هر ۱۰ساعت یک برخورد؛ بررسی یک ماه سرکوب سیستماتیک بهاییان در ایران
دستکم ۶۸ مورد آزار سیستماتیک علیه شهروندان بهایی در ۳۰ روز گذشته در ایران به ثبت رسیده است؛ آماری که نشان می‌دهد در یک ماه اخیر، به‌طور میانگین هر ۱۰ساعت یک‌بار، یک شهروند بهایی با بازداشت، تفتیش منزل، ضبط اموال، احضار یا فشار در زندان مواجه شده است. این تراکم بالای آزار و خشونت حکومتی از یک‌سو الگوی فشارهای چندلایه بر افراد و از سوی دیگر تمرکز ویژه نهادهای امنیتی بر چند شهر مشخص را آشکار می‌کند. موارد بررسی‌شده در این گزارش، برخوردهای امنیتی حکومت با شهروندان بهایی را طی تاریخ ۱۰ شهریور۱۴۰۵ تا ۹مهر۱۴۰۵ در بر می‌گیرد.
تفتیش منزل، ضبط اموال و احضار
بیشترین میزان فشار امنیتی بر شهروندان بهایی به‌شکل تفتیش منازل این شهروندان، ضبط اموال و سپس احضار به مراکز امنیتی خودنمایی می‌کند. بر همین اساس طی ۳۰ روز گذشته ۱۴ مورد تفتیش منازل و ضبط اموال بهاییان از سوی نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی انجام شده است که تمام این موارد به احضار این شهروندان به نهادهای امنیتی و بازجویی منجر شده است. موارد احضار به تنهایی به ۱۶ مورد طی یک ماه می‌رسد.
بررسی این مدل از برخورد با شهرندان بهایی در یک ماه گذشته نشان می‌دهد که ماموران امنیتی هر دو روز منزل یک شهروند بهایی را تفتیش و اموال آن‌ها را ضبط کردهاند. نهادهای امنیتی هم هر دو روز، یک شهروند بهایی را احضار و بازجویی کردهاند.
«شیراز»، «اصفهان» و «کرج» بیشترین مراکز آزار و اذیت بهاییان در این زمینه بوده‌اند.
گزارش شهروندان بهایی نشان می‌دهد اموال ضبط‌شده از آن‌ها رقم بالایی را به خود اختصاص می‌دهد، رقمی که در شرایط سخت اقتصادی و فشار سیستماتیک اقتصادی جمهوری اسلامی بر بهاییان، غیرقابل جبران به نظر می‌رسد. در همین حال روایت شهروندان بهایی و افراد آگاه حاکی از آن است که تقریبا در تمامی موارد، این اموال به صاحبان‌شان بازگردانده نمی‌شوند. رفتاری که جامعه جهانی بهایی از آن با عنوان «سرقت حکومتی در روز روشن» یاد کرده است.
۱۲ بازداشت در یک ماه
نهادهای امنیتی و قضایی در ایران در طول یک ماه گذشته ۱۲ شهروند بهایی را بازداشت کردهاند، این موارد شامل بازداشت برای اجرای حکم حبس نیز می‌شود؛ این بدان معناست که هر ۶۰ ساعت یعنی هر دو روز و نیم، یک شهروند بهایی بازداشت شده است. در این زمینه کرج با شش مورد بازداشت، بیشترین میزان بازداشت شهروندان بهایی را تجربه کرده و پس از آن، نهادهای امنیتی و قضایی شیراز و تهران هر کدام با سه مورد بیشترین بازداشت شهروندان بهایی را رقم زده‌اند. «پریسا اسلامی»، «بابک زینلی»، «صهبا طائف»، «فواد طائفی»، «شروین شبرخ»، «علی باقرکاشی»، «سریر موقن»، «باربد سپهری»، «ارشیا جابری»، «صبا سفیدی»، «ایرج شکور»، «پدرام عبهر»، ۱۲ مورد بازداشت بهاییان طی ۳۰ روز گذشته هستند.
احکام سنگین؛ روزانه یک سال و هشت ماه حبس برای بهاییان
قوه قضاییه جمهوری اسلامی هم به‌عنوان بازوی دیگر سرکوب شهروندان بهایی، نقش قابل‌توجهی ایفا کرده است. در ۳۰ روز گذشته، دادگاه‌های جمهوری اسلامی شش شهروند بهایی را در مجموع به ۵۰ سال حبس محکوم کردهاند؛ یعنی به‌طور میانگین بیش از ۸ سال زندان برای هر فرد.
