Frankrijk investeert miljarden in nieuw vliegdekschip France Libre, maar heeft er volgens critici minstens drie nodig

• Frankrijk loopt het risico op militaire tekortkomingen door te vertrouwen op één enkel vliegdekschip zoals de toekomstige France Libre.
• Knelpunten in de opleiding vormen een bedreiging voor de certificering van piloten door de beperkte beschikbaarheid van dekruimte.
• Dure uitgaven die puur dienen voor prestige offeren de praktische sterkte van de vloot op om internationaal een hoog imago aan te houden.

De Franse regering investeert momenteel fors in de France Libre (PANG), een nucleair aangedreven vliegdekschip dat is ontworpen ter vervanging van de verouderde Charles de Gaulle.

Militaire macht in verval

Terwijl Parijs het imago van een dominante mondiale militaire macht wil uitstralen, stellen critici dat deze investering een strategische blunder is.

Ondanks de sterke positie van Frankrijk binnen Europa wordt het land steeds meer gezien als een middelgrote macht in verval. Daardoor lijken de enorme uitgaven voor één enkel vliegdekschip niet aan te sluiten bij zijn feitelijke geopolitieke positie.

Risico’s van een vloot met slechts één vliegdekschip

Een belangrijk punt van zorg is dat Frankrijk de ‘één-op-drie-regel’ negeert. Dat is een maritieme norm die stelt dat een vloot drie vliegdekschepen nodig heeft – één ingezet, één in stand-by en één in reparatie – om een consistente wereldwijde aanwezigheid te handhaven.

Door op slechts één schip te vertrouwen, creëert Frankrijk een ‘binaire’ capaciteit. Het land beschikt over elite luchtmacht op zee wanneer het schip actief is, maar zit er tijdens onderhoud volledig zonder. Dit is al duidelijk bij de Charles de Gaulle, die tot wel 19 maanden in het droogdok kan liggen, waardoor er een totale leemte ontstaat in de vliegdekschipcapaciteiten van Frankrijk.

Personeel en opleiding

Naast de hardware is er ook een aanzienlijk menselijk risico. Met slechts één beschikbaar dek hebben marinevliegers moeite om hun certificaten voor landen en opstijgen te behouden, wat een opleidingsknelpunt veroorzaakt.

Om dit te verzachten, hoopt Frankrijk de Charles de Gaulle lang genoeg in dienst te houden zodat deze tussen 2036 en 2038 kan overlappen met het nieuwe schip. Deze overgang is momenteel echter niet gefinancierd, en de kosten voor het gelijktijdig exploiteren en beschermen van twee vliegdekschepen zouden onbetaalbaar zijn.

Prestigeproject

Uiteindelijk wordt het streven naar dit ene, dure schip door sommigen gezien als een prestigeproject. Critici suggereren dat met het geld dat voor de France Libre is gebruikt, in plaats daarvan tien fregatten van de FDI-klasse hadden kunnen worden aangeschaft, wat de algehele oppervlakteoorlogvoering van Frankrijk effectiever zou hebben versterkt.

Door het prestige van een nucleair vliegdekschip voorrang te geven boven een evenwichtigere vloot, lijkt de Franse regering praktische militaire paraatheid op te offeren ten gunste van een tanend internationaal imago. (fc)

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!