Nowe informacje o jednym z rannych policjantów. Artur Morański chce szybko wracać do pracy

W sobotę 27-letni Artur Morański wraz z kolegą z patrolu, 24-letnim Jakubem Kulikiem, zatrzymali w Krakowie sprawcę ataku, 24-letniego Michała Oksińskiego, który w centrum Krakowa zabijał przypadkowych ludzi. W samym mieście zginęło sześć osób, 15 odniosło poważne obrażenia. Jeszcze przed przyjazdem do Krakowa sprawca miał zastrzelić swoich rodziców i siostrę.

Dalszy ciąg artykułu pod materiałem wideo

Z dostępnych w internecie filmów wynika, że na krakowskiej ulicy to policjant Artur Morański pierwszy oddał taki strzał do napastnika, którym powalił go na ziemię. Sam jednak odniósł bardzo poważne obrażenia i w dalszej części strzelaniny leżał przy stojącym obok samochodzie. Jego kolega z patrolu, Jakub Kulik, również ranny, zdołał wstać i oddał kolejne strzały, które zneutralizowały 24-letniego sprawcę Michała Oksińskiego. Zarówno napastnik, jak i obydwaj starsi szeregowi w stanie ciężkim zostali przewiezieni do szpitala. W poniedziałek nad ranem napastnik zmarł. Obydwaj policjanci zostali wybudzeni.

Artur Morański, kiedy tylko odzyskał przytomność po operacji, zapytał: "A Kuba żyje?" — chcąc dowiedzieć się, jaki jest stan jego partnera z patrolu. Informację na ten temat przekazał burmistrz Muszyny Jan Golba.

"Modliliśmy się w naszym kościele o zdrowie policjantów"

Artur Morański pochodzi z Powroźnika pod Muszyną. To wieś licząca niespełna 2 tys. mieszkańców. Jej sołtyską i miejscową radną jest Krystyna Cieśla. W sobotę wieczorem dowiedziała się, że jednym z dwóch policjantów bohaterów jest chłopak pochodzący z tej miejscowości.

— Najpierw poczułam wielki smutek, gdy okazało się, że to nasz były mieszkaniec, że do takiej sytuacji doszło, że jest ciężko ranny. Modliliśmy się w naszym kościele o zdrowie policjantów. Powiem panu, że szybko poczułam taką siłę i pozytywne nastawienie, że sprawy pójdą w dobrym kierunku — mówi nam Krystyna Cieśla.

• Szef MON u rannego policjanta. "Niesamowite poświęcenie"

Ponad rok temu Artur wziął ślub i wyprowadził się z Powroźnika do Krakowa. Sołtyska szczerze przyznaje, że za dużo nam o nim nie powie, bo rzadko go widywała. Pamięta jednak, że dobrze grał w piłkę, że był dobrym uczniem i lektorem w miejscowej parafii.

Krystyna Cieśla podkreśla, że rodzina policjanta nadal mieszka w okolicach Muszyny i to dla nich bardzo trudny czas. — Chcemy szanować ich prywatność, łączymy się z nimi wszystkimi duchowo poprzez modlitwę — zaznacza I dodaje: — Widzę w tym wszystkim, w tej wielkiej tragedii, także ich heroiczny czyn i gotowość do niesienia pomocy innym.

W sobotę pokazali to, z czego są znani

Znacznie więcej do powiedzenia o Arturze ma Rafał Wełna, zastępca komendanta Komisariatu I w Krakowie, w którym pracują obaj funkcjonariusze.

Podinspektor Wełna mówi Onetowi, że znał już wcześniej i samego Artura, i jego rodzinę. Morański pracę w policji rozpoczął w 2024 r. Ale dopiero wiosną tego roku dołączył do Komisariatu I, który znajduje się przy ul. Szerokiej. Wcześniej służył w innych jednostkach krakowskiej policji.

Komisariat I przyjmuje bardzo wiele zgłoszeń i dokonuje wielu interwencji, bo też znajduje się w jednej z najchętniej odwiedzanych przez turystów części miasta — na krakowskim Kazimierzu. — Znając potencjał Artura, chciałem, żeby przyszedł pracować właśnie do naszego komisariatu — mówi podinspektor.

