Z ulicy Długiej pod Tatry. Tak zaczęła się zapomniana historia Wisły Kraków
Jesienią 1925 r. na łamach "Ilustrowanego Kuriera Codziennego" pojawiły się ogłoszenia o tworzeniu narciarskiej sekcji Wisły Kraków. Zainteresowani mogli zgłaszać się do klubowego lokalu przy ul. Długiej 5.
Po zebraniu założycielskim prasa opublikowała szczegółowy program działalności. Klub zapowiadał wykłady poświęcone technice narciarskiej oraz kursy dla początkujących i bardziej doświadczonych narciarzy. W planach były wyprawy w okolice Krakowa, a później w Gorce i Tatry. Członkowie mogli liczyć na pomoc w zdobyciu sprzętu i uzyskaniu zniżek kolejowych.
Dalszy ciąg artykułu pod materiałem wideo
Kierownikiem sekcji został Władysław Zajączkowski. W jej zarządzie znalazł się również Józef Adamek, piłkarz Wisły. Narciarstwo zaczynało zajmować swoje miejsce w działalności krakowskiego Towarzystwa Sportowego.
Krakowski klub, zakopiańscy zawodnicy
Początkowo sekcja miała krakowski charakter. Jej dalszy rozwój wiązał się jednak z Zakopanem, gdzie w 1926 r. zaczęła kształtować się Sekcja Narciarska Krakowskiej Wisły. Do klubu dołączali narciarze związani z Podhalem. Najpewniej pierwszym z nich był Aleksander Rozmus, późniejszy olimpijczyk z St. Moritz. Działalność sekcji współtworzyli również wojskowi i trenerzy, a kolejne sezony przynosiły starty w zawodach krajowych oraz międzynarodowych.
Ten fragment dziejów Białej Gwiazdy stał się tematem książki "Gdy srebrna gwiazda lśniła na czerwonym swetrze. Z Krakowa pod Tatry — rzecz o źródłach stuletniej tradycji Wisły w Zakopanem". Jej autorem jest Jakub Zalotyński, od kilku miesięcy prezes Stowarzyszenia Historia Wisły, od lat zaangażowany w badanie i popularyzację dziejów klubu.
"Książka porządkuje i możliwie szeroko odtwarza jeden z mocno zapomnianych rozdziałów historii Białej Gwiazdy, osadzając go równocześnie w realiach rozwoju polskiego narciarstwa i sportu okresu międzywojennego" — opisuje autor. Zalotyński rekonstruuje okoliczności powstania sekcji oraz początki jej działalności pod Tatrami. Przybliża sylwetki założycieli, losy pierwszych zawodników i wydarzenia, które budowały znaczenie Wisły w przedwojennym narciarstwie.
Sporo miejsca poświęca sezonowi 1927/1928. To okres pierwszych zawodów organizowanych przez sekcję i olimpijskich startów jej reprezentantów.
120 lat Wisły. Historia znacznie szersza niż piłka nożna
W 2026 r. Towarzystwo Sportowe Wisła Kraków obchodzi 120-lecie istnienia. W tym samym roku mija 100 lat od utworzenia zakopiańskiej sekcji narciarskiej. Zbieżność jubileuszy przypomina, jak szeroki był zakres działalności krakowskiego klubu. W czasach, gdy piłkarze budowali swoją pozycję na boiskach, inni zawodnicy reprezentowali barwy Wisły na narciarskich trasach i skoczniach.
Praca nad książką pozwoliła także nawiązać kontakt z potomkami przedwojennych sportowców. Autor wraz ze Stowarzyszeniem Historia Wisły poszukiwał rodzinnych dokumentów i świadectw dotyczących dawnych zawodników.
Publikację uzupełnia aneks biograficzny obejmujący blisko 180 nazwisk. Stanowi on punkt wyjścia do dalszych badań nad ludźmi, którzy tworzyli sportową historię klubu. Historia rozpoczęta przy ul. Długiej 5 prowadzi więc daleko poza Kraków. Do Zakopanego, na przedwojenne skocznie, a nawet na olimpijskie areny w Szwajcarii.
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.