Murat Ceylan Cumhuriyet Pazar'da: 'Sahnedeki Murat da televizyondaki Murat da benim'

Birçoklarının televizyon ekranlarından tanıdığı Murat Ceylan, birbiri ardına yayımladığı rock müzik türündeki parçalarla dikkatleri üzerine çekti.
Özellikle 1990’ların grunge rock stilini şarkılarına yansıtan Ceylan, müzikal persona olarak isminin İngilizce anlamı olan “Wish”i kullanıyor. Ceylan’la müziğini, kendini ifade etme biçimini ve ses getiren şarkılarını konuştuk.

- Geniş kitleler sizi televizyon ekranlarından tanıyor ancak müzik, yaşamınızda çok daha eskiye dayanıyor. Bugün müzisyen kimliğinizle dinleyici karşısına çıktığınızda kendinizi yeniden tanıtmak zorunda hissediyor musunuz?
Aslında kendimi yeniden tanıtmıyorum, insanların henüz çok fazla tanımadığı tarafımı gösteriyorum. İki yaşımdan beri piyano çalıyorum. Müzik benim yaşantımda her zaman ilk sıradaydı. Televizyon sayesinde geniş kitlelere ulaştım ama asıl tutkum hep müzikti. Şimdi insanların gerçek müzikal dünyamı keşfetmelerini istiyorum.
- Birçokları geniş kitlelere çok daha tanıdık bir müzik türüyle çıkış yapacağınızı düşünebilirdi ama siz kendi müzikal kökenlerinizi yansıtan çalışmalarla çıkış yaptınız.
Popüler olmak için sevmediğim bir müziği yapamam. Müzikal köklerim rock, alternatif rock ve klasik müziğe dayanıyor. Soundgarden, Audioslave gibi topluluklarla büyüdüm. Türkiye’de de özellikle 90’lar ve 2000’lerin başındaki üretimi çok değerli buluyorum. Amacım geçmişi taklit etmek değil, o ruhu bugünün sesiyle buluşturmak ve yeni nesle sevdirmek. Benim için önemli olan yıllar sonra da dinlenebilecek işler üretmek.
SUSMAK BAZEN EN AĞIR SÖZDEN FAZLA
- Son şarkınız “Susma”, bir ilişkide bazen söylenmeyenlerin söylenenlerden daha fazla yaralayabildiğini hatırlatıyor. Bu şarkıyı yazarken sizi asıl düşündüren neydi?
Bazen bir insanın susması, söyleyebileceği en ağır sözden daha fazla şey anlatıyor. Özellikle ilişkilerde iletişimin kopması ve karşı tarafın belirsizlik içinde bırakılması bana çarpıcı geliyor. İnsan bazen gerçeği duymaktan korkuyor ama asıl yıpratıcı olan cevapsız kalmak. Bu parçanın tabii bunlarla hiçbir ilgisi yok. (Gülüyor) Anlatılmak istenen şey çok başka.
- “İyi Köpek”te görünmez bağlılıkları, “Kanlı Aşk”ta kırılganlığı, “Susma”da ise sessizliğin yarattığı gerilimi işliyorsunuz. Bu üç şarkıyı birbirine bağlayan ortak bir duygu veya hikâye var mı?
Hepsinin merkezinde insanın kendisiyle ve çevresiyle kurduğu ilişki var. “İyi Köpek”te insanların sevilmek için kendilerinden nasıl vazgeçebildiklerini sorguluyorum. “Kanlı Aşk”ta ilişkilerin kırılgan ve karanlık tarafı, “Susma”da ise iletişimsizliğin yarattığı gerilim var. Ortak noktaları insanın kendi içindeki çatışmalar. Özellikle zamanla normalleştirdiğimiz davranışlarla ilgileniyorum. Neye alışıyoruz, neden susuyoruz, neden bazı şeylere bağlı kalıyoruz? Albümün bütününde de bu sorgulama var.

