Sądowy spór o zbrodnię w Ultimo. "Końcowe rozstrzygnięcie będzie ważne z trzech powodów" [KOMENTARZ]

Beata Pasik została skazana na 25 lat więzienia za zbrodnię, do której doszło 16 grudnia 1997 r. w warszawskim butiku Ultimo. Zginął wtedy Daniel Jaźwiński, mąż kierowniczki sklepu Anny, a ona sama została ciężko ranna. Później jako sprawcę wskazała właśnie Beatę. To jedyny dowód, jaki ją obciążał. Pasik nigdy nie przyznała się do winy. Dwukrotnie została uniewinniona. Za trzecim razem, bazując na tych samych dowodach, sąd uznał ją za winną. Historię opisaliśmy w reportażu "Niewiarygodna". 7 września 2021 r., siedem lat przed końcem kary, Beata Pasik została warunkowo zwolniona i opuściła więzienie.

Tych kilka zdań tekstu jak mantrę powtarzałem w kolejnych publikacjach na temat zbrodni w Ultimo. Opisałem w nich hipotezę źródła Onetu, która mocno korespondowała ze zdaniem odrębnym w wyroku skazującym. Według śledczego Y to Daniel był celem zabójcy, a nie Anna. Wyjaśnił powody. Wcześniej do podobnego wniosku doszła sędzia Aniela Bańkowicz.

Rozmawiałem z biegłym balistykiem Henrykiem Juszczykiem, który opiniował w sprawie, żeby zadać mu pytania, których nigdy nie usłyszał od śledczych. Dotyczyły one ewentualnej walki, jaka mogła rozegrać się w butiku. Według Anny nie było żadnej walki. Tymczasem Daniel miał niewielką ranę na głowie i pozdzierane kostki prawej dłoni, jakby się bił. Anna miała natomiast wybite dwa zęby, które znaleziono w innym pomieszczeniu przy drzwiach łazienki i rozerwaną poszewkę w kurtce. Były też ślady jej krwi na telefonie, który stał na ladzie. Zdaniem biegłego, jeśli była walka, to przy założeniu, że sprawców było więcej niż jeden.

W końcu rozmawiałem też z Beatą Pasik, która wciąż twierdzi, że nie zabiła Daniela i nie strzelała do Anny.

"Twierdzi", to w tym przypadku słowo klucz. Beata Pasik, choć prawomocnie skazana, ma prawo do swojego zdania. Ma prawo twierdzić, że nie zgadza się z wyrokiem. Ma prawo mówić, że czeka na dzień, kiedy ktoś przyjdzie do niej i powie, jak kiedyś Tomaszowi Komendzie, "Wiemy, że jest pani niewinna, że to nie pani zabiła".

Emocje i wątpliwości

Strzelanina w Ultimo była jedną z najgłośniejszych zbrodni lat 90. Pisały i mówiły o niej media w całym kraju. Powstała niezliczona ilość materiałów. Sprawa od samego początku budziła spore wątpliwości, czego też odzwierciedleniem były dwa wyroki uniewinniające, a następnie wyrok skazujący, ale nie jednomyślny, z odrębnym zdaniem przewodniczącej, sędzi Anieli Bańkowicz.

Dalszy ciąg artykułu pod materiałem wideo

Mimo że od zbrodni minęło prawie 30 lat, sprawa wciąż budzi duże emocje i narastające wątpliwości. Trudno się temu dziwić, skoro śledczy, którzy prowadzili sprawę, pominęli wiele istotnych wątków, wielu rzeczy nie sprawdzili, nie zweryfikowali, nie wyjaśnili. Wiele pytań pozostawili bez odpowiedzi. Niektórych osób dotąd nie przesłuchali.

Jaźwińska pozwała Onet

Anna Jaźwińska pozwała Onet za publikację pięciu artykułów o sprawie Ultimo, których jestem autorem. Pominęła tylko jedną: reportaż "Niewiarygodna", w którym na podstawie akt sprawy odtworzyłem przebieg zabójstwa, zeznania Anny i Beaty, a także opisałem pominięte wątki. Wszystkie pozostałe artykuły prezentujemy poniżej. Anna Jaźwińska chciała przeprosin, a także, aby każdy z tekstów został opatrzony wzmianką, że zawiera nieprawdziwe informacje i bezpodstawne sugestie.

