W tym wieżowcu toalety są na zewnątrz. Zaprojektowany "na lewą stronę"

Wieżowiec przy Lime Street w sercu londyńskiego City powstawał osiem lat i kosztował 75 mln funtów (ok. 395 mln zł), a uroczystego otwarcia dokonała królowa Elżbieta II w listopadzie 1986 roku. Liczy 88 m wysokości do dachu i 14 pięter. Razem z dźwigami do mycia okien, ustawionymi na szczytach wież z instalacjami, mierzy 95,1 m. 

Autorem projektu był brytyjski architekt Richard Rogers, znany wcześniej z paryskiego Centre Pompidou, zaprojektowanego wspólnie z Renzo Piano. Już wtedy słynął z zamiłowania do eksponowania instalacji na zewnątrz budynku. 

Londyn. Budynek wywrócony na lewą stronę

Rogers wygrał konkurs na siedzibę rynku ubezpieczeniowego Lloyd’s of London w 1978 roku i od razu postawił na nietypowe rozwiązanie - szyby wind, klatki schodowe, przewody wodne, kanały wentylacyjne i węzły sanitarne wyprowadził poza bryłę głównego budynku. Dzięki temu wnętrza pozostały całkowicie otwarte, a cały układ można było swobodnie przearanżowywać wraz z rozwojem firmy. Centralnym punktem zostało atrium z salą Underwriting Room, wokół którego rozmieszczono otwarte piętra biurowe.

Instagram/@Lloydsoflondon

ZOBACZ: Na środku pustyni stanął gigantyczny niewidzialny budynek. Trafił do Księgi Guinnessa

Pierwsze recenzje nie były pochlebne. Obiekt porównywano do platformy wiertniczej, ekspresu do kawy czy silnika motocyklowego. - Byliśmy atakowani ze wszystkich stron - wspominał po latach architekt w rozmowie z serwisem Dezeen.

Najmłodszy zabytek w kraju

Z czasem odbiór budynku się zmienił. W grudniu 2011 roku brytyjski minister ds. turystyki i dziedzictwa John Penrose przyznał obiektowi status Grade I, czyli najwyższą kategorię ochrony konserwatorskiej. Tym samym Lloyd’s Building został najmłodszym obiektem w Wielkiej Brytanii z takim wpisem. W chwili decyzji miał zaledwie 25 lat. Status Grade I ma ok. 2,5 proc. zabytków wpisanych do rejestru w Anglii.

ZOBACZ: Najsmuklejszy wieżowiec świata wygląda jak igła. Trudno uwierzyć, że naprawdę stoi

W praktyce oznacza to, że każda zmiana w elewacji, układzie wnętrz czy nawet w zewnętrznych rurach i kapsułach sanitarnych wymaga specjalnej zgody władz City of London, wydawanej po konsultacji z instytucją Historic England.

Najemca zostaje co najmniej do 2035 roku

Lloyd’s of London wybudował wieżowiec jako swoją siedzibę, ale z czasem go sprzedał i dziś jest w nim tylko najemcą. Od 2013 roku budynek należy do chińskiego koncernu ubezpieczeniowego Ping An, który zapłacił za niego 260 mln funtów (1,37 mld zł). 

W 2022 roku pojawiły się doniesienia, że Lloyd’s może się wyprowadzić. Brokerzy częściej pracowali zdalnie, a utrzymanie starego budynku z instalacjami na zewnątrz było drogie. Mówiło się nawet, że Ping An zlecił architektom sprawdzenie, czy wieżowiec da się przebudować na hotel.

Ostatecznie w grudniu 2023 roku Lloyd’s przedłużył najem do co najmniej 2035 roku, z opcją do 2040. W ciągu pięciu lat budynek ma przejść remont, po którym będzie zużywał mniej energii.