Bollywood HungamaSCOOP: Ramayana's BLOCKBUSTER run creates IMAX show-sharing hurdles for Godzilla Minus Zero; The Hunger Games may skip IMAX releaseThe Jerusalem PostTargeted killing of Hamas officials 'makes it easier for soldiers on front lines,' says IDF officerSky TG24Tour nei teatri, musica ed emozioni: Arisa si racconta in scenaPunchADC rejects claim it sponsored attack on Tinubu’s convoyInquirerGatchalian warns about minors’ gun access after foiled school shootingDaily MaverickIran attacks US bases in Gulf countries despite diplomatic effortsCNN TürkRooney'den çarpıcı itiraf: Manchester United’da oynarken intiharı düşündümZDF heuteAktuelle Pressemitteilungen des ZDFIl Fatto QuotidianoIran, raid con droni sulle basi militari Usa in Bahrein e Kuwait. Media Teheran: “Feriti diversi militari americani”South China Morning PostKey takeaways from speeches at Apec CEO Summit, including Xi and Putin addressesObservador Desporto“Esta reunião só serve para os líderes afirmarem estatuto”n-tvWas ist Scherhant passiert?: Eine DFB-Sensationsgeschichte, die fast niemand für möglich hielt
The Daily Newsstand · Free, Always
Wednesday, November 18, 2026

Filenin Sevgi Takımı

Translate

Sizlere bu kez bir takımdan bahsetmek istiyorum. Hani şu Avrupa'nın bile kesmediği, Dünya şampiyonluklarının istendiği ve nihayetinde ulusça bu şampiyonlukların sevincini gururunu yaşadığımız, dünya yıldızlarının, İtalya, Hollanda, Japonya, Brezilya yerine oynamayı yeğlediği (kuşkusuz astronomik bedellerle), Türk Kadın voleybolunun bir üyesinden...

Hatırlarsanız bir gazlı içecek markasının reklam sloganı vardı ya;

"İmaj hiçbir şeydir, susuzluk her şey!.." Sanki onlar da bu sloganı değiştirip, adeta "Şampiyonluk ve sadece yüksek sportif başarı hiçbir şeydir, voleybol sevgisi ve kızlarımız her şey" demekteler, misyon ve vizyonuyla... 

Takımın misyonu aynen şöyle:

"Kız çocuklarına spor yaptırmak, onları kötü alışkanlıklardan uzak tutarak, kendi ayakları üzerinde durabilen özgüvenli bireyler olarak yetişmelerine katkı sağlayıp doğal yetenekli olanlarına en doğru voleybol eğitimini vererek, onları profesyonel voleybolcular olarak yetiştirmek..."

Vizyonu ise; "Önce ülkemizde daha sonra Dünya voleybolunda “yetiştirici” kimliğiyle tanınan ve saygı duyulan bir voleybol kulübü olmak."

Bir alt kademede olmasına karşın yüksek paraların hüküm sürdüğü adı da "Arabica Coffee House" olan Kadınlar 1. Ligi'nde mücadele ediyorlar. Rakipleri belediye takımları, müessese takımları, voleybol devlerinin (B) takımları, bu işe baş koymuş ekol olmuş güçlü camia takımları... Sezon başından bu yana oynadıkları maçlarda hiç galibiyetleri yok. Sadece bir set alabilmişler. Küme düşmenin de öncelikli adaylarından. Ne gam. Tüm bunları bile bile mücadele etmekten voleybol sevgisinin, kız çocuklarımıza yeni bir vizyon sunmanın verdiği iç rahatlığıyla, çıkıyorlar, maçlarını oynuyorlar, eş-dost akraba, belki beş on voleybolseverin kaybolduğu, 5 binlik Atatürk Spor Salonu'nun ıssız sayılabilecek görece boş tribünleri önünde... Centilmenler ve hanımefendilerin sporu voleybolda centilmence ve sportmence...

Onlar, futbol takımının liglerden çekilmesi üzerine Cumhuriyet'ten hemen sonra kurulduğu için "Cumhuriyet'in ilk kulübü" olma onuru taşıyan bir zamanlar Süper Lig'i koklayan, potada ilk şampiyonluğun sahibi, 60'lı yılların voleybol şampiyonu koca bir camianın profesyonel liglerdeki tek temsilcisi... 

O, Altınordu Kadın Voleybol Takımı...  

