O dersler yetmedi mi?

Genç bir adam. Fotoğraflarına bakarsanız; sempatik çehreli, güler yüzlü. Çevik tavırlı uygar bir Avrupalı politikacı.

Ama yaptıklarına bakarsanız yanı başındaki kendisinden 9-10 kat büyük ve dostluktan başka bir arayışı olmayan Türkiye Cumhuriyeti’ne kafa tutmaktan çekinmeyen bir maceraperest.

Miçotakis. Son olarak Akdeniz sahilindeki Kaş ilçemize 1500 metre mesafedeki (Yunanistan’a ait) adasına bir gezi yaptı ve Türkiye’ye üstü örtük yiğitlik mesajları verdi.

Miçotakis’in bu tavrı tek ve ilk olsaydı görmezden gelinebilirdi.

Hoş, Cumhurbaşkanı Erdoğan ve hükümeti anlaşılmaz bir duyarsızlıkla Yunanistan’dan gelen çoğu kez ayarı kaçmış şımarıklıklara tepki göstermezler. Bunun nedenini de açıklamazlar.

Neyse... Bir gün onu da öğreniriz.

Öğreniriz ama onların yaptığı da her ölçüyü aştı.

Türkiye bunlara yanıt vermek zorunda kalınca neler olabileceğini son olarak 1995-96’da yaşanan “Kardak krizi” sırasında öğrenmişlerdi. Ama belli ki o da yetmemiş.

O yüzden olacak Türk-Yunan sınırının Yunanistan tarafında olmadık bir gayretle fiziki engeller diktiler. Yetmedi aynı tarafta ABD ile birlikte büyük bir askeri üs kurdular. Böylece bir “Türkiye’yi kuşatma stratejisini hayata geçirme projesini” uygulamaya başladılar. O da yetmedi. Güney Kıbrıs’taki Rum devletçiği ve İsrail’le birlikte bir “askeri işbirliği paktı” imzaladılar. Kuşatmayı böylece Doğu Akdeniz’e kadar uzattılar.

Aslında sadece Miçotakis değil, Yunanlıların “Küçük Asya felaketi” dediği 30 Ağustos 1922 zaferimizden beri Yunan politikacıların ve “aydın” geçinen Yunanların bir türlü hazmedemedikleri sağlam ve güçlü bir Türkiye’nin varlığıdır mesele.

Lozan Antlaşması’nın “askersizleştirdiği” Ege adalarınden pek çoğuna asker konuşlandırıp karakol yapmaları aynı hikâyenin bir başka parçasıdır.

Uzun lafın kısası:

Miçotakis’e ve aynı kafadaki Yunanlara tavsiyemdir:

Oturun oturduğunuz yerde. Barış içinde yaşayalım. Bu milleti gereksiz yere tahrik etmeyin. Yoksa bu defaki ders ötekilerden daha ağır olabilir!