Teamgevoel helpt Vollering aan WK-goud: 'Ik ben deze ploeg eeuwig dankbaar'

Demi Vollering rondde zaterdag bij de WK in Montreal op knappe wijze het teamspel van de Nederlandse ploeg af. Met dank aan bondscoach Laurens ten Dam, die in twee jaar een groot verschil heeft gemaakt bij wielrensters.

Vlak nadat het Wilhelmus heeft geklonken in Montreal, tillen zeven Nederlandse rensters Ten Dam op. Ondersteund door veertien handen hangt de bondscoach met een grote glimlach horizontaal boven het podium.

Het is de laatste collectieve actie op een zeer succesvolle dag voor de Nederlandse wielrensters. De wereldtitel in Canada kwam natuurlijk door de klasse van Vollering. Maar het teamgevoel van de ploeg in het oranje speelde minimaal net zo'n grote rol.

En dus is het niet gek dat Ten Dam nadrukkelijk betrokken wordt bij het feestje na afloop. De oud-renner begon vorig jaar als bondscoach na een van de slechtste optredens van een Nederlandse vrouwenploeg op een WK wielrennen. Bij de wegrit van 2024 in Zürich maakte de formatie van de toenmalige bondscoach Loes Gunnewijk de ene na de andere tactische fout, waarna topfavoriet Vollering slechts vijfde werd.

Het was niet de eerste keer dat het Nederlandse team op een kampioenschap vooral tegen zichzelf reed. Aan de individuele kwaliteiten lag het nooit, wel aan de afspraken en onderlinge communicatie. Die analyse had Ten Dam ook gemaakt. Het moest anders en op zijn tweede WK als bondscoach leverde dat goud op. "Je zag vandaag echt een team", zei Ten Dam na de koers tegen de NOS. "Ik ben apetrots op de ploeg."

Vollering was de enige kopvrouw

Ten Dam had vrijdag na de laatste teambespreking al heel veel vertrouwen in een goede afloop. De bondscoach had met zijn rensters nog maar eens het plan doorgenomen dat hij de afgelopen maanden had geformuleerd.

Dat plan was niet ingewikkeld, maar wel heel duidelijk: Vollering was de enige kopvrouw. In het verleden had de Nederlandse ploeg vaak meerdere beschermde rensters, waardoor er onduidelijkheid kon ontstaan in de koers.

Nu wist iedereen dat er maar één tactiek was. De zes Nederlandse knechten moesten de koers hard maken door op kop van het peloton te rijden, waarna Vollering met nog drie rondes te gaan zou aanvallen op de Voie Camillien-Houde, de zwaarste klim van het parcours.

"Het vraagt lef om tegen al je teamgenoten te zeggen: jullie moeten allemaal voor mij je eigen kansen opgeven en dan maak ik het af", zei Vollering na afloop op haar persconferentie. "Dat was moeilijk en eerder durfde ik dat niet. Dat ik dat nu wel durf te vragen, maakt een wereld van verschil."

"De WK is zo'n lastige wedstrijd om te winnen. Je rijdt met teamgenoten die normaal je concurrenten zijn. Dat maakt het moeilijk om in een paar dagen een team neer te zetten dat kan presteren zoals wij vandaag hebben gedaan. Ik ben ze eeuwig dankbaar."

Ten Dam en Vollering deelden video's van Kobe Bryant

Dankbaar was Vollering ook richting Ten Dam. De afgelopen maanden hadden de bondscoach en de kopvrouw regelmatig contact. Zo stuurden ze een video van Kobe Bryant naar elkaar, van een NBA-wedstrijd waarin de voormalig topbasketballer een zware blessure opliep aan zijn rechterschouder. De rechtshandige Bryant weigerde van het veld af te gaan en begon te schieten met zijn linkerhand.

De boodschap? "Je moet altijd voorbereid zijn om het geweer van schouder te veranderen", vertelde Ten Dam aan de NOS. "Vandaag had Demi een plan B nodig, of een variatie op plan A. En dat heeft ze supergoed uitgevoerd."

Vollering viel zoals gepland aan op 38 kilometer van de streep. Ze sloeg ook een gat, maar na een solo van 23 kilometer werd ze teruggepakt door haar grote rivalen Elisa Longo Borghini en Kasia Niewiadoma. In het verleden had dat mogelijk voor paniek gezorgd bij de Nederlandse. Maar nu maakte het ze alsnog af, in een sprint met Niewiadoma.

"Ik heb van tevoren elk scenario door mijn hoofd laten gaan, waardoor ik op alles voorbereid was", zei Vollering. "Ik ben gewoon weer een jaar ouder en wijzer en kan nu rustiger blijven tijdens de wedstrijd. Eerder was ik bang dat de wereld zou vergaan als ik niet zou winnen. Nu weet ik dat dat niet zo is."

Daan schrijft over wielrennen, schaatsen en de olympische sporten. Hij was bij de laatste vijf Olympische Spelen en volgde negen keer de Tour. Mail je tips of vragen.