Kız çocuklarımıza yönelik bu yüce amacın yanısıra bir tarihi diriltmek için de yol çıkmışlar 5 yıl önce... Bir parantez açalım, Üstat Kenan Akseki'den aldığım bilgilere göre; bu tarih 1928 yılına dek uzanıyor. O zamanın Yüksek Ticaret Lisesi öğrencileri, renklerini şehit ve gazilerimizin kanı ile çeliğin gücü ve sağlamlığından alan "kırmızı-lacivert" adına salonlara iniyorlar. O zamanın sporcuları hem futbolcu, hem basketbolcu, hem de voleybolcu... Örnek Sabahattin Eytemiz (Türkiye'de sporun gelişmesinde ve tesisleşmesinde çok önemli görevler üstlenen beden eğitimi öğretmeni, dönemin efsane İzmir Beden Terbiyesi Bölge Müdürü Ziya Eytemiz'in kardeşi) 30'lu yıllarda hem futbolun kalecisi, hem de Altınordu'nun ilk basketbolcu ve voleybolcularından... Kadın voleybolunun ise Federasyon Kupası şampiyonluğu var, Altınordu'nun "altın yılı" olarak tarihe yazılan 1966'da...

İşte geçmişi 60 yıl öncesi ve ötesine dayanan bu görkemli tarih, beş yıl önce bir "sevgi adamı" ve arkadaşlarının şubeyi yeniden aktif hale getirmesiyle yeniden canlanmış. Bu sevgi adamı da profesörlük mertebesine ulaşmış, organ nakli gibi hassas bir iş gerektiren umutsuz vakalarda 20 yıldır şifa dağıtmış, organ nakil merkezleri kurmuş, halen kendi kliniğinde küçültme ve guatr ameliyatları yapan usta bir genel cerrah...

Altınordu sevgisi babadan geliyor, voleybol sevgisi ise voleybolseverlerin rahatlıkla tahmin edebileceği gibi Saint Joseph mezunu olmasından...

O, Profesör Dr. Hilmi Serdar Kaçar...

İlk yıllarında şubeyi şirketleştirmişler, bunu yaparken de Türkiye’de "anonim şirket olan ilk voleybol kulübü" ünvanını almışlar. İki yıl önce de 156 takım arasından sıyrılarak 1.Lig'e yükselmeyi başardılar ve ligde kaldılar. Bu yıl çok iddiaları yok, voleybol sevgisiyle çıkıp voleybol oynamaktan, genç kızlara örnek olarak, misyon ve vizyonlarını sürdürmekten başka... 

Takımın 18 kişilik kadrosunda dört abla var. Kaptan Deniz 38 yaşında, gençlere ablalık yapıyor. Pasör Hande ise Endüstri mühendisi... Diğer 14 sporcu 18 yaş ve altında. Bunlardan beşi Altınordu altyapısından yetişmiş, diğerleri ise İzmir altyapı kulüplerinden çıkarak, kırmızı-lacivert renkler altında 1.Lig fırsatı bulmuş gencecik pırıl pırıl filizler. Basketbol Antrenörü, bir zamanların önemli basketbolcusu Faruk Beşok'un kızı Alara da bu sevgi takımının bir üyesi. A takımın üç sporcusu henüz 16 yaşında. Bu gencecik voleybol ordusunun komutanı, hocaları ise Arkas patentli bir file emektarı Onur Işıkçı...

Altyapı demişken öyle "laf olsun" diye yürütülen bir faaliyet değil Altınordu Voleybol Altyapısı. Bünyesinde 245 lisanslı altyapı sporcusu altyapı liglerinde mücadele ediyor. Yetmemiş 15 franchise spor okulu kurulmuş. Van'dan, Afyon'a, Konya'ya varıncaya dek 1000'e yakın kız çocuğuna voleybol eğitimi veriyorlar.

Tüm bunları gerçekleştiren de dev bir yönetim kadrosu değil. Topu topu üç kişi kalmışlar yönetimde. Serdar Hoca'nın arkadaşları; Hüseyin Ocakcı, Sertan Güntaç ve takımın hocası Onur Işıkçı... Genel Menajer Selim Çınar 2001'den beri görev yaptığı yuvası Karşıyaka'ya dönünce İdari Koordinatörlüğü de Arzu Koyuncu üstlenmiş. Karınca kararınca sponsorları ise Serdar Hoca'nın sınıf arkadaşının İstanbullu bir firması...

Şimdi sormak gerek. Bu güzel armadaya "Sevgi Takımı" demek çok yakışmıyor mu? Bu sevgi takımı daha fazla destek ve ilgiyi, daha fazla sevgiyi hak etmiyor mu?

View the original on Cumhuriyet →

KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.