Pusty sarkofag czeka od wieku. Badacze sprawdzili mur przy kaplicy św. Kazimierza
- Odwiert wykonano 4 listopada w murze przy kaplicy św. Kazimierza.
- Wnęka została zeskanowana, a badacze pobrali z niej próbki mikrobiologiczne.
- Poszukiwania grobu Witolda mają związek z 600. rocznicą jego śmierci, przypadającą w 2030 r.
Wielki książę Witold, jeden z pięciu synów księcia litewskiego Kiejstuta, stryjeczny brat Władysława Jagiełły, zmarł w 1430 r. Miejsce jego pochówku do dziś nie zostało ustalone.
W 1930 r., podczas obchodów 500. rocznicy śmierci władcy, przygotowano stalowy sarkofag o wadze 150 kg. Pusty obiekt znajduje się w podziemiach katedry. Wcześniejsze prace w kryptach doprowadziły do odkrycia szczątków ok. 826 osób, w tym biskupów, kanoników i fundatorów. Nie wiadomo, czy wśród nich są kości Witolda.
Co odkryto za murem Katedry Wileńskiej?
Jak podaje "National Geographic", hipotezę o możliwym miejscu spoczynku wielkiego księcia przedstawił dr Vytautas Urbanavičius. Według niej szczątki mogły trafić do nieznanej wnęki w murze archikatedry, tuż przy kaplicy św. Kazimierza. Projekt badań sfinansowała kancelaria rządu Republiki Litewskiej, a za jego realizację odpowiada Instytut Historii Litwy.
Prace przeprowadzono na początku listopada, po konsultacjach naukowych i przygotowaniach. 4 listopada badacze wywiercili w murze niewielki otwór, ograniczając ingerencję w zabytkową konstrukcję. Następnie użyli kamery 3D i skanera 3D. W środku zobaczyli częściowo wypełnioną kamieniami przestrzeń. Niestety nie dostrzegli tam ludzkich szczątków ani elementów sarkofagu.
Badania mikroklimatu i plany na 2030 r.
Przez niemal dwie godziny eksperci pobierali próbki mikrobiologiczne z muru oraz wnęki. Analizy mają pomóc określić mikroklimat i stan zachowania tej części świątyni. Jak wynika z informacji Litewskiego Instytutu Historii, badania są elementem szerszego projektu poświęconego poszukiwaniom miejsca pochówku Witolda. Naukowcy liczą, że uda się je ustalić przed 600. rocznicą śmierci władcy.
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.