"Ebenezer". Mrok, duchy i powrót Johnny'ego Deppa do Hollywood

Johnny Depp po długiej przerwie i burzliwym czasie naznaczonym głośnym procesem z byłą żoną znów pojawia się w centrum filmowego świata. I gra główną rolę w filmie "Ebenezer", któremu blisko do gotyckiej baśni.

Johnny Depp na londyńskiej premierze filmu „Ebenezer” (foto: NEIL HALL) /PAP/EPA

Johnny Depp znów w formie. Za kamerą mistrz horroru

Hollywood przyjęło go ponownie, a Depp przypomniał na czym polega jego aktorska siła. Na umiejętności budowania postaci nieoczywistych, niepokojących, ekscentrycznych. Film „Ebenezer” wyreżyserował Amerykanin Ti West, znany m.in z horrorów „X”, „Pearl” i „MaXXXine”. Autorem scenariusza na podstawie opowiadania Charlesa Dickensa jest Nathaniel Halpern, który ma na koncie m.in serial „Resurrection” czy „Outcast: Opętanie”. 

Wiktoriański Londyn w cieniu. To nie jest kolejna słodka opowieść wigilijna

Największym atutem „Ebenezera” jest warstwa wizualna. Od wiktoriańskiego Londynu, przez gotycką scenografię, po dopracowane kostiumy i mistrzowską charakteryzację. To nie jest kolejna pocztówkowa adaptacja opowieści o przemianie skąpca. Twórcy wybierają ciemniejszą tonację, przesuwając klasyczną historię w stronę gotyckiej baśni. I jest to wybór, który nadaje jej nową energię. Zamiast sentymentalnej opowiastki otrzymujemy kino zanurzone w cieniu, atmosferze tajemnicy i niepokoju. Mrok nie jest tu wyłącznie dekoracją, lecz ważnym elementem opowiadanej historii. Buduje jej dramaturgię, wzmacnia emocje i sprawia, że dobrze znana opowieść zaczyna wybrzmiewać na nowo.

Trzy duchy, które nie dają o sobie zapomnieć

Szczególne znaczenie mają trzy duchy. Nie tylko jako fantastyczne postaci, które prowadzą bohatera przez kolejne odsłony jego życia, lecz także jako siły konfrontujące go z tym, od czego najchętniej odwróciłby wzrok. To właśnie w tych spotkaniach z duchem przeszłych, teraźniejszych i przyszłych świąt kryje się jeden z najciekawszych wymiarów filmu. 

Duchy, które grają Andrea Riseborough, Tramell Tillman i Robert Strange, nie są jedynie elementem widowiskowym. Wnoszą do opowieści ciężar przeszłości, bolesną świadomość teraźniejszości i lęk przed przyszłością. Pozwalają wydobyć z klasycznej historii coś znacznie bardziej uniwersalnego. 

Ale film potrafi też zaskoczyć jasnymi, akcentami, nieoczywistym humorem i momentami wzruszenia. Groza sąsiaduje z ironią, groteska z czułością, a ciemność z nadzieją.