Zdejmować buty czy zostawiać? Co kraj, to obyczaj, ale w Szwecji są zgodni

Wydaje Ci się, że zasady dobrego wychowania są w całej Europie takie same? Nic bardziej mylnego. To, co w Polsce uchodzi za przejaw uprzejmości, w innych krajach może wywołać potężny zgrzyt towarzyski. Najnowsze badania ujawniają zaskakujące różnice w europejskim savoir-vivre – od zdejmowania butów, przez całusy na powitanie, aż po czyszczenie talerza do ostatniego kęsa. Sprawdź, jakich błędów unikać, by podczas kolejnej podróży nie zaliczyć bolesnej wpadki.

zdj. ilustracyjne /Shutterstock

Uścisk dłoni czy całus w policzek? Zaskakujące wyniki badań

Wizerunek Europejczyków witających się pocałunkiem w policzek jest powszechny, jednak rzeczywistość okazuje się bardziej złożona. Badania przeprowadzone w 27 europejskich krajach wykazały, że aż 85 proc. respondentów woli poczekać, aż druga osoba zainicjuje taki gest. Co więcej, w krajach takich jak Dania, Estonia, Szwecja i Słowenia, pocałunek w policzek jest niemal całkowicie nieakceptowany. 

W większości przypadków uprzejme powitanie ogranicza się do uścisku dłoni lub krótkiego skinienia głową, zwłaszcza w kontaktach oficjalnych i podczas pierwszego spotkania.

Znaczenie gestów powitalnych różni się także w zależności od relacji – w gronie rodzinnym i wśród bliskich przyjaciół panuje większa swoboda, jednak w sytuacjach biznesowych i podczas spotkań z nieznajomymi zaleca się zachowanie dystansu.

Zdejmować buty czy zostawiać? To zależy od klimatu i... wieku

Jedną z najczęściej poruszanych kwestii w kontekście wizyt domowych jest zdejmowanie butów. W krajach Europy Północnej, takich jak Szwecja, Norwegia czy Finlandia, zdejmowanie obuwia przy wejściu do czyjegoś domu jest obowiązkowe. W Szwecji aż 100 proc. ankietowanych uznało to za normę. W Europie Wschodniej i Środkowej również dominuje ten zwyczaj.

Z kolei w Hiszpanii, Włoszech i Portugalii, gdzie klimat jest cieplejszy, a w domach rzadziej spotyka się dywany, goście najczęściej pozostają w butach. Warto jednak pamiętać, że nawet w tych krajach, jeśli gospodarz poprosi o zdjęcie obuwia, należy to zrobić bez wahania.

Ciekawostką jest podział pokoleniowy: młodsi Europejczycy częściej zdejmują buty automatycznie, natomiast osoby starsze wolą poczekać na wyraźną sugestię gospodarza.

Co przynieść w odwiedziny? Finowie mają do tego zupełnie inne podejście

Przynoszenie drobnego upominku podczas wizyty u znajomych czy rodziny to zwyczaj ceniony w wielu europejskich krajach. Butelka wina, bukiet kwiatów lub słodycze to najczęściej wybierane prezenty. Ponad połowa respondentów badania uznała, że przyniesienie prezentu jest standardowym gestem uprzejmości, choć w takich krajach jak Austria, Wielka Brytania czy Hiszpania, zwyczaj ten zarezerwowany jest głównie na specjalne okazje.

Zupełnie inaczej jest w Finlandii, gdzie większość mieszkańców nie przywiązuje wagi do przynoszenia prezentów podczas zwykłych wizyt towarzyskich.

Czysty talerz to podstawa. Dlaczego kobiety czasem robią wyjątek?

Europejska etykieta przy stole również ma swoje niuanse, jednak jedna zasada wydaje się powszechna: należy zjeść wszystko, co znajduje się na talerzu. W ten sposób okazuje się szacunek gospodarzowi i uznanie dla jego starań. Aż 82 proc. mężczyzn i 75 proc. kobiet deklaruje, że zawsze kończy posiłek. Część kobiet przyznaje jednak, że czasem celowo zostawia odrobinę jedzenia, co w niektórych kulturach może być postrzegane jako wyraz grzeczności.

Punktualność w Europie. Kto przychodzi przed czasem, a kto się spóźnia?

Zasady dotyczące punktualności są jednym z najbardziej zróżnicowanych aspektów europejskiego savoir-vivre’u. W większości krajów, takich jak Niemcy, Czechy, Francja czy Polska, przybycie punktualnie lub nawet kilka minut przed czasem jest wyrazem szacunku dla gospodarza. Grecy również cenią sobie punktualność, jednak w krajach południowej Europy podejście do czasu bywa bardziej elastyczne.

Z badań wynika, że mężczyźni częściej przychodzą wcześniej, podczas gdy kobiety skupiają się na byciu dokładnie na czas. Osoby samotne są dwa razy bardziej skłonne do spóźnień, natomiast rodzice z dziećmi częściej mają problem z dotrzymaniem ustalonych godzin.