Modernisering van de B-52J-bommenwerpers valt een stuk duurder uit dan gepland

• Moderne Rolls-Royce-motoren vergroten het gevechtsbereik en de brandstofefficiëntie van de B-52.
• Digitale avionica en satellietconnectiviteit transformeren het verouderde vliegtuig in een slim wapensysteem.
• Budgetoverschrijdingen en een dodelijk ongeval brengen de planning van het programma in gevaar.

De B-52 Stratofortress, een vliegtuig dat al meer dan zeven decennia in dienst is, ondergaat momenteel zijn dertiende grote moderniseringsronde om de B-52J te worden. Deze update transformeert het verouderde vliegtuig in een modern wapensysteem door de integratie van digitale avionica, geavanceerde communicatiesystemen en slimme wapens.

Omdat in de moderne luchtoorlogvoering de nadruk ligt op onopvallendheid, precisie en het afleveren van ladingen over lange afstanden, in plaats van op luchtgevechten en het weerstaan van luchtafweergeschut zoals in het verleden, blijven de betrouwbaarheid en het enorme laadvermogen van de B-52 van onschatbare waarde voor het Amerikaanse leger.

Nieuwe Rolls-Royce-motoren

Een belangrijk kenmerk van het J-model is de overgang van de Pratt & Whitney TF33-motoren uit de jaren zestig naar moderne Rolls-Royce F130-turbofans met hoge bypass. Deze vervanging zal naar verwachting de brandstofefficiëntie verhogen en het gevechtsbereik van het vliegtuig met 30 procent vergroten.

Dat verbetert de toch al indrukwekkende actieradius van ongeveer 14.500 kilometer en het laadvermogen van bijna 32 ton nog verder. Deze efficiëntiewinst maakt langere verblijftijden boven doelen mogelijk of een potentiële toename van het gewicht van de meegevoerde munitie.

Avionica en connectiviteit van de volgende generatie

Ook in de cockpit en de sensorsystemen vinden technologische sprongen plaats. De bommenwerper zal worden uitgerust met de Raytheon/Boeing AN/APQ-188 AESA-radar, die mechanisch draaiende schotels vervangt door een vast paneel met zendontvangers voor vrijwel onmiddellijke beelden met hoge resolutie.

Bovendien stapt het vliegtuig over van eenvoudige line-of-sight-radio’s naar het IRIS-satellietsysteem. Deze capaciteit in een lage baan om de aarde maakt realtime gegevens- en spraakoverdracht mogelijk, waardoor grondpersoneel de toestand van het vliegtuig kan monitoren en tijdens missies onmiddellijk technische begeleiding kan bieden.

Minder bemanning nodig

Dankzij deze verbeteringen op het gebied van automatisering en navigatie kan de luchtmacht de bemanning terugbrengen van vijf naar vier leden. Door de integratie van geavanceerde volgsystemen en radar komt de rol van de speciale navigator te vervallen. In plaats daarvan zullen wapen- en elektronische oorlogvoeringsofficieren een brede opleiding krijgen om navigatietaken te kunnen uitvoeren.

Tegenslagen

Ondanks deze vooruitgang heeft het programma te maken gehad met ernstige tegenslagen. In juni 2026 stortte het enige beschikbare B-52H-testvliegtuig neer op de Edwards Air Force Base, waarbij acht mensen omkwamen, waaronder twee ingenieurs van Boeing.

Hoewel de luchtmacht volhoudt dat het project volgens plan verloopt, suggereert een rapport van het Government Accountability Office (GAO) iets anders. Het GAO geeft aan dat het programma ongeveer 3 miljard dollar boven het budget ligt en achterloopt op de planning. Bovendien wordt in het rapport bezorgdheid geuit over het feit dat de productie van de nieuwe motoren doorgaat met minimale ontwikkelingsvluchttests. Deze motorupgrades zullen naar verwachting stapsgewijs worden ingevoerd tot en met 2030. (fc)

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!