Zafer Anıtı’nda Hata Yoktur!

Cumhuriyet Bayramı’mızı kutladığımız geçen hafta Sunay Akın’ın yıllar önce hazırladığı bir YouTube iletisi yeniden paylaşıldı.

Sunay Akın, iletide, Ankara Ulus’taki Zafer Anıtı’nda “büyük bir hata” olduğunu anlatıyordu. Akın’a göre, anıtta yer alan Türk askerlerinin başlarındaki miğferler, Alman askerlerinin miğferleriydi!

Cumhuriyet okurları bilirler; Zafer Anıtı, gazetemizin kurucusu Yunus Nadi’nin açtığı bir kampanya sonucu halkın katkılarıyla gerçekleştirilmiş bir tarihsel yapıttır. Anıt ile ilgili hazırladığımız sergi ve kitap, gazetemiz Cumhuriyet’in 100. yılında (2024), Cumhuriyet Kitapları aracılığıyla izleyicisi ve okuruyla buluşmuştu.

Sunay Akın’ın ifade ettiği gibi “büyük bir hata” anıtta değil, üzgünüz ama geçmişte Cumhuriyet yazarlığı da yapan Sunay Akın’ın kendisindedir.

Bu konuda söz, sergimizi ve kitabımızı hazırlayan değerli koleksiyoncular Korkut Erkan ve Murat Selam’da:

“Zafer Anıtı’nda iki Mehmetçik heykeli yer alır. Mehmetçik, Batı yönünden, Sakarya Ovası’ndan gelen düşmanı gözetlemektedir. Kışlık kaputu, sırtında tam savaş teçhizatı ve elinde sürgü takılmış tüfeğiyle ön tarafta gözetleme nöbeti tutmaktadır.

Miğfer dahil bu kıyafet, Enver Paşa’nın emriyle oluşturulan Türk Hücum Taburu’nun kıyafetidir. Bu kahraman tabur, Kurtuluş Savaşı’nda da görev yapmıştır.”

Korkut ve Nurhan Erkan’ın özel koleksiyonlarından seçtiğimiz aşağıdaki resim, Eskişehir’de, Haziran 1921’de çekilmiştir. Resimde, Mustafa Kemal ve İsmet Paşa ile birlikte Fransız Dışişleri Bakanı Franklin Bouillon görünmektedir. Törende, Zafer Anıtı’ndaki Mehmetçiğin başındaki miğferleri ile Türk Hücum Taburu da tören kıtası olarak yerini almıştır.

Türk Hücum Taburu ve Zafer Anıtı’ndaki Mehmetçik. (Korkut-Nurhan Erkan Koleksiyonu)

Bu belgeler karşısında, kamuoyunun yanlış bilgilendirilmemesi için, Sunay Akın’dan yaptığı büyük hatayı düzeltmesini beklemek en doğal hakkımızdır.

KARŞIDEVRİMLE UZLAŞILMAZ

İmralı’daki ömür boyu hükümlüsü villaya yerleşmişti, sıra geldi villasında akademisyenler, gazeteciler, sivil toplum kuruluşlarıyla -AKP’lilerin deyimiyle “rahatça”- görüşmeler yapmasına.

Diğer yanda, cezaevleri muhalif belediye başkanları, bürokratlar, gazetecilerle tıka basa doldurulmuş durumda. Hükümlü değiller ama yazdıkları kitaplar, ifade olanakları bile kısıtlanıyor, hatta yasaklanıyor. Koyun koyuna, zaman zaman yerde yatıyorlar. Rahatları yerinde!

İmralı’dakinin partisine gelince... Uzlaşı muzlaşı diyerek başka partiden seçtirdikleri belediye meclis üyelerini Saray düzeninin emrine vermek üzere hicret ettiriyor.

Tarihten ders almayıp günlük yararlar için yanlış adım atan siyaset ve siyasetçiler için karşıdevrimcilerle uzlaşılmayacağını öğrenmek pahalıya patladı.