Bir komutandan çok daha fazlası... En büyük miras Kemalizm

Milli Mücadele’nin Başkomutanı, Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk, 88 yıl önce bugün sonsuzluğa uğurlandı. Atatürk, asker ve siyasetçi olduğu kadar düşün insanıydı. Mücadelenin ideolojik boyutuna çok genç yaşlarda kafa yormaya başlayan ulu önder, cephedeyken bile mektuplaşmaya devam ettiği arkadaşı Madam Corinne’e kendisini şu sözlerle anlatıyordu:
“Benim tutkularım var, hem de pek büyükleri. Bu tutkularımın, yüksek yerler ele geçirmek ya da büyük paralar elde etmek gibi, maddi emellerin doyumuyla ilişkisi bulunmuyor. Ben, bu tutkularımın gerçekleşmesini, yurduma büyük yararları dokunacak, bana da başarıyla yerine getirilmiş bir görevin iç rahatlığını verecek büyük bir düşüncenin başarısında arıyorum. Bütün hayatımın ilkesi bu olmuştur. Ona çok genç yaşımda sahip oldum ve son nefesime kadar da onu koruyacağım”
ÖZGÜN BİR ARAYIŞ
Mevcut ideolojileri dikkatle inceleyen Atatürk, Türkiye ve mazlum milletler için özgün bir modele kafa yoruyordu. Çünkü tarihte emperyalizmi sahada mağlup eden bir milletin Başkomutanı olarak emperyalizme karşı kalıcı başarının yolunun antiemperyalist bir tavır ve düşünce sistemi ile mümkün olduğunu da görüyordu. Türkiye’nin kendine has şartları ve sorunları olduğunu düşünüyor ve bu sorunların da yine özgün çözümlerle aşılabileceğini düşünüyordu. Corinne’e yazdığı mektuptaki “büyük bir düşünce” Kemalizmdi. Türkiye Cumhuriyeti bu felsefe üzerine kuruldu. İlke tam bağımsızlıktı. Çünkü tam bağımsızlığın olmadığı her seçenek, er ya da geç emperyalizme sömürge olmak demekti. 1927’de Cumhuriyetçilik, halkçılık, laiklik ve milliyetçilik olarak tanımlanan dört ilke, 1931’de devletçilik ve devrimciliğin eklenmesiyle “Altı ok” olarak tamamlandı.
‘KEMALİST TÜRKİYE’
Meclis’in açılış konuşmaları, yalnızca TBMM açılış rutini değil, Mustafa Kemal Atatürk’ün ideolojik tavrının yansımasıydı. Kemalist devrimi Batı dünyasına anlatmak için çıkacak derginin adının La Turquie Kemaliste/ Kemalist Türkiye olması da aynı hedef doğrultusundaydı.
Ulusal egemenliği merkeze alan cumhuriyetçilik, ayrıcalıksız bir toplumu ve eşitliği önceleyen halkçılık, tüm yurttaşların özgürce yaşayabilmesinin teminatı laiklik, ırk ve etnisite esasına dayanmayan yurttaşlık bağına dayanan milliyetçilik, özel sektörü kontrol altına alan ve emekçiyi ezdirmeyen devletçilik ve devrimin sürekliliğinin sigortası olan devrimcilik ilkesi...
‘İKİ MUSTAFA KEMAL…’
Türk milletine “İki Mustafa Kemal vardır” diyen ulu önder, “Biri ben, et ve kemik, geçici Mustafa Kemal” derken İkinci Mustafa Kemal’i şu sözlerle ifade ediyordu: “Onu 'ben' kelimesiyle ifade edemem; o, ben değil, bizdir! O, memleketin her köşesinde yeni fikir, yeni hayat ve büyük ülkü için uğraşan aydın ve savaşçı bir topluluktur. Ben, onların rüyasını temsil ediyorum. Benim teşebbüslerim, onların özlemini çektikleri şeyleri tatmin içindir. O Mustafa Kemal sizsiniz, hepinizsiniz. Geçici olmayan, yaşaması ve başarılı olması gereken Mustafa Kemal odur.”
‘BENİ UNUTTURMAK İSTEYENLER...’
Devrimi içselleştiremeyecek ve ona karşı koyacak insanların hem kendi döneminde hem de ileride olabileceğini de öngören Atatürk, ölümünden bir yıl önce bu konuda şunları söylüyordu: “Bir zamanlar gelir, beni unutmak veya unutturmak isteyen gayretler belirebilir. Fikirlerini inkâr edenler ve beni yerenler çıkabilir. Hatta bunlar, benim yakın bildiğim ve inandıklarım arasından bile olabilir. Fakat, ektiğimiz tohumlar o kadar özlü ve kuvvetlidirler ki bu fikirler, Hint'ten, Mısır'dan döner dolaşır gene gelir, verimli neticeleri kalpleri doldurur.”
Cumhuriyet 103 yaşına geldi, ulu önder aramızdan ayrılalı 88 yıl oldu. Birçok düşünce ve lider tarih sahnesinden silinirken Mustafa Kemal Atatürk, fikirleriyle yalnızca Türk milletine değil, tüm mazlum milletlere yol göstermeye ve emperyalizme rahatsızlık vermeye devam ediyor.
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.