‘Artık bünyemin aşka ihtiyacı var’



Haberlerimizi Google’da Takip Edin
Gelişmelerden anında haberdar olun.
Google’da tercih edilen
kaynak olarak ekleyin
Haberin Devamı
Ekranın son dönemde dikkat çeken isimleri arasında. Hem yetenekli, hem yakışıklı hem de çok mütevazı ve sakin. Karşısındakine güven veren bir havası var. Gökberk Yıldırım’la başlıyoruz sohbete...
◊ Seni ilk kez tanıyacak birine kendini anlatman gerekse ne derdin?
Çabuk uyum sağlayan bir yapım var. Genelde karşımdakilere sıcak yaklaşırım, pozitifim. İnsanlarla ilişkilerime iki-üç kredi vererek başlarım. Güldürmeyi severim; egosu, kibri olan biri değilim. Yengeç burcuyum ve çok duygusalım.
◊ Bir röportajında “İnsanları mutlu etmekten hastalık derecesinde mutluluk duyuyorum” demişsin. Peki, sen ne kadar mutlusun?
Evet, birini mutlu etmek, birinin sıkıntısını gidermek, yüzünü güldürmek, küçük dertlerini tedavi etmek beni çok mutlu ediyor. Çevremdekilerin yüzü gülüyorsa ben tamamım, başka şeyleri pek sorgulamıyorum. Kendimle ilgili kişisel hırslarım veya mutluluklarım yok.
Haberin Devamı
◊ Neden hemen kendinden vazgeçiyorsun?
Aslında bu kendinden vazgeçmek değil. Benim hayata karşı tutunduğum sağlam bir şey var; en büyük tutkum olan oyunculuk. Onun dışında az bir şey bile yeterli oluyor.
‘Beni samimi buluyorlar’
◊ Arkadaşlarının sende çok değiştirmek istediği özellik nedir?
Biraz sosyalleşmem gerekiyor. Mesela hiç gece çıkmıyorum. Bir yere davet ediliyorum, gitmiyorum. Oysa bunları yapmam gerekiyor.
◊ Sosyal medyada büyük bir
hayran, fan kitlen var. Hayranların seninle röportaj yapmamı çok istiyordu. Sence neden seni bu kadar sevdiler?
Onlar benim için ‘fan’ değil de aile gibi. Beni samimi bulduklarını düşünüyorum. Hem oyunculuğum hem de röportajlardaki tavrım, tutumum bence insanlara doğru geçiyor. Çünkü özüm sözüm bir.

◊ Sence oyunculuğunu mu daha çok sevdiler, fiziğini mi?
Bu iç içe bir şey. Oyunculuk ya da fizik tartışılan şeyler, kimine göre iyi olur, kimine göre kötü. Yoruma çok açık ama insanlık kısmı çok tartışmaya kapalı. Daha çok oradan seviyor olabilirler.
Haberin Devamı
‘Gerçekten temiz aile hikâyesi’
◊ ‘Haysiyet’te canlandırdığın Tufan’a gelelim...
Tufan ailesine körü körüne bağlı. Aslında aile konusundaki davasında haklı. Bunu sadece öfkeli dile getiriyor. Kırgınlığını öfke maskesi altında yaşıyor. Sevgiyi bekleme biçimi de aslında öyle görünmesine neden oluyor. Bence temiz biri.
◊ Tufan eşini aldatıyor...
Henüz bilmediğimiz şeyler var. Kardeşine “Bir kahve içtik, sonrasını hatırlamıyorum” diyor. Belki gerçekten yaptı, belki de öyle bir durum yok.
◊ Tufan izleyiciyi kızdırabiliyor. Sen Tufan’ı haklı buluyor musun?
Bazen ben de sinirleniyorum. Aslında haklı bulup bulmamak meselesi değil. Hatasını sürdürüyor mu? Bundan ders çıkardımı, çıkarmadı mı ona bakmak lazım. Çünkü hayatta herkes hata yapıyor. Karısını aldatması çok yanlış bir durum. Olaylardan ders çıkardı bence, devam ettirmiyor ve karısını çok seviyor.
Haberin Devamı
◊ Peki, sen hiç aldattın mı?
Hayır. Yengeç burcuyum ve gerçekten âşık olduğum zaman o insanı hayatımın merkezine koyuyorum. Ciddi anlamda bir aşk adamıyım.
◊ Şimdi öyle biri var mı?
Keşke olsa, gerçekten artık bünyemin aşka ihtiyacı var. Öyle bir dönemimdeyim.
◊ Hiç aldatıldın mı?
Hiç yakalamadım, bildiğim kadarıyla yok.
◊ Sence ‘Haysiyet’ neden bu kadar sevildi?
Yeşilçam dokusu var. Gerçekten temiz bir aile hikâyesi ve ayakta kalma mücadelesini anlatıyoruz. Hikâyemiz herkesin içinden bir şeyler taşıyor.
‘Facebook’tan keşfedildim’
◊ Ankara’da doğmuşsun... Nasıl bir ailede büyüdün?
Babam müteahhit. Annem ev hanımı.
◊ İlkokul ve ortaokulda çok yer değiştirdiğinizi söylemişsin. Neden?
Haberin Devamı
Babam bir semte bina yapıyorsa orada ilk biz oturuyorduk. O yüzden çok okul değiştirdim. Ama en son yaptığı binada da 20 yıl kaldık, yerimiz belli oldu.
◊ Hiç ailede yokken oyunculuk nasıl aklına girdi?
Çok hiperaktif bir çocukmuşum. İlkokula yazdırılan çocukların ilk reaksiyonu anne babadan ayrıldıktan sonra ağlamak olur, ben ağlayan çocuklara hayvan taklidi yaparak onları güldürüyormuşum. O zamanlar başlamış. Ortaokulda bir oyunda oynadım. Lisede tiyatro kulübündeydim, liselerarası yarışmada birinci olduk. Derslerim çok zayıftı ama tiyatro sayesinde dersleri geçtim.
◊ Üniversiteye gittin mi?
Kazandım ama ailesel sebeplerden ötürü gidemedim.
◊ Sonra Facebook’tan mı keşfedildin?
Haberin Devamı
Evet. O zamanlar bir organizasyon şirketinde çalışıyordum, kreşlere gidip her gün çocuk oyunu oynuyorduk. ‘Hacivat Karagöz’ oyunundan bir fotoğrafı Facebook’a koymuştum.
O dönem günlük dizilerin cast’ını belirleyen bir kişi, benim Facebook’ta fotoğrafımı görmüş. Profilime girip bakmış. “Eli yüzü düzgün, oyunculukla da uğraşıyor” diye düşünmüş. Hazal Türesan ortak arkadaşımız görünüyormuş. O da bizim oyunumuzu yönetmişti. Hazal Abla’dan bana ulaştı. Deneme çekimlerine gittim. Önce günlük dizi ‘Beni Affet’te rol aldım, 700 bölüm sürdü, sonra bir diğer günlük dizi ‘Rüzgârlı Tepe’ oldu, o da 200 bölümden fazla devam etti.
‘Kadınların ruhundan anlayan biriyim’
◊ “Ciddi anlamda aşk adamıyım” dedin. Çapkınlık hiç yok mu?
Eğer âşıksam her şey merkezimdeki kadınadır. Dışarıya gözü giden biri değilim. Hayatımda birçok duyguya doydum. Kendimi törpülediğim ve körelttiğim duygularım da var. Duygularım konusunda kontrollü bir zamandayım.
◊ Neleri törpüledin?
Mesela eskiden ilişkilerimde çok kıskançtım. Onu törpüledim.
◊ Tavlar mısın, tavlanır mısın?
Çok tavlamam gereken birisiyse tavlarım. Kadınların ruhundan anlayan biri olduğumu düşünüyorum.
◊ Seni ne etkiler?
Anlamlı bir bakış ve güzel bir gülüşle tavlanabilirim.

