę ochroniarz. Grzecznym, ale stanowczym tonem mówi, że jest zakaz wykonywania zdjęć fabryki i każe odjechać nieco dalej.
Gdy zabieram się do odjazdu, na parking przed fabryką zjeżdża czarny autobus. Mija chwila i z zakładu wychodzi w jego kierunku coraz więcej osób. – Dziś jest pogrzeb pana Wojtka, naszego zmarłego szefa. Fabryka nie pracuje. Tak zdecydowali jego bliscy, a zarazem spadkobiercy. Autobusem jedziemy na cmentarz. Każdy pracownik, który wyraził taką chęć, mógł jechać – mówi jedna z wchodzących do autobusu kobiet. Nie chce się przedstawić ani powiedzieć, kim jest w fabryce Klimas Wkręt-Met. – Mogę tylko powiedzieć, że dzisiejszy pogrzeb przeżywam, jakby zmarł nie mój pracodawca, a ktoś z bliskiej rodziny. Pan Wojciech to był wspaniały i dobry człowiek. Choć doszedł do wielkich pieniędzy, nigdy się nie zmienił i był bardzo ludzki.
Podobne słowa słyszę pod zakładem w Zawadach jeszcze od kilku osób. Rozmowy nie są jednak długie, bo wszyscy szybko wsiadają do autobusu, a ten rusza w kierunku cmentarza w Częstochowie. Ruszam za nimi.
Nekropolia pod Jasną Górą jest ogromna. Z trzech stron otaczają ją parkingi na kilkaset samochodów każdy. Mimo to godzinę przed rozpoczęciem pogrzebu wolnych miejsc już brak. Na cmentarz przez każde wejście ciągną tłumy. Wielu niesie wieńce.
"Od cechu dekarzy", "od kolegów ze szkoły", od "firmy X", "od sąsiada" – czytam szybko napisy na wieńcach i rozglądam się po twarzach zebranych żałobników. Tych jest już tyle, że dochodzący stoją około 200 m od kaplicy, w której rozpocznie się pogrzeb. Ci spośród przybyłych, którzy nie mają wieńców, trzymają w rękach długie, pojedyncze pąsowe róże. Po jednej trzyma też każdy z grupy około 15 osób trzymającej się razem nieco na uboczu. Ludzie ci zwracają uwagę przez swoje azjatyckie rysy twarzy.
– Jesteśmy zagranicznymi pracownikami fabryki Klimas – mówi po angielsku jeden z nich. – W fabryce pracuje nas sporo. Przyszliśmy pożegnać szefa. Nasza fabryka jest gigantyczna, a on potrafił wejść na halę i zapytać wielu z nas, jak się czujemy i jak nam mija dzień. Tak po ludzku. Zawsze był uśmiechnięty. Nie mogę uwierzyć w to, co się stało – dodaje.
Milioner, który pozostał "zwykłym człowiekiem"
Gdy rusza msza pogrzebowa, opuszczam cmentarz. Rodzina Klimas prosiła, by media w niej nie uczestniczyły ani jej nie relacjonowały. Jadę kolejne 10 km do Kuźnicy Kiedrzyńskiej. To spokojna wieś położona wśród pól i lasów. Uderza mnie w niej liczba pięknych, zadbanych domów.
– Tu ludzie wszyscy dorobili się wraz z Klimasami – mówi jeden z mieszkańców wsi. – W naszej wsi w latach 90. nie było biedy i bezrobocia, bo wszyscy pracowali u niego, a Wojtek płacił godnie. Dlatego, choć oczywiście najwięcej na swoim sukcesie zyskał on, to przy nim tak naprawdę uchowaliśmy się my wszyscy – dodaje mieszkaniec Kuźnicy. Jak tłumaczy, nie pojechał na pogrzeb sąsiada do Częstochowy, bo zajmuje się wnukami. Zamiast niego, aby pożegnać Wojciecha Klimasa, pojechali jego córka i zięć. Oboje w przeszłości pracowali w firmie Wkręt-Met.
Kolejni rozmówcy, których spotykam w okolicy fabryki firmy Klimas Wkręt-Met oraz położonego 200 m dalej (już w Kuźnicy Lechowej) domu milionerów, mówią w zasadzie to samo. Przedstawiają zmarłego Wojciecha Klimasa jako świetnego człowieka, który pomimo ogromnego sukcesu biznesowego i dużych pieniędzy, do których doszedł, pozostał "normalny" i "równy".
– Jak pan sobie wyobraża milionera? Jako kogoś jeżdżącego samochodem z kierowcą, który traktuje zwykłych ludzi jak mróweczki – mówi obrazowo Zofia, sprzedawczyni z sąsiedniej wsi Kamyk. – A tymczasem ja kiedyś pracowałam w fabryce pana Wojtka. To było 20 lat temu. Później poszłam na macierzyńskie i już tam nie wróciłam. Kilka lat temu spotkałam go w jednej z galerii handlowych w Częstochowie. Robił zakupy, kupował wnukom zabawki na święta. Ubrany w jeansy, polówkę, kurtkę. Zobaczył mnie i uśmiechnął się od ucha do ucha. Podszedł, zapytał, co u mnie. Oczywiście to była taka... gadka-szmatka, ale miła. Mój mąż mnie później pytał: kim był ten facet? Nie mógł mi uwierzyć, jak mu wyjaśniłam, "że to ten milioner".
Firma Klimas Wkręt-Met pozostanie rodzinna?
Osób, które o śp. Wojciechu Klimasie mówiłyby źle, w okolicy Częstochowy nie ma. – To był naprawdę "złoty facet", mówi kolejny z mieszkańców Kuźnicy. – Dlatego dziś każdy z nas zmówi zdrowaśkę za jego duszę. Większość na cmentarzu. Kto nie mógł jechać na pogrzeb, zrobi to w domu. Sam zmówię też drugą, a może i trzecią. Te będą za rodzinę, którą zostawił Wojtek. Taka tragiczna śmierć to dla nich dramat. A przecież jego dzieci muszą teraz pociągnąć już tę fabrykę. Oby nigdy nie przyszło im do głowy pójść na skróty i tę firmę sprzedać. Założyciel na pewno by tego nie chciał. On marzył, by to zawsze było w rękach Klimasów, jego dzieci, wnuków, prawnuków i tak dalej. Dlatego nie brał wspólników.
Wojciech Klimas zmarł w środę 11 listopada na skutek postrzału w głowę. Zdaniem prokuratury wszystko wskazuje, że odebrał sobie życie. By wyjaśnić okoliczności tego zdarzenia, Prokuratura Rejonowa w Częstochowie prowadzi śledztwo.
– Wstępnie jest ono prowadzone pod kątem doprowadzenia osoby do targnięcia się na swoje życie poprzez namowę lub pomocnictwo – mówi WP prokurator Tomasz Ozimek, rzecznik prasowy Prokuratury Okręgowej w Częstochowie.
Jak zaznacza prokurator, w podobnych sprawach postępowanie wszczyna się właśnie w tym trybie. To standardowe działanie. Prok. Ozimek dodaje, że na razie nic nie wskazuje na udział osób trzecich.
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.