China bouwt aan luchtmacht van de toekomst waarin GJ-11-stealthdrones samenwerken met gevechtsvliegtuigen

• China heeft de GJ-11 in gebruik genomen als ’s werelds eerste onbemande stealth-gevechtsvliegtuigeskader.
• Bij de samenwerking tussen bemande en onbemande vliegtuigen zijn drones geïntegreerd met bemande straaljagers om omstreden luchtruim te doordringen.
• Maritieme varianten breiden deze stealthcapaciteiten uit naar amfibische aanvalsschepen.

China heeft onlangs zijn GJ-11 Sharp Sword, een onbemand stealthgevechtsvliegtuig, getoond. Daarbij is een zeldzame blik geboden op de interne wapenruimen van het toestel. Deze ontwikkeling onderstreept het streven van Peking om moeilijk waarneembare drones te integreren met bemande gevechtsvliegtuigen.

Net als de J-20 en J-35 maakt de GJ-11 gebruik van interne wapenopslag om een radarontwijkend profiel te behouden. De GJ-11, die eind 2025 in dienst is getreden, wordt voornamelijk gezien als een platform voor precisieaanvallen in omstreden omgevingen, hoewel het mogelijk ook lucht-luchtcapaciteiten bezit.

Samenwerking tussen bemande en onbemande systemen

Het Volksbevrijdingsleger (PLA) is een pionier op het gebied van een strategie voor “samenwerking tussen bemande en onbemande systemen”. In dit kader vergroten onbemande drones het bereik van sensoren en delen ze de lasten van missies, waardoor de luchtverdediging van de vijand wordt bemoeilijkt.

De GJ-11 is specifiek ontworpen om samen te werken met de J-20. Er is speciaal een tweezitsversie van de J-20 ontwikkeld om plaats te bieden aan een drone-bestuurder. Dit weerspiegelt een wereldwijde verschuiving naar geïntegreerde luchtvaart en positioneert China als koploper in de race naar gevechtsvliegtuigen van de zesde generatie.

Stealthontwerp

Een belangrijke operationele mijlpaal werd bereikt toen de Luchtmacht van de PLA in oktober 2025 een GJ-11-squadron inzet op de luchtmachtbasis Shigatse in Tibet. Dit was de eerste keer dat een land een onbemand gevechtssquadron operationeel maakte. Het vliegtuig heeft een staartloos vliegvleugelontwerp, vergelijkbaar met de Amerikaanse B-21, om de stealtheigenschappen te maximaliseren.

Bovendien meldde China de eerste schietoefening met scherp door een GJ-11, hoewel de staatsmedia het daadwerkelijke moment van het afvuren van het wapen weglieten.

Menselijke operators

Ook de menselijke factor bij deze operaties evolueert. In rapporten wordt de nadruk gelegd op de rol van Shi Xiaoran en Fu Ting, die deel uitmaken van de eerste groep vrouwelijke drone-operators. Hun ervaring tijdens een recente aanval – waarbij bewolking een tweede vlucht noodzakelijk maakte om het doelwit te lokaliseren – onderstreept de blijvende noodzaak van menselijke besluitvorming in precisieoorlogvoering.

Deze operators ondergaan een strenge simulatietraining, wat de hoge eisen weerspiegelt die worden gesteld aan hun vaardigheid in het uitvoeren van langdurige missies die meer dan zes uur kunnen duren.

Overlevingskansen

Technisch gezien is de GJ-11 ontworpen met het oog op overlevingskansen. Het ontwerp omvat een afgeschermde luchtinlaat in de bovenste romp en een afgeplatte uitlaatmond om de radar- en infraroodsignaturen tot een minimum te beperken.

Hoewel de exacte capaciteiten geheim blijven, wijzen de spanwijdte van ongeveer 14 meter en de interne laadruimtes op een focus op doordringende aanvallen, in tegenstelling tot de meer betaalbare ‘collaborative combat aircraft’ waar de Verenigde Staten momenteel naar streven.

Implicaties voor Taiwan

De strategische implicaties zijn met name acuut voor Taiwan en India. In een mogelijk conflict zouden drones vóór bemande straaljagers kunnen worden ingezet om het radarbereik in kaart te brengen of luchtverdedigingsknooppunten uit te schakelen, waardoor bemande vliegtuigen voor latere fasen worden gespaard.

Beelden van eind 2025 toonden een gecoördineerde formatie van een GJ-11, een J-20 en een J-16D-straaljager voor elektronische oorlogsvoering, wat duidt op een geavanceerde gecombineerde wapenbenadering om vijandelijk luchtruim te penetreren.

Geografisch gezien toont de inzet op bases op grote hoogte, zoals Shigatse, aan dat China in staat is om stealth-macht uit te oefenen nabij de Indiase grens. Het gebruik van verplaatsbare commandocabines vergroot deze flexibiliteit nog verder, waardoor de PLA snel drone-operaties kan opzetten op verspreid liggende vliegvelden.

Integratie op vliegdekschepen

Ten slotte breidt China deze technologie uit naar het maritieme domein. De GJ-21, een voor de marine aangepaste variant van het vliegvleugelontwerp, zou in oktober 2026 een start en een landing met remparachute hebben voltooid op het amfibische aanvalsschip van het type 076, de Sichuan.

Door de integratie van inklapbare vleugels en katapultlanceerbanen stelt de GJ-21 de marine in staat om vanuit zee eigen verkenningsvluchten of aanvallen uit te voeren, wat een nieuwe dimensie toevoegt aan de expeditionaire capaciteiten van China in de Zuid-Chinese Zee en de Straat van Taiwan. (fc)

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!