PunchVIDEO: Putin’s nuclear briefcase caught on camera in ChinaThe Jerusalem PostKahana must bring unity to Knesset through careful, patient action, not charging ahead - editorialInquirer Entertainment‘PBB’ housemate Calix Esguerra enjoys support of fellow pageant kingsInquirerCHR probes alleged rights violations in mass arrest of Asean protesters한겨레부전∼마산 복선전철 터널 붕괴 원인은 “허용치 20배 넘는 주입 압력”ZDF heuteEntdecken Sie das ZDF-NachrichtenstudioComplete SportsFIFA Unveils NFF Normalisation CommitteeHet Laatste Nieuws“Het wachten meer dan waard”: ook BV’s vieren de release van langverwachte game ‘GTA VI’RapplerAs Meta bets big on Muse AI agent, early safety mishaps surfaceThe Sydney Morning HeraldAustralian cricket’s reputation on the brink of being reduced to ashesNDTVStock Market Today: Green Energy Stock In Focus After Rs 12.98 Crore Windfall. Should You Buy?TagesschauLiveblog zum APEC-Gipfel: ++ Trump und Putin beenden ihr Gespräch ++
The Daily Newsstand · Free, Always
Thursday, November 19, 2026

Realizm mocarstw. Dlaczego Shenzhen to ani Jałta, ani przełom

Translate

Trump, Xi, Putin – trzech przywódców, trzy różne cele. Ich dzisiejsze spotkanie w Shenzhen jest definicją tego, co bywa nazywane "realizmem wielkich mocarstw", które kontrolują 90 proc. światowego potencjału nuklearnego. To polityka oparta na sile, przemocy i potędze. Dla średnich graczy, takich jak Polska, istotne jest, aby nie rozwodniono pomysłu dołączenia Europy do przyszłych rozmów o Ukrainie.

  • Szczyt w Shenzhen nie przyniesie nowego ładu światowego z powodu sprzecznych interesów mocarstw. Przywódców dzielą priorytety: dla Trumpa kluczowy jest Iran i wciągnięcie Chin w rozbrojenie nuklearne, dla Xi Jinpinga – prestiż międzynarodowy bez politycznych zaskoczeń, a dla Rosji – uniknięcie statusu wasala Pekinu.
  • Zniszczenie mostu krymskiego tuż przed szczytem za pomocą europejskich pocisków RUTA to sygnał z Kijowa: Ukraina nie zaakceptuje ustaleń podjętych ponad jej głową i jest zdolna do uderzeń strategicznych bez wsparcia Waszyngtonu.
  • Putin opiera swoją pozycję negocjacyjną na kwestiach denuklearyzacji (w tym potencjalnym porozumieniu trójstronnym z Chinami i USA) oraz na próbie rozgrywania arsenałów atomowych Francji i Wielkiej Brytanii.
  • Dla Polski kluczowe jest, aby Europa nie została wykluczona z przyszłych negocjacji pokojowych.

Zniszczenie mostu krymskiego tuż przed spotkaniem Władimira Putina z Xi Jinpingiem, oprócz wymiaru symbolicznego, jest sygnałem, że Kijów nie zamierza godzić się na ustalenia zapadające ponad głowami Ukraińców. Atak jest również swoistym komunikatem Wołodymyra Zełenskiego do Donalda Trumpa: jesteśmy w stanie dokonywać strategicznych uderzeń we współpracy z Europą i bez zależności od USA.

To dlatego, że uderzenie przeprowadzono za pomocą pocisków RUTA, produkowanych przez holenderską spółkę Destinus. Co ciekawe, jej założycielem jest urodzony pod Czytą rosyjski fizyk Michaił Kokoricz, a kluczową postacią Ołeksandr Danyluk – były sekretarz Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Ukrainy oraz dawny współpracownik Wołodymyra Zełenskiego.

Również w naprowadzaniu pocisków manewrujących nie skorzystano z amerykańskich systemów Starshield i Starlink. Okazuje się więc, że sprzęt z USA nie miał pierwszorzędnego znaczenia.

WIDEO

Tak trafili Most Krymski. Ukraińcy pokazali nagranie z ataku:

Trzej przywódcy, trzy cele

Żeby było jednak jasne: zniszczenie samochodowej części mostu nie zmieni biegu dzisiejszych rozmów w chińskim Shenzhen. Nie doprowadzą one również do rozejmu na Ukrainie. Ani do rozbioru tego państwa. To nie jest koncert zwycięskich mocarstw, które mają w miarę spójne interesy wobec chylących się ku upadkowi Niemiec i Japonii, jak miało to miejsce w Jałcie w 1945 r., gdzie podzielono świat na strefy wpływów.

Władimir Putin, Xi Jinping, jak i Donald Trump reprezentują państwa o skrajnie odmiennych celach. Rosjanie, współpracując z Chinami, obawiają się, że wpadną w zależność i staną się klientami rosnącego regionalnego mocarstwa. Amerykanie szykują się do rywalizacji z Pekinem na Pacyfiku. Chinom z kolei – co do zasady – obojętne są losy Ukrainy i to, jak długo potrwa wojna w tym kraju.

Pomiędzy trójką przywódców brakuje wystarczającej liczby zagadnień "wspólnych", aby w Shenzhen można było spodziewać się wielkiego dealu. Rozmowy o denuklearyzacji, handlu i Ukrainie nie zakończą się ułożeniem świata na nowo. Choć i nie bez strat dla średnich i małych graczy.

Melanie Hart, ekspertka ds. polityki zagranicznej specjalizująca się w relacjach USA-Chiny, w swojej analizie opublikowanej w Atlantic Council przekonuje, że Xi Jinpingowi zależy przede wszystkim na pokazaniu, że Chiny są państwem zdolnym do zwoływania spotkań najważniejszych przywódców świata. Drugim celem – jej zdaniem – jest doprowadzenie do tego, aby podczas szczytu… nie było żadnych niespodzianek.

