Nowa ministra funduszy. Kim jest Agnieszka Bartol?

• Donald Tusk wskazał następczynię Katarzyny Pełczyńskiej-Nałęcz. Ministerstwem Funduszy i Polityki Regionalnej ma pokierować Agnieszka Bartol, która od 2024 r. jest stałą przedstawicielką Polski przy UE.
• Premier postawił na unijną urzędniczkę, a nie na polityczkę. Bartol przez ponad 20 lat pracowała w Radzie UE i zna od podszewki unijny budżet i fundusze dla regionów.
• Zmiana jest skutkiem konfliktu w koalicji i w Polsce 2050. Pełczyńska-Nałęcz odeszła po głosowaniu nad dwukadencyjnością samorządowców. Tusk twierdzi, że chodziło o sprawy partyjne, a nie rządowe.

Agnieszka Bartol ma zostać nową ministrą funduszy i polityki regionalnej. Premier Donald Tusk ogłosił jej kandydaturę we wtorek na początku posiedzenia rządu. Bartol zastąpi Katarzynę Pełczyńską-Nałęcz, która w ubiegłym tygodniu odeszła z rządu w atmosferze konfliktu z koalicjantami i z własną partią.

Tusk uzasadnił wybór doświadczeniem kandydatki. Nazwał ją "jednym z najwybitniejszych specjalistów w kwestiach europejskich, w tym także funduszy europejskich". Dodał, że to nie tylko polska, ale być może europejska czołówka. Według premiera resort musi pracować bez przerw, żeby Polska w pełni wykorzystała pieniądze z UE. W ministerstwie narosły też zaległości i problemy, które chce szybko rozwiązać.

Premier podkreślił, że kandydaturę skonsultował z wicepremierem i liderem PSL Władysławem Kosiniakiem-Kamyszem, liderką Unii Centrum Pauliną Hennig-Kloską i marszałkiem Sejmu oraz liderem Lewicy Włodzimierzem Czarzastym. Przed posiedzeniem rządu rozmawiał też z byłym liderem Polski 2050 Szymonem Hołownią. Formalnie nową ministrę powoła prezydent na wniosek premiera.

Kim jest Agnieszka Bartol?

Urodziła się w 1972 r. w Warszawie. Skończyła Uniwersytet w Nancy we Francji i Kolegium Europejskie w Natolinie. Na przełomie lat 90. i 2000. pracowała w administracji Kolegium. Potem była analityczką w Urzędzie Komitetu Integracji Europejskiej, który przygotowywał Polskę do wejścia do Unii.

W 2002 r. trafiła do sekretariatu Konwentu Europejskiego jako jedyna przedstawicielka krajów, które dopiero wchodziły do UE. Konwent pod przewodnictwem byłego prezydenta Francji Valéry’ego Giscarda d’Estainga pisał projekt unijnej konstytucji. Bartol pracowała później także przy traktacie lizbońskim. Jest współautorką książki o Konstytucji dla Europy.

Od 2003 r. pracowała w Sekretariacie Generalnym Rady UE w Brukseli. Zajmowała się m.in. polityką spójności, czyli właśnie unijnymi pieniędzmi dla regionów, a także usługami finansowymi. Od 2009 r. odpowiadała za sprawy instytucjonalne i wieloletni budżet Unii. W 2016 r. została szefową gabinetu sekretarza generalnego Rady, a w 2022 r. dyrektorką generalną ds. komunikacji i informacji.

Z Brukseli do Warszawy i z powrotem

W lutym 2024 r. Tusk ściągnął ją do Kancelarii Premiera. Jako wiceminister odpowiadała za gospodarcze i prawne sprawy unijne oraz za przygotowania do polskiej prezydencji w Radzie UE w pierwszej połowie 2025 r.

W październiku 2024 r. wróciła do Brukseli i stanęła na czele Stałego Przedstawicielstwa RP przy UE. To w praktyce polska ambasada przy Unii, a jej szefowa negocjuje w imieniu rządu z pozostałymi państwami członkowskimi. Bartol objęła placówkę tuż przed polską prezydencją. Początkowo kierowała nią jako p.o., a wiosną 2025 r. została formalnie mianowana ambasadorką. Była pierwszą kobietą na tym stanowisku.

Mówi biegle po angielsku i francusku, zna też włoski i rosyjski. Ma dwie córki.