Nieuwe coaches en nieuwe slee, het roer gaat om bij Bos na teleurstellend jaar

Nieuw. Het woord klinkt deze middag op een industriegebied ten noorden van Breda als een mantra zodra skeletonster Kimberley Bos begint te praten over het komende jaar na het (mislukte) seizoen ervoor.

Nieuwe bondscoach. Nieuwe slee. Nieuwe looptrainer. Nieuwe uitdaging. Nieuw avontuur.

Buiten is het 22 graden, binnen in een nagebouwd vrieshuis van de in koude logistiek gespecialiseerde sponsor van de Bob en Slee Bond Nederland (BSBN) kijkt Bos op haar 33ste verjaardag vooral vooruit. Al past de bescheidenheid die ze daarbij tentoonstelt allerminst bij haar status van regerend wereldkampioene.

"Ik ga komend seizoen eerst eens kijken waar mijn horizon ligt. Dan kijken we wel verder."

Aan stoppen heeft ze na haar teleurstellende dertiende plaats op de afgelopen Winterspelen nooit gedacht. "Geen seconde zelfs", klinkt het resoluut. Maar dat het roer om moest, was duidelijk.

De kater van Milaan is inmiddels verwerkt. De beste remedie tegen een teleurstelling van een dergelijk formaat vond ze in Lake Placid, nota bene in het ijskanaal waar ze zich een jaar eerder tot 's werelds beste skeletonster liet kronen.

Ze deed er eind maart voor de lol mee aan de North America Cup, een wedstrijd waar ze op een geleende slee als eerste eindigde.

Bos vond in de stad die in 1980 de Winterspelen organiseerde de liefde voor haar sport weer terug. "Die was ik in het olympisch jaar een beetje kwijtgeraakt."

"Iedereen vond en moest toen iets van me. Overal waar ik startte, werd veel van me verwacht. En dan was er door sponsoren en sportkoepel NOC*NSF ook nog eens veel geld in me geïnvesteerd. Daardoor was het plezier een beetje verloren gegaan."

Deze zomer vond de BSBN in Mareks Mezencevs een nieuwe coach voor Bos. De Let, die in het verleden samenwerkte met Martins Dukurs, de zesvoudig wereldkampioen die algemeen erkend wordt als grootste skeletonner aller tijden, combineert dit seizoen zijn werkzaamheden voor de Zwitserse bond met het trainen van Bos.

In het kader van de frisse doorstart kreeg Bos ook de beschikking over een nieuwe slee. Het is hetzelfde model als waar de Amerikaanse ploeg over beschikt. Zodoende hoopt ze aan de hand van data tijdens wedstrijden over meer informatie en kennis van het materiaal te kunnen beschikken.

Om haar start te verbeteren is Bos in zee gegaan met voormalig atleet Maarten Heisen, die tijdens de Spelen van 2008 in Peking deel uitmaakte van het Nederlandse kwartet op de 4x100 meter. Een nieuwe looptechniek moet Bos fracties kostbare tijdwinst opleveren aan de start van haar afdaling, iets dat aan de finish moet culmineren in tienden tijdwinst.

Bos' contact met Mezencevs verloopt vooralsnog via een beeldverbinding. Volgende week, tijdens een trainingskamp in het Noorse Lillehammer, volgt de eerste persoonlijke kennismaking.

Toch heeft Bos nu al een goed gevoel bij de samenwerking met de opvolger van Joska le Conte, die zes jaar haar coach was. "De allereerste vraag die ik hem stelde was op welk specifiek punt ik kon verbeteren. Zonder ook maar enige bedenktijd gaf hij meteen antwoord."

Volgens Mezencevs is Bos' achilleshiel tweeledig. "Ik heb het vaak moeilijk in bochten waarin je te maken hebt met twee drukpunten. Dat is waar we in Noorwegen als eerste aan gaan werken. Daarnaast moet ik volgens hem constanter worden. Mijn prestatiecurve moet gelijkmatiger worden."

Bos geeft zichzelf de tijd. De eerste helft van komend seizoen, dat eind november van start gaat in het Duitse Altenberg, staat volgens haar in het teken van aftasten.

"Spreken Mareks en ik dezelfde taal? Voldoet we aan elkaars verwachtingen? Komt onze visie overeen? Spreekt er van beide kanten genoeg vertrouwen uit om onze samenwerking voort te zetten?"

"Is het antwoord op al die vragen 'ja', dan gaan we er in de tweede helft van het seizoen een mooi feestje van maken. Want ik wil op de WK in Lillehammer niets liever dan mijn wereldtitel van 2025 verdedigen."

En daarna? "Als ik mijn oude niveau weer haal, is het de intentie om de hele olympische cyclus af te maken,tot en met de Winterspelen van 2030 in de Franse Alpen. Want het laatste wat ik wil, is mijn loopbaan beëindigen met zo'n optreden als in Milaan."