◊ Bir ilişkide asla affedemeyeceğin şey ne?
Küçük yalanları tolere edebilirim ama çok büyük bir yalanı affedemem. Saklanmış ihtiraslar da ilişkiyi bozar.
◊ Bir kadında en karşı koyamadığın şey ne?
Kadının cilvelisine karşı koyamam. Cilve çok güzel ve kadına çok yakışan bir şey.
‘Bir şeyi çok seviyorsan onun bedelini ödemeye razı oluyorsun’
◊ Bin bölüme yakın ekran deneyimin var. Jön, başrol olmak gibi hayallerin var mı?
Öyle gayelerim yok. Her insanın hayalinde kendini koyduğu bir yer vardır. Ben daha çok karakter oyunculuğunu seviyorum. Biraz daha aykırı karakterleri oynamayı istiyorum. Ama bir işin ana kahramanını
oynayacağım zaman geldiğinde o ayrı, orada da bambaşka bir şeyle insanların karşısına çıkarım.
◊ Ankara’dan sonra İstanbul’a gelip bu sektöre girince seni en şaşırtan ne oldu?
İstanbul piyasası için ‘kurtlar sofrası’ diyorlardı. Hiç öyle bir şeyle karşılaşmadım, buna çok şaşırdım. İnsanları daha bencil, belki daha çıkarcı bekliyordum. Daha korunaklı bir yerden yaklaşmıştım ama hiç öyle olmadı.
◊ Seni en zorlayan neydi?
Sanırım zorlayan bir şey yok. Bir şeyi eğer çok seviyorsan onun bedelini ödemeye razı oluyorsun. Ben şubat ayında iş için eksi derecelerde dört saat suya girdim. Bu normal biri için manyaklık olabilir. Ama benim için normaldi. Bu işin gerekliliği. Bunu yaparken de keyif almaya bakıyorum. Oyunculuk 35 saat bile uyumadan çalışabileceğim bir meslek.
◊ Hayatta başarısız olmaktan mı yoksa unutulmaktan mı daha çok korkarsın?
Bir işin içindeyken görünmez olmayı seviyorum, o yüzden unutulmaktan çok korkmam. Hatırlanmak insanlarda ne bıraktığınla alakalı bir olgu. O yüzden güzel şeyler bırakmaya gayret ediyorum. Unutulursam canları sağ olsun derim. Ama başarısızlık kötü bir şey. Başaramamaktan korkuyor olabilirim. Bir şeyleri başaramama durumuna girdiğimde yetilerimi kaybedebilirim, bu da beni çok körelten bir şey olur.
◊ Hayatta başarmak istediğin neler var?
Bir sanat okulu açıp gençlerin hayallerine ulaşması konusunda yardımcı olmak en büyük hayallerimden. Çünkü zamanında ben bunların hayalini kurduğumda etrafımda bununla ilgili bana yardım eden yoktu. Aksine hayal satıp; “Seni vitrine koyacağız” deyip sonra görünmez olan insanlarla bu yaşıma geldim. Yani tırnaklarımı kullanarak kendimi buraya kadar getirdim. İnsanların hayal kırıklıklarıyla büyüdüğü süreçler vardır. Benim de o dönemlerim oldu. O yüzden artık hayal satın almıyorum. İnsani ilişkilerde güven çok önemli bir şey. O yüzden tutamayacağım sözleri de vermiyorum.
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.