The Daily Newsstand · Free, Always
Tuesday, November 17, 2026

Jeden gatunek, różne losy. I niebezpieczny paradoks

Translate
Pingwin szczotkoczuby (Eudyptes sclateri)

Pingwin szczotkoczuby (Eudyptes sclateri)

Źródło wideo: Shutterstock/Animal Diversity Web

Źródło zdj. gł.: Shutterstock

Analizy naukowców pokazały, że dwie populacje jednego z najmniej poznanych gatunków nowozelandzkich pingwinów znalazły się w zupełnie innej sytuacji. Podczas gdy jedna pozostaje stabilna od co najmniej 25 lat, druga zmniejszyła się o ponad 40 procent.

Pingwiny szczotkoczube (Eudyptes sclateri) rozmnażają się wyłącznie na Wyspach Bounty i Wyspach Antypodów. Oba archipelagi znajdują się około 800 kilometrów na południowy wschód od nowozelandzkiej Wyspy Południowej. W latach 2022-2024 badacze związani z Uniwersytetem Otago, posługując się dronami, fotografowali i liczyli kolonie lęgowe pingwinów szczotkoczubych z obu grup wysp. Dzięki temu po raz pierwszy oszacowali liczebność populacji lęgowej całego gatunku.

Jest ich prawie tyle samo, ale...

Na Wyspach Bounty, które mają wielkość około 50 hektarów, naliczono niemal tyle samo par lęgowych (27,8 tysięcy), co na aż o 40 razy większych Wyspach Antypodów (29,8 tys.). Oba archipelagi w linii prostej dzieli odległość około 215 kilometrów.

- Porównując nowe dane liczbowe z historycznymi zapisami sięgającymi połowy lat 90., można jednak stwierdzić, że populacja na Wyspach Bounty pozostała zasadniczo niezmieniona przez co najmniej 25 lat. Natomiast populacja na Wyspach Antypodów spadła o ponad 40 procent od 1995 roku - podkreśla główny autor badania doktor Thomas Mattern.

Pingwin szczotkoczuby (Eudyptes sclateri)

Pingwin szczotkoczuby (Eudyptes sclateri)

Źródło zdjęcia: Shutterstock

>>> CZYTAJ TEŻ: Dostali zgłoszenie o aligatorze. Na miejscu zastali to

Pingwiny na Wyspach Antypodów mierzą się z problemami

Zdaniem badaczy na spadek liczebności pingwinów szczotkoczubych z Wysp Antypodów może wpływać kilka czynników jednocześnie, a jednym z nich jest rosnąca presja drapieżników. Pingwinom zagrażają chociażby polujące na ich jaja i pisklęta wydrzyki. Te drapieżne ptaki mogły zainteresować się pingwinami szczotkoczubymi, gdy w drugiej połowie XX załamała się populacja pingwinów skalnych.

Zagrożeniem są również coraz silniejsze burze. Wywołane przez nie osunięcia ziemi niszczą miejsca lęgowe i utrudniają funkcjonowanie kolonii.

Nie bez znaczenia są także odmienne trasy migracji. Po sezonie lęgowym pingwiny z Wysp Antypodów przemieszczają się daleko na południe, w kierunku wód otaczających Antarktydę. Ptaki z Wysp Bounty pozostają z kolei bliżej kolonii, na bardziej osłoniętych i potencjalnie bardziej zasobnych biologicznie wodach.

>>> CZYTAJ TEŻ: Rosja ma problem z niedźwiedziami. Coraz więcej ataków

Pingwin szczotkoczuby należy do gatunków oznaczonych na Czerwonej Liście Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody jako "zagrożone" wyginięciem. Mattern zwraca uwagę, że obecna klasyfikacja opiera się częściowo na szacunkach liczebności pochodzących jeszcze z lat 70., które prawdopodobnie były zawyżone. Nowe dane prowadzą jednak do pewnego paradoksu.

Gdyby sytuację obu populacji uśrednić, globalny status gatunku mógłby się poprawić, mimo że ta z Wysp Antypodów szybko maleje. Kategoria zagrożenia obniżona do poziomu "narażony" zamaskowałaby powagę spadku liczebności pingwinów szczotkoczubych na Wyspach Antypodów. Co więcej - pozwoliłaby bagatelizować stopień narażenia populacji z Wysp Bounty, czyli prawdopodobnie ostatniej stabilnej ostoi tego gatunku.

Jak wskazują nowozelandzcy naukowcy, przy planowaniu ochrony gatunku trzeba brać pod uwagę nie tylko jego ogólną liczebność, lecz także kondycję poszczególnych populacji. Przykład pingwinów szczotkoczubych pokazuje, że ich losy mogą być zupełnie odmienne.

View the original on TVN24 →

KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.