W pierwszej instancji sąd przyznał jej rację, choć sędzia Agnieszka Derejczyk z Sądu Okręgowego w Warszawie nie wskazała, które informacje zawarte w publikacjach Onetu są nieprawdziwe oraz zawierają bezpodstawne sugestie. W uzasadnieniu napisała m.in. o "sugestii o zaangażowaniu powódki w przestępcze porachunki" oraz zarzuceniu mężowi Anny "bycie częścią światka przestępczego", tyle że są to sugestie i zarzuty, które nie mają nic wspólnego z tym, co opisaliśmy, bo nie pojawiły się w naszych materiałach.

• "Spłacił dług fałszywymi banknotami, dlatego zginął". Nowa hipoteza w sprawie zabójstwa w butiku Ultimo
• Zajmował się sprawą zbrodni w Ultimo. Ujawnia nieznane fakty
• Beata Pasik o nowej hipotezie w sprawie zbrodni w Ultimo. "Brakujący element układanki"
• Tą sprawą żyła cała Polska. Beata Pasik: tajemniczy chłopak jest kluczem do rozwiązania zagadki zbrodni w Ultimo
• Beata Pasik zwolniona z więzienia po 18 latach: wciąż walczę o prawdę

Zdaniem sądu materiały na temat Ultimo oparliśmy na nieobiektywnych źródłach. Trudno jednak za nieobiektywne źródła uznać materiały z akt sprawy karnej, opinię eksperta, który na polecenie organów ścigania badał sprawę, dwa wyroki uniewinniające, odrębne zdanie do wyroku skazującego, a także przygotowaną przez nasze źródło, które zastrzegło anonimowość, dogłębną analizę sprawy i zaprezentowaną hipotezę w oparciu o akta i zweryfikowane materiały. Nie można podważać wiarygodności źródła tylko dlatego, że jest anonimowe, szczególnie w sytuacji, gdy jego wyjaśnienia nie stoją w sprzeczności z materiałem dowodowym.

Wyrok jest nieprawomocny. Sprawa będzie mieć ciąg dalszy w apelacji. Końcowe rozstrzygnięcie będzie ważne z trzech powodów.

Powód 1.

Media mają prawo podawać w wątpliwość prawomocne wyroki, sygnalizować potencjalne nieprawidłowości i na podstawie akt sprawy oraz zweryfikowanych źródeł prezentować alternatywne hipotezy śledcze.

Powód 2.

Dziennikarze nie mogą się bać, że za opisanie nieprawidłowości i wątpliwości, które pojawiają się w danej sprawie, spotka ich kara, a ich działanie podjęte w interesie społecznym, zostanie napiętnowane.

Powód 3.

Nikt nie ma prawa narzucać dziennikarzowi, z kim ma rozmawiać, z kim ma przeprowadzić wywiad i jak mocno ma o niego zabiegać.

Komentarz

Publikacje Onetu na temat zbrodni w Ultimo nie przesądzają, kto kłamie, a kto mówi prawdę. Wiemy doskonale, kto został za tę zbrodnię prawomocnie skazany i wspominamy o tym w każdym materiale. Wiemy też, kto jest ofiarą. Nie uciekamy od tego. Nie pomijamy. Nasze teksty nie były i nie są po to, żeby kogokolwiek zdyskredytować, obrazić. Wyraźnie rozgraniczamy stan faktyczny od stawianych hipotez.

Nigdy nie rozmawiałem z Anną Jaźwińską. Gdy chciałem, odmówiła. Później, szanując jej decyzję, nie ponawiałem prośby. Rzetelnie jednak przedstawiłem w materiałach jej wersję wydarzeń, która wynika z akt.

To jasne, że nie zgadzam się z wyrokiem sądu, który uznał, że nie dochowałem należytej staranności, przygotowując materiały o Ultimo.

Ostatnio ktoś ważny zapytał mnie, czy wierzę w niewinność Beaty Pasik. Wierzę, że mimo upływu prawie 30 lat wciąż można dokończyć urwane przed laty wątki i podążyć tropami, które pominięto. Nie mam pojęcia, dokąd to zaprowadzi. Warto się jednak przekonać.