Ultrakorte column: 'Niet pinken'

In het Brusselse verkeer, dat vertel ik mezelf toch, ben ik een minzaam persoon. Een glimlachje naar een voetganger voor wie ik rem, een handje naar een autobestuurder die me doorlaat. Brussel, een gevaarlijke fietsstad? Als je wat alert en zelfbewust rijdt, valt het wel mee, denk ik vaak.

Toch is er één scenario waarbij mijn bloed gaat koken, mijn ogen bliksemen en mijn mondhoeken naar beneden vallen: als er weer eens zo'n onverlaat van een autobestuurder afbuigt ZONDER ZIJN RICHTINGAANWIJZERS TE GEBRUIKEN. Vuilniswagens, taxi's, roestige Clio's of dikke SUV's, ze doen het allemaal en veel te vaak naar mijn smaak.

Niet 'pinken' is hemeltergend omdat het levensgevaarlijk is, maar lijkt ook in een bredere trend te passen: mensen die luid filmpjes bekijken in de tram of hun telefoon op luidspreker zetten in de trein, allemaal lijken ze het besef kwijt dat ze een ruimte delen met anderen.

In het geval van de richtingaanwijzers, probeer ik zo'n auto dan in te halen voor een pedagogisch maneuver: een knipperlichtteken met de hand en – bij open autoraam – de mondelinge toevoeging: 'Clignotants'! De licht geforceerde maar minzame glimlach, die krijgen ze er gratis bij.

Kris Hendrickx

Zelf een ultrakorte column insturen? Dat kan. Mailen naar redactie@bruzz.be