Rafał Wełna, mówiąc o Arturze, nie może nie wspominać o jego koledze z pracy i towarzyszu z sobotniego patrolu. — I Artur, i Jakub Kulik są bardzo dobrze oceniani przez przełożonych i kolegów z pracy — zaznacza. Wymienia ich zalety: obaj cechują się wysoką kulturą osobistą, świetną sprawnością fizyczną, mają poczucie humoru i są bardzo lubiani, także dzięki swojej uczynności.

• Poruszający wpis burmistrza Muszyny o Arturze Morańskim

— Wielu innych funkcjonariuszy chce z nimi jeździć [w patrolach]. Mimo pewnie nienajdłuższego stażu w policji, mają opinię osób, które nie boją się podjąć interwencji. W sobotę wszyscy mogliśmy się o tym przekonać — stwierdza Rafał Wełna. Podkreśla przy tym, że nie jest tak, że policja robi im teraz laurki, bo obaj po prostu wcześniej zapracowali sobie na taką opinię.

O tym, że akurat ci dwaj policjanci podjęli w sobotę interwencję, zdecydował zbieg okoliczności. Ich patrol akurat nie wykonywał żadnego zadania. Od dyżurnego dowiedzieli się o strzałach do ludzi w okolicach Starego Rynku. Wiedzieli, że jadą za samochodem potencjalnego sprawcy. Strzelec, widząc ich radiowóz, zaczął uciekać w stronę Wawelu i zatrzymał się na ulicy Dietla — uderzył w inny samochód, gdy chciał go ominąć. Po chwili wysiadł, wywiązała się strzelanina.

Miejsce zatrzymania sprawy ataku w Krakowie, przy ul.Stradomskiej

Art Service / PAP

— Nasi policjanci podjęli zdecydowaną i spójną interwencję. Wysiedli, mieli przygotowaną broń względem osoby podejrzewanej. Nie mamy wątpliwości, że działali prawidłowo wobec uzbrojonego napastnika — dodaje Rafał Wełna.

Odzyskali przytomność, są świadomi

Zastępca komendanta podkreśla, że wszyscy w policji trzymają kciuki za obu chłopaków i bardzo przeżyli sobotnie zdarzenie. Rokowania nie były dobre, wręcz były złe i wszyscy w policji zdają sobie sprawę, jak ważne było to, że na miejscu szybko pojawili się dwaj krakowscy chirurdzy, którzy przebywali akurat w centrum miasta.

— Jesteśmy bardzo wdzięczni lekarzom, ich doświadczenie na pewno bardzo pomogło w ratowaniu naszych funkcjonariuszy — zaznacza podinspektor Wełna.

Dla kolegów z pracy obu policjantów najważniejsze jest to, że w niedzielę, dzień po zdarzeniu, obaj odzyskali przytomność. Najpierw Jakub, a później Artur. Obaj są świadomi tego, co się stało, są w stanie rozmawiać, mają zapewnioną pomoc psychologów.

• Donald Tusk ujawnia nazwiska rannych policjantów. "To prawdziwi bohaterowie"

— Wiem, że marzeniem Artura była praca w pionach operacyjno-kryminalnych. Sądzę, że jak wróci do zdrowia, umożliwimy mu to. Ale nie z powodu wydarzeń z soboty, już wcześniej były plany na taki jego rozwój. Również przed Kubą otworem stoi dalsza kariera w policji. To są chłopacy z bardzo dużym potencjałem, chcemy, żeby wrócili. Najpierw jednak obaj muszą wrócić do pełni sił. Ich zdrowie jest na pierwszym miejscu — mówi Rafał Wełna.

Przełożeni i koledzy z jednostki czekają na kolejne, dobre informacje ze szpitala.

— Jesteśmy dumni z ich reakcji, z ich zaangażowania i determinacji do tego, aby ten napastnik został obezwładniony i nie kontynuował tego, co rozpoczął kilka minut wcześniej. Trudno ich postawę ubrać w jakiekolwiek słowa. Dostajemy wiele podziękowań, maili z kraju i z zagranicy, od policjantów oraz innych ludzi. Część osób osobiście przychodzi do naszego komisariatu, chcą przekazać listy dla policjantów, wyrażają swoje uczucia, a niektórzy płaczą, podkreślając, że dobrze, że nasi funkcjonariusze potrafili zatrzymać sprawcę — dodaje Rafał Wełna.