Brits vliegdekschip HMS Prince of Wales kan 36 F-35’s vervoeren, maar heeft een opvallende zwakke plek

• Het Britse vliegdekschip HMS Prince of Wales beschikt niet over essentiële verdedigingssystemen tegen langeafstandsraketten.
• Door een kritiek tekort aan personeel en onderhoud zijn er onvoldoende begeleidingsschepen beschikbaar.
• De afhankelijkheid van bondgenoten ondermijnt de autonomie van het Verenigd Koninkrijk.

Ondanks zijn indrukwekkende omvang en de capaciteit om tot 36 F-35B Lightning II-stealthvliegtuigen te huisvesten, kampt de HMS Prince of Wales met ernstige tekortkomingen op het gebied van veiligheid.

Geen raketafweer

Dit 284 meter lange schip van 65.000 ton beschikt niet over geïntegreerde raketafweersystemen voor de middellange of lange afstand. De bescherming aan boord is beperkt tot kleinere artillerie en drie Phalanx 20 mm close-in wapensystemen, die uitsluitend zijn ontworpen als laatste verdedigingslinie en niet als een alomvattend schild.

Geen bewakingsvliegtuigen

De kwetsbaarheid van het schip wordt duidelijk wanneer het wordt vergeleken met Amerikaanse supercarriers. Terwijl Amerikaanse schepen beschikken over een uitgebreid intern arsenaal – waaronder Rolling Airframe Missiles en geavanceerde middelen voor elektronische oorlogsvoering – en worden ondersteund door met Aegis uitgeruste torpedobootjagers en E-2 Hawkeye-vroegtijdige waarschuwingsvliegtuigen, is de Britse aanpak veel beperkter.

De Royal Navy beschikt niet over vergelijkbare bewakingsvliegtuigen en vertrouwt in plaats daarvan op Merlin-helikopters met Crowsnest-systemen, die een aanzienlijk kortere actieradius hebben dan hun Amerikaanse tegenhangers.

Vertrouwen op andere schepen

Om te overleven in vijandige wateren moet de HMS Prince of Wales vertrouwen op een escorte van Type 45-torpedobootjagers die zijn uitgerust met Sea Viper-raketten. De Royal Navy beschikt echter slechts over zes van deze schepen, en ze zijn zelden als complete groep operationeel.

Personeelstekorten, dure onderhoudskosten en vertragingen bij het onderhoud in scheepswerven hebben de vloot uitgeput. Dit gebrek aan beschikbare bescherming is zo acuut dat het het vliegdekschip eerder belette om in actie te komen tijdens verhoogde spanningen met Iran.

Hulp van de NAVO of autonomie

Hoewel de Britse regering aanvankelijk de bouw van de vliegdekschepen van de Queen Elizabeth-klasse met groot enthousiasme bevorderde, is de investering steeds twijfelachtiger geworden. De schepen kunnen niet effectief functioneren in moderne gevechtszones – waar zwermen drones en raketaanvallen schering en inslag zijn – zonder een robuuste ondersteunende infrastructuur waarover het Verenigd Koninkrijk momenteel niet beschikt.

Hoewel NAVO-bondgenoten in theorie escorte zouden kunnen bieden, beperkt deze afhankelijkheid de autonomie van het Verenigd Koninkrijk. Bijgevolg wordt het operationele nut van deze enorme oorlogsschepen ondermijnd door het onvermogen van de Royal Navy om ze te beschermen. (fc)

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!