Jak dodaje Hart, Xi nie dostanie od Trumpa więcej niż sam otrzymał podczas wizyty w USA we wrześniu, kiedy amerykański prezydent – po raz pierwszy w historii i łamiąc protokół – przywitał go osobiście na płycie lotniska w bazie Andrews. "Chiny liczą na show, a nie na treść" – przekonuje analityczka.

Z kolei, jak pisze na łamach magazynu "The Atlantic" były członek Rady Bezpieczeństwa Narodowego odpowiedzialny za Europę i Azję Andrew L. Peek, dla Trumpa kluczowe są Iran i wola wywołania w Teheranie obawy, że trzy państwa szukają porozumienia ponad jego głowami. To Iran właśnie, a nie sprawy ukraińskie – zdaniem Peeka – "mebluje" głowę amerykańskiego prezydenta i Donald Trump zamierza skorzystać z tego, że Xi Jinping jest również zainteresowany otwarciem cieśniny Ormuz, aby pchnąć sprawy irańskie do przodu.

Na drugim miejscu dla Trumpa kluczowe jest wciągnięcie Xi w rozmowy o rozbrojeniu nuklearnym. Do tej pory Pekin unikał jakiegokolwiek wchodzenia w układy w stylu Nowy START, który podpisali w 2010 r. Barack Obama i Dmitrij Miedwiediew, a który był ostatnim dużym traktatem regulującym i ograniczającym wielkość strategicznych arsenałów nuklearnych obu mocarstw. Pekin unikał również wikłania się w rozmowy trójstronne na ten temat na linii USA-Rosja-Chiny.

Jak przekonuje Peek, kluczowa z punktu widzenia Europy może być próba nakłaniania przez Trumpa Chińczyków do wpłynięcia na stanowisko Rosji w sprawie architektury bezpieczeństwa na wschodniej flance NATO (odejścia od pomysłów jej "demilitaryzacji") i w kwestii złagodzenia pozycji Władimira Putina wobec Donbasu.

Xi Jinping może się na to zgodzić, bo z jednej strony nie zależy mu na przegranej Rosji w wojnie z Ukrainą (chce, aby Putin wyszedł z niej z twarzą), ale nie zależy mu też na tym, aby Rosja wyszła z niej jako strona jednoznacznie zwycięska i wzmocniona. W tym sensie również dla Chin zniszczenie przez Ukraińców mostu krymskiego tuż przed spotkaniem jest korzyścią.

Atomowa karta Putina

Jaka w tym wszystkim jest pozycja Putina i jakie ma karty do rozmów z Xi i Trumpem?

Jego najsilniejszym argumentem są wszelkie rozmowy o denuklearyzacji. To Rosja będzie miała wpływ na Chiny w kwestii ewentualnego dołączenia ich do rozmów o porozumieniach takich jak wspomniany Nowy START lub coś podobnego. To również Rosja będzie grała kwestią arsenału atomowego państw europejskich (Francji i Wielkiej Brytanii), aby wymusić ustępstwa USA w sprawie Ukrainy.

Według nieoficjalnych informacji pojawiających się w amerykańskich i francuskich mediach, ta gra Europą może dotyczyć np. zobowiązania się przez Paryż i Londyn do tego, że nie będą wchodziły w objęcie parasolem nuklearnym państw wschodniej flanki NATO.

Siła i przemoc

Z punktu widzenia Polski mniej istotne są konkretne rezultaty spotkania w Shenzhen. O wiele ważniejszy jest sam styl załatwiania spraw.

Spotkanie trójki Trump-Putin-Xi jest definicją tego, co były amerykański dyplomata Daniel Fried nazywa "realizmem wielkich mocarstw", które kontrolują 90 proc. światowego potencjału nuklearnego. To polityka oparta na sile, przemocy i potędze. Czyli trzech elementach, które przy okazji szczytów, takich jak w Shenzhen, zadają największe straty zawsze małym i średnim graczom.

Przegranymi "realizmu wielkich mocarstw" są państwa, które w polityce światowej odgrywają rolę żetonu. Na liście tych państw na pierwszym miejscu jest Ukraina.

Dla średnich graczy, takich jak Polska, istotne jest to, aby podczas rozmów nie rozwodniono pomysłu dołączenia Europy do przyszłych negocjacji o Ukrainie. Po ostatnim spotkaniu Jareda Kushnera i Steve'a Witkoffa z Putinem wstępnie ustalono, że Europę będzie reprezentowała grupa E5, czyli Niemcy, Francja, Wielka Brytania oraz Polska i Włochy.

Sam format nie jest nowy. Powstał w Berlinie w listopadzie 2024 r. na szczeblu ministrów obrony i dotyczył wsparcia dla Kijowa. Z czasem zaczął ewoluować w kierunku reprezentacji Europy ds. rozmów o przyszłości wojny na Ukrainie.

Jeśli Putin w Chinach podtrzyma przyzwolenie na dołączenie Europejczyków do grupy negocjacyjnej, Polskę w formacie E5 będzie reprezentował wiceszef MSZ Robert Kupiecki. To on od co najmniej roku ściśle współpracuje z przedstawicielami Ukrainy w sprawach polityki bezpieczeństwa i na rzecz dołączenia Polski do rozmów o przyszłym rozwiązaniu rozejmowym.

Jak przekonują rozmówcy WP związani z polską dyplomacją, jeśli rzeczywiście dojdzie do dołączenia E5 do negocjacji, Rosja będzie dążyła do przedstawienia tego formatu jako "niekonstruktywnego" i blokującego zakończenie konfliktu.

View the original on Wirtualna Polska →

KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.