Brand wilde geen protest, woedende Schreiber boycot podium: 'Dit is zo oneerlijk'

Zelden keek een winnares zo bedrukt op het podium als Lucinda Brand na het EK veldrijden. Natuurlijk wilde ze dolgraag voor de tweede keer Europees kampioene worden. Maar niet via de jurytafel. "Dit is natuurlijk een heel raar gevoel. Ik heb niet gevraagd om een review of iets", was Brand eerlijk achteraf.

De declassering van winnares Marie Schreiber wegens onreglementair sprinten had niet te maken met een protest van de Nederlandse delegatie. Daar stak Brand zelf een stokje voor.

"Bondscoach Gerben de Knegt heeft het aan mij gevraagd. Ik heb gezegd dat we de beelden niet terug hoefden te kijken. Voor mij was het oké. Marie was vandaag de beste, ze was supergoed op de trap en ik was gewoon niet rap genoeg."

"Uiteindelijk beslist de jury zelf om het een keer na te kijken. Ik heb het ze ook verteld. Maar dan is het natuurlijk een keuze van de jury."

En zo nam Brand na meer dan een half uur met een bedrukt gezicht de Europese kampioenstrui in ontvangst. Met links van haar nummer drie Ceylin del Carmen Alvarado en rechts een lege plek.

Brand begreep die keuze wel. "Ik snap wel dat dit voor Marie hartverscheurend is. Als je denkt dat je de titel hebt en dat dan toch besloten wordt dat het niet doorgaat. Hoe je daar dan mee omgaat, dat is bij elk persoon anders."

Wat gebeurde er precies?

Wat gebeurde er nu precies in die sprint? "Marie ging eigenlijk een seconde eerder aan dan ik hoopte. Gelukkig sloeg ze niet écht een gat, wat met haar explosiviteit ook gekund had. Daar was ik nog wel blij mee. Maar zij kon nog een tandje bijschakelen en dat bijschakelen van mij was net niet genoeg. En ja, tuurlijk, ze kwam even naar mij toe. Volgens mij raken we elkaar ook licht. Maar weet je, je focust je op die finishlijn en dat is het."

En zo werd Brand tóch Europees kampioene, al zal ze die trui de komende maanden als wereldkampioene niet dragen. "Dit is wel een heel ander gevoel dan elke andere titel die ik gewonnen heb. Het gaat nu alleen over die finish. Ik denk dat het een mooie wedstrijd was, dus dat maakt het ook nog eens heel zuur."

Schreiber woedend: 'Zo oneerlijk'

Dan Schreiber zelf. Gedesillusioneerd weigerde de Luxemburgse op het podium te verschijnen. Maar ze kwam wel even langs om haar verhaal te doen. Met rode ogen vechtend tegen de tranen, vol woede en onbegrip.

"Ik heb de beste cross gereden die in mij zat. En ik was de sterkste vandaag, dat heeft iedereen kunnen zien. Ik heb gewoon gewonnen, fair and square. Maar misschien is er een persoon die daar anders over denkt."

Wat kreeg Schreiber precies te horen van de jury? "Ze zeiden dat ik van mijn lijn afweek. Dat is ook zo, ik week wat af. Maar wie dit beslist heeft, nodig ik uit om aan het einde van zo'n wedstrijd met een hartslag van 190 slagen per minuut te gaan sprinten. Volgens mij is dit heel normaal. En er bleef genoeg ruimte over."

"Ik denk dat het respectloos is om het mooiste moment van mijn loopbaan te stelen. Zelfs Lucinda zei dat het eerlijk was en dat ik niets verkeerd deed. Ik kan het niet begrijpen. Het gaat altijd over zuivere en eerlijke sport en dan gebeurt zoiets als dit met mij. Hier train ik mijn hele leven voor en dan wordt het gewoon van me afgenomen."

De beslissing om het podium over te slaan, kwam van haar begeleiding. "Ik wilde eigenlijk wel gaan, want ik dacht dat iedereen me zou haten als ik niet zou gaan. Maar als je erover nadenkt: ik laat me niet zo behandelen. Ik ben ze niets verschuldigd, dus als zij respectloos naar mij zijn dan hoef ik ook niet naar het podium. Het is al moeilijk genoeg om nu hier te staan."

"Lucinda kwam naar me toe en zei dat ik de winnaar was. Daar ben ik haar dankbaar voor. Maar we kunnen de uitslag niet veranderen. Dit is gewoon heel oneerlijk."