Fredberto stelt eerste foto-expo voor: ‘Geen rode draad, wel rauwe momenten’

Voor fotograaf Fredberto draait fotografie niet om perfectie, maar om gevoel. Wat begon met het oppakken van een camera van een vriend, groeide uit tot een passie waarmee hij vandaag zijn eigen verhaal vertelt. Met Fuck Aesthetics stelt hij voor het eerst zijn werk tentoon in een solo-expositie. Een bijzonder moment, dat ook de nodige spanning met zich meebrengt.

"Wat ik vooral leuk vind, is dat ik mijn eigen werk naar voren kan brengen. Ik kan mensen laten zien wat ik door de jaren heen heb meegemaakt en gezien. Het is eigenlijk een verzameling van mijn ervaringen, allemaal vastgelegd door mijn lens."

Geen vaste rode draad

Wie een duidelijke rode draad of een afgebakend thema verwacht, komt bij Fredberto misschien bedrogen uit. De expo is vooral een weerspiegeling van wie hij is en wat hij onderweg heeft gezien. Hij wilde niet vertrekken vanuit een vooraf bedacht concept, maar vanuit zijn eigen ervaringen.

"Ik heb op een bepaald moment nagedacht over wat ik wilde tonen. Uiteindelijk besefte ik dat het gewoon over mezelf moest gaan. Wie ben ik? Wat heb ik meegemaakt? Wat heb ik gezien? Dat is wat ik met deze expo wil laten zien. Er is eigenlijk geen vaste rode draad. De rode draad is alles wat ik zelf heb gezien en meegemaakt."

Die persoonlijke blik vertaalt zich naar een brede verzameling beelden. Familie, vrienden, concerten, feestjes, afterparty's en straatfotografie: verschillende werelden komen samen in één expo. Ook zijn zus Martha Da'ro neemt daarin een bijzondere plaats in. Fredberto trekt regelmatig met haar mee naar shows en concerten, waar hij de spontane momenten vastlegt. Sommige van zijn favoriete foto's zijn dan ook beelden van haar.

"Je komt op mooie plekken, ziet bijzondere lichtinval en onverwachte momenten. Het is gewoon mooi dat ik daar zelf bij kan zijn en die momenten kan vastleggen."

De schoonheid van imperfectie

Fredberto fotografeert voornamelijk analoog. Ongeveer 95 procent van zijn foto's maakt hij met een analoge camera. Die keuze is niet alleen een kwestie van nostalgie, maar heeft ook zijn manier van fotograferen gevormd. Het werken met film leerde hem geduld te hebben, technisch bij te leren en vooral bewuster met elk beeld om te gaan.

"Ik hou van de grain en het rauwe karakter van analoge fotografie. Het maakt beelden wat ruwer en geeft ze die oldschool vibes. Bovendien heeft analoog mij enorm veel bijgeleerd. Je kunt niet zomaar je ISO aanpassen en je ziet je foto's niet meteen. Je leert door te proberen, fouten te maken en soms een volledig rolletje te verspillen voor je twee goede foto's overhoudt."

Die imperfectie sluit nauw aan bij de titel van zijn expo. Fuck Aesthetics gaat niet over het najagen van het perfecte beeld, maar over het vastleggen van iets dat echt aanvoelt. Techniek blijft belangrijk, maar mag volgens Fredberto nooit het gevoel in de weg staan.

"Als je puur in het moment leeft en met mensen bent, moet je niet te veel nadenken. Natuurlijk zijn er technische aspecten, zoals belichting, maar het gaat vooral om wat jij meemaakt, ziet en voelt. Dat is voor mij het belangrijkste."

Samenkomsten vastleggen

Met zijn expo wil Fredberto bezoekers niet alleen naar foto's laten kijken. Hij hoopt dat ze de energie achter de beelden voelen, herinneringen herkennen en misschien zelfs iets van zichzelf terugvinden in de momenten die hij heeft vastgelegd. Fotografie wordt zo ook een manier om ervaringen met elkaar te delen.

"Het gaat voor mij niet zozeer om mensen samenbrengen, maar om die samenkomsten capteren. Het zijn pure momenten. Soms zien mensen zichzelf terug in mijn foto's of voelen ze opnieuw wat ze op dat moment hebben meegemaakt. Dat vind ik net zo mooi aan fotografie."

Hij hoopt dan ook dat zijn expo meer wordt dan een plek waar mensen even naar foto's komen kijken. Familie, vrienden, jonge creatievelingen en andere geïnteresseerden zijn welkom. Het liefst ziet hij mensen met elkaar praten, nieuwe connecties maken en gewoon samen genieten.