- “Susma” oldukça doğrudan bir anlatıma sahip.
Çok süslü, dolambaçlı sözler yazmayı sevmiyorum. Müziğim zaten sert ve yoğun. Bu yüzden sözlerde yalın ve doğrudan bir dil tercih ediyorum. Ama her şeyi açıklamak istemiyorum. Bence iyi bir şarkı, herkesin kendi yaşamından bir şey bulabildiği şarkıdır. Ben bir duyguyu anlatıyorum ama dinleyicinin onunla kurduğu ilişki kendisine ait. Bazen iki kelime, uzun bir hikâyeden çok daha güçlü olabilir.
- Çocukluğunuzdan gelen klasik müzik ve piyano eğitiminiz var. Bugün yaptığınız sert rock müziğin içinde bu klasik müzik geçmişinizin izlerini nerede duyabiliriz?
Klasik müzik benim temelim. İki yaşımdan beri piyano çalıyorum ve bu eğitim, yaptığım her müziğe yansıyor. Melodi kurarken, armonileri ve şarkının iniş çıkışlarını tasarlarken klasik müzik geçmişim hep benimle. Rock ve klasik müziği birbirinden ayrı görmüyorum. Hatta ileride rock müziği büyük bir senfoni orkestrasıyla buluşturmak en büyük hayallerimden biri.
KLİPTE SAÇLARINI KAZITTI
- Şarkılarınız kadar kliplerinizin görsel dünyası da dikkat çekiyor. Tasarım eğitiminizin de etkisiyle müziğinizi görsel olarak anlatmak sizin için ne kadar önemli?
Müziği sadece duyulan bir şey olarak görmüyorum. Bir şarkının rengi, atmosferi, hatta çok net bir görüntüsü olabiliyor. Tasarım geçmişimin de etkisiyle sesini, görsel dünyasını ve duygusunu bir bütün olarak düşünüyorum. Klipler benim için yalnızca tanıtım videoları değil, hikâyenin devamı. “Susma” klibinde saçlarımı kazıtmam da bu anlatımın bir parçasıydı.
- Televizyondaki kimliğinizi daha önce bir rol olarak tanımlamıştınız. Peki sahnede Murat Ceylan Wish olarak bulunduğunuzda kendinizi tamamen özgür mü hissediyorsunuz yoksa müzisyen olmanın da kendine özgü bir sahne personası var mı?
Televizyon ve müzik benim için önemli ama farklı iki alan. Televizyonda büyük bir organizasyonun parçası olarak sorumluluklarım var. Bu sorumlulukla hareket etmek, izleyiciye duyduğum saygının da bir parçası. Müzik ise kendimi daha kişisel ve özgür biçimde ifade ettiğim alan. Duygularımı ve yaşama bakışımı kendi müzikal dilimle ortaya koyabiliyorum. İki alanı birbirine alternatif görmüyorum. Sahnedeki Murat da televizyondaki Murat da benim.

ROCK ÖLMEZ!
- Rock müziğin bugünü, geleceği ve rock dinleyicilerinin bitmek bilmeyen nostalji tutkusu sık sık açılan bir tartışma konusu. Siz ne düşünüyorsunuz? Fontaines ve Turnstile gibi toplulukların açtığı yol sizce gidilebilecek bir yol mu?
Rock müziğin öldüğüne hiçbir zaman inanmadım. Sadece dönem dönem popüler kültürün merkezinden uzaklaşıyor. Geçmişe özlem duymakla onu tekrar etmek arasında büyük fark var. 90’ların ve 2000’lerin rock müziğini seviyorum ama bugün aynı kayıtları yeniden yapmanın anlamı yok. O dönemin ruhunu ve cesaretini bugüne taşımak gerekiyor. Fontaines D.C. ve Turnstile gibi topluluklar da rock’ın yeni kuşaklarla ve farklı seslerle yaşamaya devam edebileceğini gösteriyor.
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.