Topfavoriete Vollering pakt eerste wereldtitel na zinderende finale in Montreal

Wielrenster Demi Vollering is voor het eerst in haar carrière wereldkampioen geworden. De Nederlandse kopvrouw won de wegwedstrijd in het Canadese Montreal door in de sprint de Poolse Kasia Niewiadoma te kloppen.

De regenboogtrui is voor Vollering een bekroning op een topjaar. Eerder won ze onder meer de Tour de France, Giro d'Italia, Ronde van Vlaanderen en Luik-Bastenaken-Luik.

Ze startte dan ook als topfavoriete aan de WK en bondscoach Laurens ten Dam had al zijn kaarten gezet op de 29-jarige Vollering, die na een slijtageslag de hoge verwachtingen waarmaakte.

Vollering plaatste met nog 38 kilometer te gaan een aanval en leek met een solo de wereldtitel te pakken, maar ze werd bijgehaald door Niewiadoma en de Italiaanse Elisa Longo Borghni. In een zinderende finale, met wisselende kansen, bleek Vollering de beste.

Zes eerdere WK-deelnames waren voor Vollering steeds uitgelopen op een teleurstelling. Ze eindigde alleen in 2023 op het podium, toen ze zilver pakte.

In de koers van 180,1 kilometer, het langste WK-parcours ooit voor de vrouwen, had de Nederlandse ploeg met Vollering, Puck Pieterse, Amber Kraak, Riejanne Markus, Lieke Nooijen, Karlijn Swinkels en Femke de Vries de touwtjes aanvankelijk in handen.

Een kopgroep van vier rensters pakte een voorsprong, maar de vlucht van de Portugese Beatriz Roxo, de Noorse Marte Edseth, de Amerikaanse Natalie Quinn en de Bulgaarse Gergana Stoyanova vormde geen bedreiging voor de plannen van de Nederlandse ploeg.

Edseth werd als laatste vluchter ingerekend, met nog 76 kilometer te gaan. Het peloton, waar de Nederlandse vrouwen het tempo bepaalden, was toen al flink uitgedund.

Dat was het resultaat van valpartijen, met daarbij een aantal prominenten: de Mauritiaanse Kim Le Court en de Nederlandse De Vries. De Spaanse Paula Blasi, winnares van de Ronde van Spanje, en titelverdedigster Magdeleine Vallières moesten afstappen.

Ook het pittige parcours eiste zijn slachtoffers. In de acht lokale ronden, met een langere en twee korte klimmen, ging het constant op en af. Ook de Nederlandse ploeg dunde uit. Met nog ruim 50 kilometer te gaan zaten alleen Vollering, Pieterse en Swinkels nog vooraan.

Voor de andere landen was dat het signaal om aanvallen te plaatsen. De Franse Maeva Squiban sloeg een gaatje en ook de Italiaanse ploeg, met nog zes rensters vooraan, roerde zich.

Squiban reed een voorsprong van bijna een minuut bij elkaar, maar toen Pieterse op de scherprechter Voie Camillien Houde (1,7 kilometer à 7,4 procent) aanzette was er geen houden aan.

Pieterse, met in haar wiel Vollering, deed iedereen kraken. Met een enorme inspanning maakte ze de weg vrij voor de aanval van Vollering. De Nederlandse kopvrouw ging over Squiban heen en had binnen een mum van tijd een voorsprong van ruim 20 seconden te pakken.

Daarachter maakten Longo Borghini, Niewiadoma, Marlen Reusser, Elisa Dominika Wlodarczyk, Juliette Berthet, Célia Gery en Squiban jacht op de Nederlandse. Ook Pieterse zat nog bij de achtervolgende groep.

Een gelopen race was het allerminst. De voorsprong van Vollering schommelde lang rond de 20 seconden en toen Longo Borghini en Niewiadoma zich kwaad maakten slonk die naar 15 seconden.

De achtervolgers hielden Vollering in het vizier en dat gaf hoop. Met nog 15 kilometer te gaan sloten eerst Longo Borghini en Niewiadoma en even later ook Berthet aan.

Met de bel voor de laatste ronde van 13 kilometer plaatste Longo Borghini haar aanval. De andere drie keken naar elkaar en de Italiaanse was gevlogen.

Toch slaagde ook Longo Borghini er niet in om weg te blijven. Vollering, met Niewiadoma in haar wiel, dichtte het gat en nu moest de Italiaanse passen.

De Nederlandse wilde het werk niet alleen opknappen, het spel was begonnen en Longo Borghini bleef daardoor op het vinkentouw. Op het laatste klimmetje deed de Poolse nog een aanval, maar Vollering pareerde. In de sprint, waarin Longo Borghini en zelfs Reusser nog dichtbij kwamen, bleek de Nederlandse nog het meeste in de tank te hebben.