Rosja bez wojsk w Królewcu, ale NATO bez Polski? Wyjaśniamy, co oznacza propozycja Putina
O propozycji Putina, który w zamian za powrót NATO do stanu z 1997 r. proponuje usunięcie wojska z obwodu królewieckiego, jako pierwszy poinformował Bloomberg. Pisząc o tej ofercie, serwis powoływał się na źródła zaznajomione z przebiegiem rozmów, które odbywają się w ramach amerykańskich starań o zakończenie wojny w Ukrainie.
Dalszy ciąg artykułu pod materiałem wideo
Sprawdźmy, jak taka propozycja wyglądałaby w praktyce.
Bezbronny Królewiec, czyli co straciłaby Rosja?
Dokładna liczba sprzętu i personelu wojskowego stacjonującego w obwodzie królewieckim jest tajna, znamy jednak jego ogólny bojowy potencjał. Królewiec to przede wszystkim baza wypadowa dla Floty Bałtyckiej. W Kaliningradzie znajduje się dowództwo tej formacji, która dysponuje ponad 70 okrętami różnego typu — od jednostek podwodnych po okręty desantowe, korwety rakietowe i jednostki patrolowe różnego typu.
Na zdjęciu system rakietowy Iskander
volkova natalia / Shutterstock
Obwód królewiecki to także baza dla pocisków balistycznych Iskander-M o zasięgu co najmniej 500 km, czyli obejmującym Polskę, Niemcy, kraje skandynawskie oraz inne państwa nadbałtyckie. Iskandery oraz inne elementy rosyjskiej armii są chronione przez nowoczesne wyrzutnie przeciwlotnicze S-400; ten obszar chronią również rakietowe wyrzutnie przeciwokrętowe Bastion i Bał, pozwalające Rosji na kontrolę południowego i środkowego Bałtyku, stanowiąc potencjalne zagrożenie dla statków cywilnych i okrętów NATO.
W obwodzie królewieckim stacjonuje też piechota podporządkowana Flocie Bałtyckiej, w tym 11. Korpus Armijny oraz 336. Brygada Piechoty Morskiej. Dokładna liczba żołnierzy nie jest znana, wiemy jedynie, że część stacjonującego tam wojska została wysłana na front w Ukrainie.
Jak wyglądało NATO w 1997 r.?
Kiedy Putin mówi o powrocie NATO do stanu z 1997 r., odwołuje się do momentu podpisania Aktu Stanowiącego NATO-Rosja. Wówczas NATO nie obejmowało jeszcze Polski, Czech i Węgier (weszły w 1999 r.), nie mówiąc już o państwach bałtyckich, Rumunii, Bułgarii, Finlandii czy Szwecji.
Europejska granica NATO w 1997 r.
Stworzone przy użyciu AI / Copilot
Wschodnią flanką NATO były więc wówczas Niemcy, gdzie stacjonowały siły amerykańskie, brytyjska Armia Renu, a także wojska z Belgii i Holandii. Pod koniec lat 90. liczba amerykańskich żołnierzy w Europie wynosiła ok. 100 tys., z czego zdecydowana większość stacjonowała w Niemczech, Wielkiej Brytanii i Włoszech.
Co oznaczałby dosłowny powrót do granic NATO z 1997 r.?
W 1997 r. NATO nie posiadało ani jednego żołnierza w Polsce, krajach bałtyckich, Rumunii czy Bułgarii. Sojusz opierał obronę Europy głównie na siłach rozmieszczonych w Niemczech, a granica NATO znajdowała się setki kilometrów na zachód od obecnych pozycji. Oznaczałoby to wycofanie nie tylko wielonarodowych grup bojowych z Polski i państw bałtyckich, lecz także całej infrastruktury wojskowej zbudowanej po rozszerzeniu sojuszu na wschód.
Ćwiczenia wojsk NATO w Polsce
Sławomir Kozioł / Wojsko Polskie
Warto też przytoczyć inną liczbę. Obecnie NATO utrzymuje na wschodniej flance dziewięć wielonarodowych grup bojowych (Forward Land Forces) od Finlandii po Bułgarię. W 1997 r. takich sił było dokładnie zero. To chyba najlepiej pokazuje skalę różnicy między sytuacją, do której chciałby wrócić Putin, a obecnym stanem bezpieczeństwa Europy.
Mając to na uwadze, nietrudno zrozumieć, dlaczego Zachód odrzucił propozycję Putina. Taka militarna transakcja nie ma też sensu z jeszcze jednego powodu — dla NATO zajęcie obwodu królewieckiego oraz zneutralizowanie stacjonujących tam wojsk nie stanowiłoby dziś wielkiego problemu. Propozycja Putina jest więc absurdalna także ze względu na próbę postawienia na tej samej szali militarnego potencjału Królewca oraz całej obecnej wschodniej flanki NATO.
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.