Daily MaverickRISING RED TIDE: Communism is growing – How tenderpreneur frustration gave the SACP a new support baseCNN Türkİran'dan yeni füze fırlatma sistemi! "İki sıvı yakıtlı füzeyi aynı anda ateşleyebiliyor"PunchFG may raise N20,000 NELFUND student allowance — OfficialInquirer EntertainmentBTS dominates two-day 2026 MAMAs with five winsThe Jerusalem PostDefense officials reject Treasury warning over NIS 100b. shortfall in US arms dealstazHistoriker über Weihnachten: „Die Elemente kommen aus unterschiedlichen Quellen“한겨레‘AI 커닝’ 의혹, 엠디트 수석까지…“6년 준비” 반박VanguardLokpobiri celebrates Youth Minister Olawande’s weddingZDF heuteAktuelle Pressemitteilungen des ZDFRTL BoulevardDit is Remi! Jezelf kunnen zijn, mogen zijn, durven zijnVarietyKarla Sofia Gascon Says ‘Emilia Perez’ Oscar Controversy Came From People Who ‘Didn’t Want Someone Like Me to Receive an Award’NOSDroneaanval op woongebouw Kyiv: twee gewonden, mogelijk mensen onder puin
The Daily Newsstand · Free, Always
Sunday, November 22, 2026

‘İlk bakışta bir mücevher görüyorsunuz, ikinci bakıştaysa içine saklanmış bir dünya’

Translate

Mücevher tasarımcısı, zanaatkâr Sevan Bıçakçı’nın ‘İkinci Bakış’ sergisi Galataport’taki butiğinde devam ediyor. Bıçakçı tasarımlarının nasıl ortaya çıktığını “Samatya’da sabah ağlarını toplayan bir balıkçıdan ya da bir efsaneden doğuyor. Ama asıl hikâye o çıkış noktasından sonra atölyede yazılıyor” diye anlatıyor.

Haberlerimizi Google’da Takip Edin

Gelişmelerden anında haberdar olun.

Google’da tercih edilen
kaynak olarak ekleyin

Haberin Devamı

Teknoloji ve bilim yazarımız Umut Fırat Eroğlu, 8 Kasım tarihli yazısında beyindeki zaman farkındalığını belirleyen en önemli faktörün kayda değer anılar olduğunu hatırlatıp insanın yaşadıklarını sindirebilmek için düşünsel boşluklara ihtiyaç duyduğunu anlatmıştı. Bu yazı bana mücevher tasarımcısı ve zanaatkâr Sevan Bıçakçı hakkında 2019’da The New York Times gazetesinde çıkan bir makaleyi hatırlattı. Yazıda Sevan Bıçakçı saat koleksiyonundaki bir tasarımını anlatırken “Zamanı unutturuyor, benim için önemli olan bu. Birinin zamanı unutmasını sağlamak” diyordu. Eroğlu’nun bahsettiği, sosyal medyanın hayatımızdan sildiği düşünsel boşlukları sağlayacak belki de tam olarak buydu, zamanı unutmak...

Zaman kavramı bir kez daha, bu sefer Sevan Bıçakçı’nın Galataport’taki butiğinde karşıma çıktı. Orada cam içine yusufçuk figürü işlenmiş ‘Naiad’ adlı kol saatiyle tanıştım. Naiad, Yunan mitolojisinde tatlı su perisi demek. Saatin açıklamasında da şöyle diyordu: “Tabiatın en dingin sahnelerine kattıkları renk ve gürültüsüz enerjiyle zihni zamanın akışından soyutlar, şiirsel güzellikte düşlere davet ederler.” Altın, gümüş ve pırlantalarla tasarlanan saatin detayları hayranlık uyandırıcıydı. Gündüz düşü görmek herhalde böyle bir şeydi...

Haberin Devamı

‘İlk bakışta bir mücevher görüyorsunuz, ikinci bakıştaysa içine saklanmış bir dünya’

‘Naiad’ Bıçakçı’nın tasarım dünyasını geçmişten bugüne keşfetme fırsatı sunan ‘İkinci Bakış’ sergisindeki eserlerden biri. 12 yaşında mücevher ustası Hovsep Çatak’ın Kapalıçarşı’daki atölyesinde çalışmaya başlayan Sevan Bıçakçı bugün mücevher dünyasına yön veren isimlerden. Şehirden ilham alarak hayal ettiği hikâyeleri taşların içine oyulmuş sahneler, mikromozaikler ve minyatür resimlerle kimi zaman bir yüzüğe, kimi zaman da bir bileziğe, kolyeye aktarıyor. ‘Kraken’ örneğin. Adını Jules Verne’in ‘Denizler Altında Yirmi Bin Fersah’ romanında geçen ahtapottan alan tasarımın kollarından ikisi yüzük, ikisiyse bilezik işlevi görüyor. Sevan Bey’le yıllardır birlikte çalışan Emre Dilaver ‘Kraken’ı muhafaza edildiği yerden çıkarıp elime takıyor. Tasarım sanki ben onu değil, o beni seçmiş gibi hemen elimi sarıyor...  

