Oranje-verrassing Van den Berg klom uit diep dal voordat hij zich meldde in Zeist

Dat Sepp van den Berg uitgerekend Virgil van Dijk vervangt bij zijn debuut in de Oranje-selectie is een mooie toevalligheid. Van Dijk maakte hem ooit wegwijs bij Liverpool, al kon die vaderlijke aandacht niet voorkomen dat Van den Berg mentaal steeds verder wegzakte en uiteindelijk een flinke omweg moest maken op weg naar de top.

Zeven jaar geleden maakte Van den Berg, destijds pas 17 jaar, een droomtransfer van PEC Zwolle naar Liverpool. Een enorme stap. "Maar Virgil van Dijk zorgde ervoor dat ik me echt welkom voelde", zei Van den Berg in mei dit jaar op de website van Brentford(opent in nieuw venster).

"Ik herinner me dat Van Dijk op mijn eerste dag tegen de materiaalman zei: regel dat zijn plek in de kleedkamer naast de mijne is. Juist die kleine dingen zorgden ervoor dat ik me meer thuis voelde."

Een beter voorbeeld kon Van den Berg zich niet wensen. Dag in dag uit leerde de Zwollenaar van Van Dijk, die dat jaar kort achter Lionel Messi tweede werd bij de Ballon d'Or-verkiezing.

"Die momenten zal ik nooit vergeten", zei Van den Berg. "Hij was op dat moment de beste verdediger ter wereld. Ik observeerde wat hij deed, hoe hij speelde, hoe hij sprak, hoe hij het team aanvoerde. Om dat van dichtbij mee te maken was onbetaalbaar."

'Niemand om mee te praten'

Van den Berg maakte zelfs zijn debuut in de hoofdmacht in de League Cup, maar na vier mindere optredens werd hij teruggezet naar de reserves. Dat kwam hard aan. Zijn zelfvertrouwen kreeg een knauw en hij beleefde donkere dagen, vertelde Van den Berg in mei in een interview in het kader van de Week van de Mentale Gezondheid.

"Dan kom je thuis, ik woonde alleen, en ik had niemand om mee te praten", vertelde Van den Berg. "Dat vond ik erg zwaar. Ik was gewend aan een grote familie, waar altijd van alles gebeurde en er constant mensen om me heen waren."

"In het begin sprak ik niet over mijn gevoelens", ging hij verder. "Die bleven in mijn hoofd. Ik had geen zin om te trainen en na de training ging ik direct naar huis. Thuis staarde ik naar de muren. Ik deed niets met mijn teamgenoten, maakte geen vrienden."

Facetimen deed hij wel. Toen zijn moeder in zo'n gesprek vroeg hoe het ging, werd Van den Berg emotioneel en moest hij huilen. Dat luchtte op, het uiten van zijn gevoelens was hij niet gewend. Ze spraken af vaker met elkaar te praten en dat hielp.

'Horrorblessure' bij Schalke

In 2022 trok Van den Berg op huurbasis naar Schalke 04, waar hij in zijn vierde Bundesligawedstrijd al zwaar geblesseerd raakte.

"Het was een horrorblessure", legde Van den Berg uit. "Mijn enkel klapte dubbel, raakte uit de kom en al mijn enkelbanden scheurden af."

"Het enige wat ik me van die periode herinner, is dat ik alleen maar aan het huilen was. Ik was er kapot van. Ik wil niet zeggen dat ik depressief was, dat is een groot woord, maar ik was wel erg emotioneel."

Naar voetbal kijken deed pijn, hij kon het niet opbrengen. Telkens als hij een wedstrijd zag, kwamen de beelden van het oplopen van de blessure naar boven. Zes maanden stond hij aan de kant, zes maanden kon hij niets laten zien.

"Gelukkig zat ik een stuk dichter bij huis en kon ik vaak mijn familie zien, wat me enorm heeft geholpen", keek Van den Berg terug. "Zonder die steun had ik het nog veel zwaarder gehad."

Gelukkig bij Brentford

Toen het einde van zijn herstel naderde, met de familie nabij, zakten de emoties en maakte Van den Berg het slot van het seizoen nog mee. Na een nieuw huurseizoen in Duitsland, bij Mainz 05, kwam zijn tijd bij Liverpool tot een einde.

Bij het Londense Brentford is Van den Berg in zijn tweede seizoen in de Premier League gelukkig, op en buiten het veld. De uitnodiging voor Oranje was een ware beloning voor zijn strijd.