Jens Toornstra staat voor 500e Eredivisie-duel: 'Koos bewust voor dochter'

Sparta-middenvelder Jens Toornstra (37) hoopt zondag tegen Ajax zijn vijfhonderdste wedstrijd in de Eredivisie te spelen. Hij wordt pas de vijfde veldspeler die die mijlpaal bereikt. "Arne Slot was bij Feyenoord de beste trainer met wie ik ooit heb gewerkt."

Lachend zegt Toornstra dat vijfhonderd wedstrijden een bizar aantal is voor een voetballer die tot zijn twintigste nog bij de amateurs van Alphense Boys speelde. "Als je me toen had gezegd dat ik tot vijftig of honderd wedstrijden zou komen in het profvoetbal, had ik het al niet geloofd. Nu besef ik hoe bijzonder het is. Ik ben trots dat ik straks in een bijzonder rijtje sta."

In gesprek met NU.nl blikt Toornstra terug op een reis langs vier clubs in de Eredivisie: ADO Den Haag, FC Utrecht, Feyenoord, weer Utrecht en Sparta.

Debuut bij ADO Den Haag, 4 december 2009

Toornstra maakte zijn officiële debuut in het betaalde voetbal voor ADO Den Haag in de uitwedstrijd tegen Roda JC. Hij omschrijft zichzelf als "een ietwat introverte jongen", die als amateur was aangesloten bij Jong ADO. "Je moet in je carrière soms een beetje geluk hebben", zegt hij.

"Mijn geluk was dat Ricky van den Bergh, in die tijd een gerenommeerde voetballer, tijdelijk was teruggezet naar het tweede elftal. Er kwam een plek vrij in de selectie en ik werd al snel beloond met een invalbeurt. Terwijl ADO tegen degradatie speelde, durfde de toenmalige trainer Raymond Atteveld voor mij te kiezen en niet voor een ervaren speler."

Het eerste doelpunt, 30 januari 2011

Toornstra weet het nog precies. "Ik scoorde pas een flinke tijd na mijn debuut bij ADO Den Haag. Excelsior uit, op kunstgras. Ik kapte mijn tegenstander met rechts uit en schoot met links binnen."

Lachend: "Of andersom, nu ga ik twijfelen. Ik hikte toch een beetje tegen mijn eerste doelpunt aan. Ik hoorde geluiden als: hij speelt wel veel, maar scoort weinig. Die goal voelde als een opluchting."

2014-2022: vijf prijzen bij Feyenoord

Meer dan de helft van zijn bijna 500 duels speelde Toornstra in acht seizoenen bij Feyenoord, zoals je in onderstaande afbeelding kunt zien. In het kampioensjaar 2017 speelde Toornstra bovendien zijn 250e wedstrijd in de Eredivisie. "Ik werd vaak vergeleken met Dirk Kuijt, die ook telkens een stap omhoogging. 2017 was natuurlijk de ultieme bekroning", zegt Toornstra, die vijf prijzen won met Feyenoord.

"Je voelde overal de hunkering naar succes, de laatste landstitel voor Feyenoord was alweer achttien jaar geleden. De ontlading tijdens de kampioenswedstrijd tegen Heracles was zo intens, dat gevoel was onbeschrijfelijk", vervolgt de middenvelder.

"Ik kan me nog herinneren dat het stadion vlak voor Dirk de 1-0 maakte even stilviel. Je voelde echt dat de fans hun adem inhielden voordat de bal binnenviel. Daarna explodeerde De Kuip, het was echt magisch om die extase bij het Legioen te ervaren."

Uitgerekend de trainer die hem bij Feyenoord in 2022 geen basisplaats meer kon garanderen, staat bij Toornstra op één in zijn rijtje van favoriete coaches. "Arne Slot is zonder twijfel de beste trainer met wie ik heb gewerkt. Hij introduceerde bij Feyenoord het moderne voetbal met een hoge intensiteit", legt hij uit.

