Mutsuzluğun resmi!

Mutluluk ve mutsuzluk konuları gündeme gelince ister istemez büyük şairimiz Nâzım Hikmet’in o çok bilinen dizeleri usumuza düşüyor. Hani koca Nâzım, yine ülkemizin bir başka önemli değeri, büyük ressamımız Abidin Dino’ya seslenir ya o ünlü şiirinde: “Sen mutluluğun resmini yapabilir misin Abidin?” diyerek... İşte mutsuzluğu körükleyen haberler dört bir yanımızı sardıkça doğrusu biz de onları belleğimize ve yüreğimize çağırıyoruz!

Eğer büyük şairimiz bugünleri görse ve ülkemizin gündemini izlese “mutsuzluğun resmi”nin yapılmasını ister miydi diye de düşünmeden edemiyoruz. Acaba büyük ressamımız Abidin Dino, mutsuzluğun resmini nasıl yapardı? Doğrusu bugünlerde bu konular ve sorular, belleğimizin kıvrımlarında sıkça dönenip duruyor...

ÇÜRÜMENİN KOKULARI!

Nasıl dönmesin ki? Öyle ya hemen her gün yeni bir güne uyanırken hangi üzücü olaylarla karşılaşacağımızı düşünüyoruz. Ülkemiz hiç de istemediğimiz olumsuzluklara savruluyor. Ekonomik ve sosyal yaşamda yaşanan krizler, tüm toplumu olumsuz etkiliyor. Bunlara koşut olarak insanımızın, halkımızın mutsuzluğu artıyor.

Son “fon vurgunu”, bütün bu olumsuzlukların üstüne adeta tüy dikti! Toplumun büyük bölümü geçim sıkıntısı ve yoksulluk çekerken borsa oyunları ve fon vurgunları ile haksız kazançlar sağlayanların bitmeyen öyküleri, doğrusu hepimizin yüreğini acıtıyor! İçinde bulunduğumuz ekonomik-sosyal-siyasal sistem her geçen gün çürüyor. Çürümenin kokuları da ortalığa yayılıyor!

KURUMSUZLAŞTIRMA-KURALSIZLAŞTIRMA

Ekonomik ve sosyal yaşamdaki çürüme, çözülmeyi ve çöküşü de beraberinde getiriyor. Birçok alanda giderek daha çok irtifa kaybediyoruz. Bunun temel nedeni, son dönemde ülkemize giydirilen ve toplumumuza dar gelen yönetsel sistemde aranmalıdır. Bu sistem ve anlayış, kurumsuzlaştırmayı ve kuralsızlaştırmayı da beraberinde getiriyor.

Cumhuriyet Ege Bürosu’nda ziyaretimize gelen değerli dostumuz, İzmir Barosu Başkanı Av. Sefa Yılmaz; gazetemize verdiği demeçte, “Artık hukuk devleti değiliz” diyor. Ardından da ülkeyi dört yanı demir parmaklıklarla çevrili cezaevine benzetiyor. Bunlar, hukuk ve hukuku temsil eden kurumlar adına çok önemli saptamalar, değerlendirmelerdir. Bu uyarıların ve eleştirilerin üzerinde, önemle, ciddiyetle durulmalıdır.

EKONOMİK-SOSYAL EROZYON! 

Ülkemizin içinde bulunduğu ekonomik ve sosyal gerçeklikler ise bir başka kanayan yaramızdır. Yoksulluk ve gelir adaletsizliği gün geçtikçe tırmanıyor. Başta emekliler olmak üzere emekçiler ve dar gelirli insanlar “Geçinemiyoruz” diyerek alanlara çıkıyorlar. Asgari ücretliler ve kamu çalışanları, durumlarını biraz olsun düzeltebilmek için maaşlarında yeni düzenlemeler istiyorlar.

Anayasa Mahkemesi önünde yapılan hak arama eylemi sırasında yaşanan, bir emekli yurttaşımızın hayatına son vermesi olayı; unutulmamacasına belleklere kazınmıştır. Bu acı olay, günümüzde ekonomik-sosyal erozyonun oluşturduğu toplumsal yıkımın, çöküşün en çarpıcı göstergesidir.

MUTSUZLUĞUN GİRDABINDA 

Ekonomik-sosyal sorunların burgacında kıvranan yurttaşlarımızın büyük bölümü, mutsuzluğun girdabında adeta meçhule doğru sürükleniyor. Son dönemde yapılan uluslararası mutluluk araştırmaları da halkımızın mutsuzluğunu ortaya koyuyor. Geo Mapped platformunun Birleşmiş Milletler verilerini esas alarak yaptığı araştırmaya göre, mutluluk sıralamasında Avrupa’da sondan ikinciyiz. Son sırada ise yıllardır savaşı yaşayan Ukrayna var.

Hemen her gün yaşanan, bizi, toplumumuzu mutsuz eden onca olay arasında, nasıl mutlu olunur ki! Ama mutsuzluk, kesinlikle umutsuzluğa yol açmamalıdır. Her şeye karşın, umudumu korumamız gerektiğini düşünüyoruz. Bunun için de başta siyasal ve toplumsal muhalefet olmak üzere, herkese önemli görevler ve sorumluluklar düşüyor.

YENİDEN YAPILANMA 

Yaşanan bunca olumsuzluğun üstesinden ancak yeni ve kapsamlı bir “yeniden yapılanma” programı ile gelinebilir. Cumhuriyetin ikinci yüzyılında, ülkemizde ekonomik-sosyal ve siyasal alanlarda tam anlamıyla bir sağaltıma ve yeniden inşaya ihtiyaç var. Bunun için muhalefetin iş ve güç birliği yapması, ortaklaşması gerekiyor. Yeniden inşa programı, halkla birlikte hazırlanmalı ve en geniş toplumsal kesimlerle paylaşılmalıdır.

Karşılaştığımız onca olumsuzluğa ve bizi, toplumumuzu mutsuzluğa sürükleyen haksızlıklara, yanlışlıklara karşı; umudumuzu yitirmemeli, tam tersine diri tutmalıyız. Kısacası, hayatın her alanında ve ülkemizin dört bir yanında umudu örgütlemeliyiz! İnanıyor ve umut ediyoruz ki işte bunu yapabildiğimiz ve başarabildiğimiz ölçüde, mutsuzluğun değil mutluluğun resminin yapılacağı günlere de ulaşacağız.