Irene (71) na dubbele amputatie al maanden opgesloten in huis dochter: 'Dit kan zo niet langer'

Mitch van Helvert en Reenike Yanik··Aangepast:
Al bijna een half jaar zit de 71-jarige Irene vast in de woning van haar dochter Ramona in Almere. Ze kan geen kant op, omdat ze binnen een jaar tijd haar beide benen verloor. Een lift of traplift is er niet. Haar dochter is ten einde raad.Maak RTL je Google-favoriet
Irene kwam vanuit Suriname naar Nederland om haar dochter te bezoeken en om daarnaast een kleine ingreep in het ziekenhuis te ondergaan. Tijdens het onderzoek bleek dat er meer aan de hand was. Irene had suikerziekte en adervernauwing. Nadat ze twee keer was gedotterd, ontstond een infectie die niet wilde genezen.
Benen geamputeerd
Eerst verloor Irene één been. Nog geen jaar later, in augustus 2025, volgde haar tweede been. In het revalidatiecentrum kon ze niet langer blijven en Ramona's huis is evenmin geschikt. Maar de rechter bepaalde dat Irene moest vertrekken uit de kliniek, dus nam Ramona haar moeder noodgedwongen in huis.
"Ik was verdrietig en zenuwachtig. Ik dacht alleen maar: ik haal haar daar weg en dan zien we wel."

Lees ook
Kabinet wil moderne verzorgingstehuizen voor ouderen
Ideaal is de situatie niet. Er is geen lift of traplift en die kan ook niet worden aangelegd. "Mijn drie volwassen kinderen wonen bij mij in. We hebben drie krappe slaapkamers. Mijn moeder kan bijvoorbeeld in mijn keuken geen draai maken met haar rolstoel en ze kan ook niet zelfstandig naar de wc door de krappe gang."
Onmogelijke opgave
Maar hoe krijg je een 71-jarige vrouw zonder benen veilig op de eerste verdieping? Daarvoor werd een ambulance geregeld die Irene, hoewel dat normaal gesproken niet meer gebeurt, naar boven hielp.
"En het erge is: ze moet binnenkort weer geopereerd worden. Dus dan kunnen we weer van voren af aan beginnen", zegt Ramona. Een buurman en een goede vriend van de familie hebben de vorige keer geholpen om haar terug in de woning te krijgen. "Maar dat is totaal niet verantwoord, wat als mijn moeder valt of zij iets breken?", zegt Ramona.
Belangenorganisatie Cliëntenbelang, die opkomt voor mensen met een handicap, zegt dat het probleem groot is. "Er zijn onvoldoende rolstoelwoningen. De aanwas gaat traag en er worden sowieso te weinig aangepaste woningen gerealiseerd om de wachtlijst tegemoet te komen."
Een van de oorzaken is volgens Cliëntenbelang dat er in de bouwwereld onvoldoende bewustzijn is voor inclusief bouwen. Ook ontbreekt het volgens de organisatie aan duidelijke wetgeving. "En dat is zorgelijk, want het gaat om mensen die net zoveel rechten hebben. Of het nu om onze oma's, opa's of ouders gaat: we komen ooit zelf aan de beurt."
Ramona is moe. "Mijn moeder slaapt in de woonkamer, met een po naast zich. Dit is een onwerkbare situatie aan het worden. Zelf werk ik als zzp'er in de zorg. Als ik straks uitval, kom ik in de schulden terecht."
Langer dan zes maanden wachten
Ze doet daarom een noodoproep: "Help ons aan een geschikte, ruimere woning of een rolstoelwoning voor mij, zodat ik mijn moeder kan helpen."
Woningcorporatie GoedeStede geeft aan de persoonlijke situatie van Ramona niet met journalisten te mogen delen.
De gemeente Almere heeft volgens Ramona inmiddels opnieuw aangegeven te willen helpen, maar ook daar blijft de zoektocht naar een geschikte woning het grootste probleem. "We zijn bekend met de casus en nemen de situatie uiterst serieus en begrijpen hun zorgen", laat een woordvoerder weten.
"We hebben op dit moment een wachtlijst van zeven mensen voor woningzoekenden met urgentie die een rolstoelgeschikte woning nodig hebben. Vier van de zeven wachten al langer dan zes maanden op zo’n woning. Vooral woningzoekenden met een zoekprofiel voor een vier- of vijfkamerwoning die rolstoelgeschikt is moeten lang wachten, omdat deze woningen weinig beschikbaar zijn/komen."
Mantelzorg is zwaar en wordt nog te vaak onderschat. Dat zegt ook Marlou, die voor haar zieke moeder zorgt. Waar ze allemaal mee te maken krijgt, legt ze uit in de onderstaande video:
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.