Gdzie naprawdę ochrzczono Jezusa? Archeolog wskazał dokładne miejsce

Jordański archeolog Mohammad Waheeb twierdzi, że rozstrzygnął trwający od stuleci spór o dokładne miejsce chrztu Jezusa. Wyniki sześcioletnich wykopalisk na wschodnim brzegu Jordanu oraz analiza starożytnych map mają jednoznacznie wskazywać na biblijną Betanię.

Witraż przedstawiający scenę chrztu Jezusa przez Jana Chrzciciela w rzece Jordan /Shutterstock

Wschodni czy zachodni brzeg? Tajemnica chrztu Jezusa 

Chrzest Jezusa w Jordanie to jedno z najważniejszych wydarzeń opisanych w Nowym Testamencie. Jednak przez wieki miejsce to stanowiło przedmiot niekończącej się debaty wśród historyków, biblistów i archeologów. Rzeka Jordan, przepływająca przez granicę dzisiejszej Jordanii oraz Izraela i Palestyny, była wskazywana jako lokalizacja chrztu, ale pytanie po której stronie rzeki się to odbyło, pozostawało nierozstrzygnięte. 

Jak czytamy w Ewangelii św. Marka: 

„W owym czasie przyszedł Jezus z Nazaretu w Galilei i został ochrzczony przez Jana w Jordanie”. 

Jednak sama Biblia nie precyzuje, czy wydarzenie to miało miejsce na wschodnim czy zachodnim brzegu rzeki.

Przełom po 6 latach wykopalisk. Co odkryto na wschodnim brzegu?

Ostatnie lata rzuciły jednak nowe światło na tę kwestię. Mohammad Waheeb, archeolog z Uniwersytetu Haszymidzkiego w Jordanii, twierdzi, że zakończył wielowiekowy spór. Według jego badań, miejsce chrztu Jezusa znajduje się na wschodnim brzegu Jordanu, około ośmiu kilometrów na północ od Morza Martwego, w lokalizacji znanej w czasach biblijnych jako Betania.

Waheeb swoje wnioski opiera na wynikach sześcioletnich wykopalisk archeologicznych. Wśród znalezisk są pozostałości wczesnochrześcijańskich kościołów, basenów chrzcielnych, kaplic modlitewnych oraz rozbudowanych systemów wodnych. Te odkrycia, według badacza, jednoznacznie wskazują, że obszar ten był centrum kultu chrześcijańskiego już w pierwszych wiekach naszej ery.

Świadectwo z 333 roku. Kto naprawdę widział miejsce chrztu? 

Nie tylko znaleziska archeologiczne wspierają tezę Waheeba. Badacz sięgnął także do opisów wczesnych pielgrzymów oraz starożytnych map. Wspomina o anonimowym Pielgrzymie z Bordeaux, który już w 333 roku naszej ery opisywał chrzest Jezusa na wschodnim brzegu Jordanu. Podobnie pisał pielgrzym Teodozjusz w 530 roku.

Szczególną rolę w badaniach odegrała słynna mozaikowa mapa z Madaby, wykonana w VI wieku. Mapa ta, jak twierdzi Waheeb, rozróżnia dwa miejsca o nazwach Betania i Betabara, każda po innej stronie rzeki. Jego zdaniem, późniejsze pomylenie tych lokalizacji doprowadziło do rozbieżności wśród historyków.