"Arne hamerde er bij ons op dat we altijd in beweging moesten zijn. Zijn trainingsvormen, zijn speeches: alles klopte. Ik had dat nooit eerder meegemaakt. Ik besloot in 2022 terug te keren naar FC Utrecht om meer te kunnen spelen. Achteraf bedacht ik: als ik nog een jaar bij Feyenoord was gebleven, zou ik 2023 nog eens landskampioen zijn geworden."

Verknocht aan woonplaats Ter Aar

Glimlachend erkent Toornstra dat hij honkvast is gebleven, opgegroeid in het Zuid-Hollandse Ter Aar waar hij nog steeds woont met zijn gezin. "Mijn ouders wonen daar, mijn vrienden. Ter Aar is mijn dorpje. Ik zal er niet snel weggaan."

In 2017 kon Toornstra naar Lazio, maar na de scheiding van zijn toenmalige partner wilde hij in de buurt blijven van zijn dochter Faye. Een transfer naar het buitenland bleef uit. Mede daardoor viert Toornstra nu een mijlpaal met vijfhonderd duels in de Eredivisie. "Het was destijds een bewuste keuze", zegt hij.

"Ik zou naar Italië zijn gegaan zonder mijn ex en mijn kind. De wetenschap dat ik Faye niet zou zien opgroeien, maakte het een stuk eenvoudiger bij Feyenoord te blijven. Ik heb nooit spijt gehad. Maar mijn carrière was waarschijnlijk anders verlopen als ik die stap naar Italië wel had gezet."

Met zijn huidige vrouw kreeg Toornstra nog twee kinderen. "Ik heb vorig jaar niet voor Sparta gekozen om in Ter Aar te kunnen blijven, maar het is wel een mooie bijkomstigheid. In die zin is het geen toeval dat ik voor vier clubs in de Randstad heb gevoetbald, waardoor ik mijn kinderen niet uit hun vertrouwde omgeving hoefde te halen. Mijn gezin is bepalend geweest bij mijn keuzes."

'Gaat op mijn leeftijd niet meer vanzelf'

Toornstra weet niet hoeveel wedstrijden er nog bij komen na zijn vijfhonderdste bij Sparta. "Dit zou mijn laatste seizoen kunnen zijn. Mijn vrouw attendeert me er vaak op dat ik niet als een chagrijn mijn carrière moet afsluiten. Ze hield me voor dat ik van elk moment moet genieten en die mindset hanteer ik nu ook. Al valt het niet altijd mee."

"Jongens die al gestopt zijn, vertelden me: stel je afscheid zo lang mogelijk uit. Je balanceert als prof op een dun koord. Opmerkingen als: hij is nog zo goed voor de kleedkamer, daar kan ik niks mee. Ik moet wel kunnen spelen en fit blijven", zegt hij.

"Ik hoorde Ruud van Nistelrooij in een podcast zeggen dat hij in zijn nadagen wilde sprinten en merkte dat hij niet meer vooruitkwam. Hij wist meteen dat het klaar was. Misschien krijg ik ook zo'n moment, want het gaat op mijn leeftijd niet meer vanzelf."

"Ik heb bij Feyenoord gezien hoe goed Dirk Kuijt en Robin van Persie nog waren op latere leeftijd. Nu wil ik nog niet stoppen. Maar dat kan over vijf maanden anders zijn."

Trainer zal hij niet worden, bezweert Toornstra. Hij bereidt zich met de Ontwikkelstudio, die topsporters begeleidt naar een maatschappelijke carrière, al voor op een nieuw leven na het voetbal. "Ik loop nu soms bij bedrijven mee om te kijken wat bij me past. Ik was uitgeteld na een dag op kantoor."

Lachend: "Toen besefte ik opnieuw dat ik bevoorrecht ben als voetballer. Laat mij nog maar even in de kleedkamer zitten."