Haberin Devamı

Sergi, Galataport İstanbul Paket Postanesi’ndeki Sevan Bıçakçı’nın butiğinde 30 Kasım’a kadar devam edecek.

‘İlk bakışta bir mücevher görüyorsunuz, ikinci bakıştaysa içine saklanmış bir dünya’

‘Zamanla ve sabırla yapılmış olanın değeri artıyor’

◊Sevan bey, ‘İkinci Bakış’ı gezerken bize eserlerinizin hikâyeleri eşlik etti. Hikâye önemli mi?

Hikâye benim için tasarımın sonradan eklenen bir süsü değil, başladığı yer. Bir yüzük çoğu zaman bir kubbeye düşen yağmurdan, Samatya’da sabah ağlarını toplayan bir balıkçıdan ya da bir efsaneden doğuyor. Ama asıl hikâye o çıkış noktasından sonra atölyede yazılıyor. Bir taşın içine oyulan sahne, bir mikromozaiğin aylar süren dizilişi, yarıda çatlayıp baştan kesilmek zorunda kalınan bir taş... Bunların hepsi esere işleniyor. Sergiye ‘İkinci Bakış’ adını vermemizin sebebi de bu. İlk bakışta bir mücevher görüyorsunuz, ikinci bakıştaysa içine saklanmış bir dünya. Önemli olan, o hikâyenin anlatılmadan da hissedilmesi, eseri takanın her bakışta yeni bir ayrıntı keşfetmesi.

Haberin Devamı

◊Aslında her biri paha biçilmez olan tasarımlarınıza maddi değer biçme süreci nasıl yaşanıyor?

Malzemenin, taşın, altının bir karşılığı var; onu hesaplamak mümkün. Ama bir mikromozaiğin
1,5 yıla yaklaşan üretimini, oyma sırasında kırılıp yeniden kesilen taşları, bir parçada birlikte çalışan ustaların ve sanatçıların sabrını fiyata dökmek kolay değil. Bazı parçalarda fiyat biçmenin anlamsız bir çaba olduğunu kabul ettik. Örneğin içine melek figürleri oyulmuş bir zümrüt yüzük var. Kazara kırılırsa aynı kalitede bir zümrüt bulmanın, bulunsa bile o oymayı yeniden kırmadan yapabilmenin belirsizliği yüzünden o yüzük satılmadı. Atölyemizde bir eserin tamamlanmış olması satılacağı anlamına gelmiyor. Satışa sunduğumuz parçalardaysa fiyat, emeğin ancak paylaşılabilen kısmını ifade ediyor.

Haberin Devamı

‘İlk bakışta bir mücevher görüyorsunuz, ikinci bakıştaysa içine saklanmış bir dünya’

◊“Çırak ustayı geçmezse sanat yaşamaz” diyorsunuz. Yeni ustalar yetişiyor mu?

Kapalıçarşı’da çırak, ustasının yanında yıllarca bakarak, deneyerek, hata yaparak öğrenirdi; bugün o zaman ve sabır pek kimseye tanınmıyor. Benim sabrımın da bir hikâyesi var. Uzun yıllar Kapalıçarşı’da modelci olarak çalıştım. Önemli olan bir fikrin özgünlüğü değil, ne kadar çoğaltılabildiğiydi. Bir tasarımın kalıptan kalıba geçerken yavaş yavaş kopyaya dönüşmesini izlemek içimde bir iz bıraktı. Kendi yoluma çıktığımda tam tersini yapmaya karar verdim. Her parçayı yalnızca bir kez yapacaktım. Başka mücevherlerden değil, bu toprakların mirasından beslenecektim. Bir bakıma bir tür tövbeydi bu. Kapalıçarşı bana zanaatı öğretti; o yıllarsa neyi yapmak istemediğimi gösterdi.

Haberin Devamı

◊Sizin atölyenizde gençler için nasıl bir ortam var?

Bugün atölyede korumaya çalıştığımız şey de o zaman ve sabır: Yavaşlık. Mıhlayıcılar, sadekârlar, mine ve cila ustaları, taş oymacıları; ressamlar, heykeltıraşlar, hattatlar, seramik sanatçıları aynı çatı altında çalışıyor. Genç biri burada yalnızca bir tekniği değil, başka disiplinlerle nasıl konuşulacağını da öğreniyor. Unutulmaya yüz tutmuş, emek ve zaman istediği için terk edilmiş teknikleri canlandırmak da bu öğrenmenin bir parçası. Zanaatkârlığın geleceğinden umutluyum, çünkü hızın her şeyi aynılaştırdığı bir dünyada elle, zamanla ve sabırla yapılmış olanın değeri giderek artıyor.

View the original on Hürriyet →

KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.