Actrice Patricia Kargbo: 'Voor een week buurtbewoner zijn in een wijk die ik niet ken'

Enkele weken geleden voelde ik mij even deel van Kuregem. Ik woon er niet, maar toch voelde het even als thuiskomen. De reden van mijn bezoek was veeleer toevallig. Een collega en ik zochten last minute nog een plaats om te schrijven aan een nieuwe voorstelling. Toen herinnerde ik me dat ik op een bingoavond van een kunstcollectief een tijdje terug een schrijfresidentie had gewonnen. Ja, dat lees je goed. Dit is niet de gebruikelijke procedure, meestal gaat een residentie via een open call, maar ik had het geluk dat ik deze 'couponbon' voor twee weken residentie gewonnen had en nog in mijn kast had liggen. Op het laatste ogenblik stuurde ik een mail en kreeg ik heel snel het antwoord dat ik meer dan welkom was.

De residentieplek: Cultureghem. Gelegen op de site van Abattoir.

Ik kende de buurt wel een beetje en tegelijk voelde het, toen ik door de straten fietste, als onbekend terrein. Ik fietste Abattoir op en daar stond met grote letters op een gebouw: Cultureghem. Daar moest ik zijn. Ik verwachtte ergens een lokaaltje toegewezen te krijgen en dan aan het schrijven te slaan.

Ik kreeg veel meer: met ongelooflijk veel warmte werd ik onthaald. Ik leerde de organisatie kennen. Ik zag hoeveel vrijwilligers daar dagelijks over de vloer komen. Zo was er de man die tot driemaal toe benadrukte dat hij de koffie- en theeman was. Hij liet weten dat ik slechts een teken hoefde te geven als ik koffie nodig had.

De poetshulp, die op het eerste gezicht wat verlegen leek, betrapte mij op een Franse taalfout. Er verscheen een glimlach op haar gezicht en ze kon het niet laten om te zeggen: “Aaaah, les Flamands.” 's Middags mochten we aanschuiven bij de Dream­kitchen: daar wordt iedere dag gekookt met de groenten en het fruit die niet verkocht worden op de markt. Een vrijwilliger gaf ons dansend ons bord, buiten onder de luifel, met op de achtergrond het geluid van afrobeats. Om te kunnen schrijven kregen we een containerlokaal met zicht op de hele site.

Ik verwachtte een plaats om te kunnen schrijven, maar ik kreeg een volledige community, die levendig en inspirerend is. Ik was er maar een week. In die korte tijd voelde ik mij voor even een buurtbewoner van een wijk die niet de mijne was.