İzmir’in Cemil’i!

Sevgili okurlarım bizde bir söz vardır analar neler doğurur diye... Dün bu sözün bir örneğine daha tanık olduk.

Evet gerçekten neler doğururmuş.

Bazen hainler, satılıklar, üç kuruşa kendilerini yem eden korkaklar...

Ve bazen de kahramanlar, şerefini, onurunu, haysiyetini satmayan mert insanlar.

Bunun son örneğine dün bütün Türkiye tanıklık etti.

İzmir Büyükşehir Belediyesi Başkanı Cemil Tugay’ın AKP’ye geçiş olayı.

Bu görüntüleri izlerken bazılarımız utandı, başta Devlet Bahçeli gibiler olmak üzere bazıları ise ‘bir kelle daha bize sığındı’ diye gurur duydu.

★★★

Transferi gerçekleşen şahıs ise rozet töreninde mutluydu. Yüzündeki gülücükler zaten her şeyi gösteriyordu.

Rozetini Recep Tayyip takarken Cemil tarihe geçecek sözler söyledi...

“AKP kimsesizlerin kimsesidir... Büyük adam sayın Cumhurbaşkanımız... İzmir’i yeniden ayağa kaldıracağız...”

Psikiyatri uzmanı falan değilim ama bunlar olurken yüzünü dikkatle izledim. Zoraki sırıtıyordu.

Uzun yıllar boyunca İzmir’de önce Karşıyaka Belediye Başkanı seçilmiş, orada çuvallayınca ikinci seçimde CHP’ye transfer olup Büyükşehir’e geçmişti.

İzmir’in Atatürkçü insanları her iki seçimde de buna oy vermişti. O kadar ki, her iki seçimi de büyük oy farkıyla kazanmıştı.

Oysa başında taşıdığı üfürükten takke düşmek üzereydi. İzmir’e ne zaman gitsem, ahaliden kimlerle konuşsam hep aynı lafları duyuyordum...

“Bu huysuz adamın hiçbir konuda İzmir’in başında kalacak niteliği yok, CHP bunu derhal istifa ettirmeli. Aksi takdirde bizden bir daha oy beklemesin.”

Ben de onları yatıştırmaya çalışırdım...

“Arkadaşlar öyle demeyin, yanlış yaparsınız. Ne yani, yoksa İzmir’in AKP’ye geçmesini mi istiyorsunuz!”

Benim gibi saf vatandaşlar nereden bilecekti bir süre sonra olacakları, İzmir’in bir sürü abidik gubidik, bul karayı al parayı oyunuyla tarihte ilk kez AKP’ye altın tepside sunulacağını!.

★★★

Bu ve bunun gibiler bu ihanet çarkları arasında hep ön sıralarda yer alır. Bunlar için inanç, ilke, mertlik yok, korku vardır.

Bugün burada yer alıp farklı konuşurlar, yarın başka bir partiye geçerler.

Dün CHP’de iken AKP’ye bindirirler, bugün AKP’ye geçtiklerinde ise 180 derece çark edip övgüler düzerler.

Hiç kuşkunuz olmasın, Cemil Tugay isimli bu şahıs şimdi bu dönekliğine mazeretler arayacak ve her ortamda şunları söyleyecektir!

“Sayın cumhurbaşkanımızdan söz aldım. Devletin ve milletin bütün olanaklarını bize kullandıracak. Zaten önceden beri biliyordum ve onun için terk ettim... Bu CHP’den ne köy olurdu ne de kasaba.”

★★★

Oysa ne gariptir, onunla hayatımın ilk ve son görüşmesi sonrasında aynı sözleri ben de onun için söylüyordum.

‘Bu adamdan ne köy olur ne kasaba.’

Ürkek, korkak bir adamdı.

CHP ve AKP ile ilişkilerini birkaç kez sorduk, somut hiçbir şey söyleyemedi.

Yani düşünün, kendisinden önceki Büyükşehir Başkanı Tunç Soyer hapiste. Sormuştum:

“Sizden önceki başkan Tunç Soyer uzun süredir hapishanede yatıyor. Onu ziyarete falan gidiyor musunuz?”

Dünkü yazımda da değinmiştim, gitmiyormuş! Nedenini sorunca aynen şöyle dedi:

“O beni kabul etmiyor ki... Ben de gitmiyorum!”

Şu manzaraya, adamın gerekçesine bakın siz!

★★★

Tayyipgiller tarafından bütün Türkiye’de başlatılan polis operasyonları sonrasında, geçmişte CHP’den seçilmiş olan neredeyse bütün belediye başkanları, ekipleriyle birlikte önce gözaltına alınıyor, sonra tutuklanıyor.

Toplum bu yollarla korkutulup sindiriliyor.

Bu süreçte iktidarın elindeki en büyük koz, görevden alınıp tutuklanacaklara önceden gözdağı verilmesi idi.

“CHP’den istifa edip bize gelmezsen yakınların üzerinden tutuklanacaksın.”

Niceleri istifayı bu korkuyla verdi. Yani açıkça şu mesaj iletiliyordu:

‘Tercihini yap. Ya rozet ya kelepçe.’

Rozet takmayı kabul etmeyen onurlu, şerefli başkanlar için kelepçeler hazırdı.

Cemil Tugay gibiler işte bu nedenlerle basıp gittiler.

Demek ki Atatürk’ün İzmir’ine iyi bir Cemil lâzımmış.

Recep Tayyip bozdura bozdura harcasın, hayrını görsün.

www.sozcu.com.tr internet sitesinde yayınlanan yazı, haber ve fotoğrafların her türlü telif hakkı Mega Ajans ve Rek. Tic. A.Ş'ye aittir. İzin alınmadan, kaynak gösterilerek dahi iktibas edilemez.