اگر این نیم قرن زندان را روی روزهای ماه تقسیم کنیم، دستگاه قضایی ایران در هر ۲۴ ساعت، به‌طور میانگین ۱ سال و ۸ ماه حبس برای جامعه بهایی صادر کرده است. یعنی معادل ۵ سال زندان در هر ۳ روز.«هنگامه شریفی‌نیا»، «فواد عبدالغفاری» و «فهیم آگاهی» توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران مجموعا به ۳۵ سال حبس محکوم شدند. «رومینا گلی» توسط شعبه دوم دادگاه انقلاب به پنج سال و هفت ماه و ۱۶ روز حبس و همچنین به ۱۰ سال محرومیت های اجتماعی محکوم شد. «وفا کاشفی» محبوس در زندان وکیل‌آباد، توسط دادگاه انقلاب مشهد به شش سال حبس محکوم شد که دو سال و شش ماه از این میزان به حالت تعلیق درآمده است. «پیام فریدیان» که پیشتر توسط شعبه دوم دادگاه انقلاب مشهد به سه سال حبس محکوم شده بود، در مرحله تجدیدنظر با کاهش مجازات مواجه شد. شعبه پنجم دادگاه تجدیدنظر استان خراسان رضوی، حکم حبس او را به دو سال کاهش داد.
اما شهروندان بهایی حتی پس از صدور و اجرای حکم هم از آزار قوه قضاییه و نهادهای امنیتی در امان نمانده‌اند. طبق بررسی‌های «ایران‌وایر»، دستکم چهار شهروند بهایی نیز طی این ۳۰ روز در زندان‌های جمهوری اسلامی تحت آزار قرار گرفته‌اند. این آزارها شامل عدم رسیدگی درمانی و اعزام به مراکز درمانی مناسب، ناپدیدسازی طولانی در زندان و تمدید حکم بازداشت موقت بوده است.
شهرهای مرکزی ایران؛ کانون‌های اصلی سرکوب سیستماتیک
بررسی پراکندگی جغرافیایی این برخوردها نشان می‌دهد که فشارها به صورت یکسان در سطح کشور توزیع نشده، بلکه در چند شهر مشخص متمرکز شده است. شیراز به تنهایی با ۲۵ مورد آزار، بیش از ۳۶درصد از کل برخوردهای ثبت‌شده در کشور را به خود اختصاص داده است. پس از شیراز، استان اصفهان با ۱۴ مورد در رتبه بعدی قرار دارد.
مجموع برخوردهای ثبت‌شده در شیراز و اصفهان با ۳۹ مورد، بیش از ۵۷درصد از کل آمار سرکوب در کشور را تشکیل می‌دهد. در رتبه‌های بعدی، یزد با ۸ مورد، کرج با ۶ مورد و تهران با ۵ مورد قرار دارند. این تمرکز جغرافیایی که متوجه مرکز ایران است، از وجود یک خط‌مشی امنیتیِ ویژه و هدفمند در استان‌های شیراز، اصفهان، یزد، تهران و البرز وجود دارد که می‌تواند گویای مراحل بعدی سرکوب را در پیش داشته باشد.
یک زندگی و زنجیره فشارهای امنیتی
نکته کلیدی دیگر در داده‌های یک ماه گذشته، فاصله میان تعداد کل موارد برخوردهای امنیتی از تفتیش و ضبط اموال تا دیگر موارد که ۶۸ مورد را در برمی‌گیرد با تعداد افراد حقیقی تحت آزار یعنی ۳۸ مورد است؛ یعنی شاخصِ ۱.۸ آزار به ازای هر فرد، نشان می‌دهد که نهادهای امنیتی و قضایی برنامه‌ای کلان و از پیش تعیین‌شده را برای سرکوب بهاییان در نظر گرفته‌اند. بر این اساس این نهادها به یک برخورد واحد بسنده نکرده و برای هر شهروند یک زنجیره آزار طراحی کردهاند.
در این الگو، یک شهروند بهایی در مدت تنها ۳۰ روز ممکن است به طور هم‌زمان یورش به منزل و تفتیش محل سکونت خود، ضبط دارایی‌های شخصی و کاری، بازداشت، بازجویی‌های متعدد و در نهایت صدور حکم سنگین را به صورت متوالی و یک‌جا تجربه کند.
برآیند داده‌های یک ماه گذشته تصویر واضحی از استراتژی جمهوری اسلامی در برخورد با شهروندان بهایی به دست می‌دهد. در دورانی که در طول ۳۰ روز، تقریبا هر ۱۰ ساعت یک اقدام امنیتی حکومتی علیه شهروندان بهایی ثبت می‌شود و دستگاه قضایی در هر شبانه‌روز معادل یک سال و ۸ ماه حبس صادر می‌کند؛ مساله دیگر تنها «نقض حقوق بشر» در قالب رویدادهای پراکنده نیست؛ بلکه سخن از یک سرکوب نظام‌مند و هدایت‌شده است که پیروان بزرگ‌ترین اقلیت مذهبی غیرمسلمان در ایران را هدف قرار داده است.
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.