Ruben Christiaens uitgeroepen tot Jonge Chef van het Jaar voor Brussel

La Villa Lorraine is een vaste waarde in de Belgische gastronomie. Toen Ruben Christiaens acht maanden geleden de keuken van het Brusselse restaurant overnam, wist hij dat er grote verwachtingen bij kwamen kijken. Toch liet hij zich niet afschrikken door de reputatie van het huis. Integendeel: hij sprong zonder al te veel aarzelen in het avontuur.

“Ik had vroeger een beetje het ‘je-m'en-fous’-syndroom. Ik dacht eigenlijk niet te veel na en ging gewoon voor dingen”, vertelt de chef. Die aanpak lijkt voorlopig te lonen. Met de titel Jonge Chef van het Jaar voor Brussel zet Gault&Millau zijn parcours bij La Villa Lorraine al vroeg in de schijnwerpers.

Christiaens kreeg de onderscheiding maandag tijdens de voorstelling van de nieuwe editie van de restaurantgids in Paleis 12. De bekroning kwam voor hem onverwacht, zeker omdat hij nog maar relatief kort aan het roer staat. “La Villa Lorraine is een instituut, een plek die heel belangrijk is in België en dat hopelijk ook zal blijven. Als daar iemand nieuw binnenkomt, zijn alle ogen even op je gericht. Dat begrijp ik ook wel.”

Lees verder onder de foto

Van Halle naar de Brusselse gastronomie

Christiaens woont zelf in Halle en belandde niet via een rechtlijnig parcours bij La Villa Lorraine. Eerder werkte hij aan een project in het Antwerpse Botanic Sanctuary Hotel, maar dat liep na drie jaar vertraging door vergunningsproblemen uiteindelijk spaak.

Via zijn andere restaurant, Del Borgo in Ukkel, kwam hij in contact met de familie die La Villa Lorraine uitbaat. Die stelde hem voor om het restaurant over te nemen en een nieuwe dynamiek te geven. Christiaens hapte toe.

De chef laat zich ook in de keuken graag leiden door een zekere spontaniteit. Zo mag het er achter de kookpotten soms stevig aan toegaan. “Iedereen heeft zijn eigen voorkeur en ik laat iedereen daarin vrij. Zelf hou ik wel van stevige muziek. Er wordt al eens techno opgezet in de keuken, al hoeft dat voor mij om zeven uur 's ochtends nog niet meteen.”

Meer dan klassieke restaurantgidsen

Ook over de rol van Gault&Millau in de hedendaagse gastronomie is Christiaens positief. Naast de grote culinaire namen zet de gids volgens hem ook minder voor de hand liggende zaken en concepten in de kijker.

“Ze reiken heel mooie awards uit en zetten ook minder alledaagse dingen in de keuken in de kijker. Een prijs als Thai van het Jaar vind ik bijvoorbeeld interessant. Dan ontdek je misschien een restaurant waar je anders niet meteen zou terechtkomen.”

Voor zijn eigen feestavond in Paleis 12 voorzag Christiaens alvast een uitgebreid menu voor zijn team. Op tafel stonden onder meer gambero rosso met hamachi, hijiki en dille, verschillende bereidingen met kaviaar en witte en zwarte truffel.