Ev hayalinden İsviçre hesabına: Devlet bu balonu görmedi mi?

Bir tarafta faizsiz finansmanla ev sahibi olmak isteyen insanlar... Diğer tarafta soruşturma haberlerine giren özel jetler, lüks otomobiller, bir yat ve İsviçre’ye yapılan milyonluk transferler...

Günlerdir Pusula Holding ve Tera Yatırım’ın ortasında bulunduğu bir fon krizi ve soruşturmasını seyrediyoruz.

Havada milyarlarca lira uçuşuyor, fon ve borsa tartışmaları yapılıyor.

Bu iki taraf arasındaki para hareketlerinin halen net bir şekilde açıklandığını düşünmüyorum.

Şimdi soruşturmadan basına yansıyan ayrıntılara bakalım.

Sözcü’ye göre Pusula Holding Yönetim Kurulu Başkanı Serdar Turhan’ın hesabından İsviçre’deki bir hesaba 15 milyon dolar, Pusula Portföy Yönetim Kurulu Başkanı Muhammed Yarız’ın hesabından ise yine İsviçre’deki bir hesaba 25 milyon Avro gönderildiği tespit edildi.

Bu paralar hangi gelirden elde edildi? Transferlerin gerekçesi neydi? Gönderen ve alan hesapların gerçek yararlanıcıları kimdi? Fonlarla, şirketlerle ve yatırımcıların alacaklarıyla ilişkileri var mıydı?

Resmi makamlar bunu henüz açıklamıyor.

SORU İŞARETLERİ ÇOK 

DHA’nın MASAK raporundan aktardığına göre Yarız adına kayıtlı, toplam değeri yaklaşık 200-220 milyon lira olan beş lüks otomobil, 7-8 Eylül’de dört kişiye devredildi. Bu devirlerle bağlantılı olarak Yarız’ın hesabına gönderildiği belirtilen toplam tutar 26 bin lira.

Yani Muhammed Yarız 200- 220 milyon liralık araçlarını 26 bin 280 liraya devretmiş.

Dört araç da şu anda muhafaza altına alındı.

Bunun neden böyle olduğuna ilişkin de bir bilgi paylaşılmadı.

Ardından özel jetler ve yat geldi. Soruşturma kapsamında Yarız ve Tera yöneticisi Emre Tezmen’e ait olduğu belirtilen iki özel jete, Serdar Turhan’a ait olduğu belirtilen “LORETA” isimli yata el konduğu haberleştirildi.

El koyma kararı, suçun kesinleştiği anlamına gelmez. Fakat bu servetin nasıl edinildiğini araştırmak için ortada yeterince ciddi soru bulunduğunu gösterir.

Anlatmak istediğim şey çok açık. 

Paralarını kaybettiği söylenen “büyük balinaları” geçiyorum. Fakat birkaç bin lira para kazanmak için fon piyasasına giren sıradan vatandaşların paralarına ne olduğu açıklanmalı.

Yurttaşın parasının hangi hesaplara girdiğini, nerelerden geçtiğini, hangi varlığa dönüştüğünü öğrenmek istiyoruz.

Pusula konuşulurken Tera Portföy’ün TLY fonundaki yükseliş de aynı açıklıkla incelenmeli.

Bakın gelin kısaca anlatayım.

TEFAS kayıtlarından derlendiği belirtilen tabloda TLY’nin birim fiyatı 27 Eylül 2021’de 1.28 lira görünüyor.

Aralık 2022’de 5.21 lira.

Ocak 2023’te 9.49 lira.

Ekim 2024’te 26.40 liraya, aralıkta 59.78 liraya çıkıyor.

Ocak 2025’te 109.18, şubatta 251.97 lira oluyor.

Mart’ta 293.36; nisanda 361.26; mayısta 454.09 lira.

30 Haziran 2025’te 595.81 lira.

Başlangıç fiyatının yaklaşık 465 katı.

Aynı tabloda Aralık 2024 sonunda 11 yatırımcı var.

Ocak 2025 sonunda yine 11.

Şubatta 13, martta 43, nisanda 67, mayısta 107, haziran sonunda 159.

7 Temmuz’da 154.

Bu 154 kişi kim?

Daha önemlisi, yükseliş boyunca kimler girdi, kimler çıktı?

Devlet bu balonun şişirildiğini görmedi mi?

Çünkü 154, yalnızca belirli bir tarihteki yatırımcı sayısı. Bütün dönem boyunca işlem yapanların toplamını vermiyor. Aynı sayının korunduğu iki ayda bile yatırımcılar değişmiş olabilir.

Kim 1, 10, 50 lira seviyelerinde kaç pay aldı? Kim 250, 300, 500 lira seviyelerinde sattı? Kim ne kadar para yatırdı, ne kadarını geri çekti? Fonun geniş yatırımcı erişimine açılmasından önce çıkanlar oldu mu?

Fonun elindeki hangi varlıklar bu artışı sağladı? O varlıkların fiyatları hangi işlemlerle oluştu? İşlemlerin karşı tarafında kimler vardı?

Bunların cevabı yatırımcı bazındaki pay hareketleri, Merkezi Kayıt Kuruluşu (MKK), saklama ve banka kayıtları karşılaştırılarak araştırılabilir.

Pusula hakkında kamuoyuna verilen bilgiler, TLY hakkındaki soruların yerine geçmez.

Bir de bütün bunları izleyen yurttaşa bakalım.

Neden bire elli, bire yüz kazanmak istiyor?

Kimi hırsından. Kimi çevresindekilerin kazandığını duyup geride kaldığını düşündüğünden. Kimi de çalışarak ulaşamayacağı bir hayatı, tek bir yatırımla yakalayabileceğine inandığından.

Fenomenlerin sergilediği hayatlar bu duyguyu besleyebiliyor. İnsan kendi maaşını, borcunu, kirasını biliyor. Ekranda ise sürekli tatil yapan, otomobil değiştiren, para harcayan insanlar görüyor.

MANEVİ GÜVEN 

Zenginliğin nasıl kazanıldığı görünmüyor. Harcandığı yerler görünüyor.

Çünkü emeği unuttuk. Emeğin değerini, bilincini yok ettik.

Sonra o gösterişli hayat, yatırım tavsiyesinin referansına dönüşüyor. Pahalı otomobile binenin parayı iyi yönettiği sanılıyor. Kalabalık takipçi sayısı, güvenilirlik belgesi gibi algılanıyor.

İnanç hassasiyetinin kullanıldığı yerde buna bir de manevi güven ekleniyor. “Faizsiz” sözü duyulunca paranın nasıl değerlendirildiği daha az sorgulanabiliyor.

Oysa faizden kaçınmak isteyen kişinin de hesap sormaya hakkı var. Kazancın kaynağını bilmeye, riskini öğrenmeye, parasının nereye gittiğini görmeye hakkı var.

Bu hakkı korumak için yalnızca yurttaşa “Dikkatli ol” demek yetmez. Denetleyenlerin de ne zaman ne gördüğünü, hangi işlemi neden durdurmadığını açıklaması gerekir.

Belli ki burada kamu görevlilerinin de ihmali var.

Her soruşturmayı birkaç servet fotoğrafıyla hatırlayıp unutamayız.

İsviçre’ye gönderilen paranın kaynağını, devredilen araçların bedelini, jetlerin ve yatın hangi gelirle alındığını öğrenmeliyiz.

TLY’de yükseliş boyunca kimin ne kazandığını da...

Dosyanın sonunda yalnızca tutuklananların adlarını değil, paranın hesabını görmek istiyoruz.