Odnaleźli mężczyznę poruszającego się o kulach z Krakowa. "Przez ułamek sekundy pomyślałem, że kręcą jakiś film"

Po zamachu na Rynku Głównym w Krakowie, którego w sobotę dokonał Michał Oksiński, sieć obiegły dramatyczne nagrania. Strzelec ostatecznie został unieszkodliwiony na skrzyżowaniu ulic Stradomskiej i Dietla. Jeden z opublikowanych filmów pokazuje pierwsze chwile po wymianie ognia między napastnikiem a policją. Widać na nim również mężczyznę poruszającego się o kulach, który po strzelaninie pierwszy ruszył w stronę rannych. Przez długi czas jego tożsamość nie była znana. "Gościowi Niedzielnemu" udało się dotrzeć do mężczyzny i z nim porozmawiać.

Nieznanym do tej pory "mężczyzną o kulach" okazał się 70-letni pan Patrick, Amerykanin, posiadający również polskie obywatelstwo. Jak czytamy w tygodniku, mężczyzna czekał na tramwaj, gdy ujrzał rozgrywające się na skrzyżowaniu sceny.

Dalszy ciąg artykułu pod materiałem wideo

To on ruszył na pomoc rannym

Początkowo nie zdawał sobie sprawy z tego, co tak naprawdę widzi, ani z tragedii, która miała miejsce na Rynku Głównym. — Wszystko działo się bardzo szybko, dlatego przez ułamek sekundy pomyślałem, że kręcą jakiś film, ale w kolejnej sekundzie skorygowałem ten pomysł, bo nikt w taki sposób nie nagrywa przecież filmu. Następną myślą było to, że może są to działania sił specjalnych przeciwko jakiejś mafii. Wkrótce potem było pewne, że to się działo naprawdę — relacjonuje w rozmowie z "Gościem Niedzielnym".

Mężczyzna mówi, że nie czuje się bohaterem. Opowiada również, że w momencie zdarzenia nie zdawał sobie sprawy, kto jest kim. Mylące było dla niego m.in. wojskowe przebranie zamachowca. Początkowo pan Patrick chciał zapytać, czy wszystko w porządku. Dopiero gdy zarówno policjant, jak i strzelec upadli na ziemię, zrozumiał, że dzieje się coś złego i natychmiast ruszył na pomoc. W rozmowie z tygodnikiem relacjonuje, że odruchowo zdecydował się najpierw pomóc policjantowi, bo ten był przytomny.

— Czułem, że trzeba jak najszybciej dotrzeć do jego ran. Mężczyzna w wojskowym mundurze leżał na plecach i nie ruszał się — mówił.

Przypomniał również, że na pomoc rannemu policjantowi ruszyli inni ludzie. On natomiast ruszył z pomocą napastnikowi. — Dostanie się do ran i w tym przypadku oznaczało konieczność przebicia się przez kamizelkę kuloodporną. Ranę, z której wypływała krew, odnalazłem po prawej stronie nogi. Uciskałem to miejsce, jak umiałem, znów własnymi rękami, bo liczyła się każda sekunda, a po chwili akcję ratunkową przejął ktoś inny. Kolejna osoba okryła zamachowca folią termiczną, ale wiatr ją zwiewał, dlatego przycisnąłem folię swoimi kulami — mówi. Dodaje również, że zauważył przy zamachowcu "8 a może 10" magazynków z amunicją, które odsunął na bok, by nie przeszkadzały w akcji ratunkowej.

W rozmowie z "Gościem Niedzielnym" mówi również, że nie odczuwał wówczas strachu, ponieważ jest osobą wierzącą.