Rudi Vranckx over Brussel als schakel in drugsoorlog: 'Je moet ziekte zelf aanpakken'

In een Brusselse wijk volgt de documentaire een gemengd team van politie- en fiscale diensten dat verdachte handelszaken controleert. Sommige cafés lijken nauwelijks te draaien. Toch registreren onderzoekers er grote bedragen via gokautomaten. In één geval gaat het volgens de documentaire om een omzet van ongeveer 54.000 euro per maand, terwijl de zaak zelf nauwelijks activiteit vertoont.

Voor Vranckx zijn dergelijke zaken interessant omdat ze een mogelijke brug vormen tussen de onderwereld en de legale economie. “Dat is een van de manieren om een boel geld van de onderwereld naar de bovenwereld te krijgen”, zegt hij. Het gaat om het klassieke mechanisme van witwassen: crimineel geld dat eerst verborgen zit, krijgt via ondernemingen en transacties een schijnbaar legale bestemming.

Ook de rol van Albanese criminele netwerken komt in Brussel aan bod. Volgens Vranckx duiken Albanese groepen de voorbije jaren op in verschillende schakels van de internationale drugshandel, van transport tot het witwassen van geld. Dat geld moet vervolgens Europa weer uit. Vranckx vertelt hoe hij hoorde dat grote sommen cash vanuit Brussel richting Albanië worden gebracht. “Men gaat naar Albanië met de Flixbus en pakt een paar zakken geld mee.”

'Follow the money'

De schietpartijen en explosies die Brussel teisteren, zijn volgens Vranckx slechts het meest zichtbare deel van het probleem. “Dat zijn de symptomen van de ziekte”, zegt hij. De onderliggende financiële structuren blijven veel minder zichtbaar.

Daarom legt hij de nadruk op één principe: follow the money. Wie de georganiseerde misdaad wil raken, moet volgens Vranckx niet alleen kijken naar de mensen die op straat drugs verkopen of geweld plegen, maar vooral naar het geld dat achter de handel zit. “Je kunt die misdadigers alleen maar treffen door hun geld af te pakken”, zegt hij. Wie de drugseconomie wil verstoren, moet ook kijken naar de cafés, ondernemingen, gokautomaten en geldstromen waarin crimineel vermogen een legale schijn krijgt.

Die aanpak vraagt volgens Vranckx om voldoende middelen voor politie en justitie. Criminele organisaties beschikken over enorme financiële slagkracht, terwijl politie en justitie het met veel beperktere middelen moeten opnemen tegen die netwerken.

Toch blijft Vranckx positief over de mensen die dagelijks die strijd voeren. Ondanks de problemen en de voortdurende dreiging van corruptie blijven veel politiemensen en magistraten volgens hem hun werk doen. “Er zijn veel dingen die misschien dysfunctioneel zijn bij ons, maar ondanks de strijd die ze moeten leveren tegen dat onkruid, dat telkens opnieuw opduikt, blijven ze toch doorgaan.”