‘Dokunulmazlık’ istiyorum

Sizin kişisel özel alanınız bizdede mevcut. Bana inanmıyorsanız yapay zekâya sorun! Ben sordum. Ayrıca kör olarak ben de her gören gibi dokunulmazlık istiyorum ve bunun en doğal hakkım olduğuna inanıyorum.

Haberlerimizi Google’da Takip Edin

Gelişmelerden anında haberdar olun.

Google’da tercih edilen
kaynak olarak ekleyin

Haberin Devamı

Yapay zekâya “Görme engelli biriyle ilgili aklına ilk gelen sorunları yazar mısın” dedim. Altta bazılarını paylaşıyorum...

Kaldırım ve yol engelleri: Yanlış park edilmiş arabalar, kaldırım ortasındaki ağaçlar, tabelalar veya aniden bırakılmış elektrikli scooter’lar beyaz bastonla ilerlemeyi doğrudan bir kaza riskine dönüştürür.

 Toplu taşıma: Sesli anons sistemlerinin çalışmadığı otobüs veya metro hatlarında hangi durağa gelindiğini anlamak başkalarının yardımına bağımlı hale getirir.

 Aşırı koruyucu ya da yok sayan yaklaşımlar: İnsanların yardım teklif ederken sormadan kolu çekiştirmesi ya da doğrudan bireye hitap etmek yerine yanındaki refakatçiye soru sorması gibi durumlar bireysel sınırları ve özerkliği zedeler.

Evet biliyorum, çok basit bilgiler gibi gözüküyor. İnanın şu yukarıdakilerin çoğunu bugün yaşadım. Neredeyse her gün bunu yaşayınca ‘neden’ diye soruyorum. Monotona bağladık bunu ama bu monoton olacak bir şey değil bence. Her gün tekrar ifade etmekten yoruldum falan demeyeceğim çünkü yorulmadım. Vazgeçmiyorum. İşim gücüm var; bu şehre ve size ihtiyacım var. Burada olmam  birilerinin de bana ihtiyacının olduğunu ispat ediyor. En azından ben buna inanıyorum.

Haberin Devamı

Yapay zekâ hiç sorgusuz hayatımıza girdi ve hiç kabul zorluğu da çekmedik. Basit ya da zor her soruyu ona yöneltiyoruz. Oturup onunla sohbet edenler var...

Ben herkese ulaşamıyorum ama yapay zekâ yapay aklıyla herkese ulaşıyor. Yukarıdaki cevapları istediğiniz gibi geliştirebilirsiniz. Bu arada bu bilgilerin tamamı doğru değil, bazıları tartışılır. Hangileri mi? Onları da siz bana sorarsınız, iletişim kanallarım açık; ama bendeki doğal zekâ baştan söyleyeyim. 

Şimdi geleyim yaşadığım olaya... Yine Mecidiyeköy’deyiz, otobüs durağına gittim ve birine otobüsü sordum. “Hemen arkadaki araba abi” dedi bir genç. Arkadaki otobüse gittim ve tekrar kendi otobüsümün kodunu sordum. “Evet” dedi içeriden biri ve o saniye ayaklarım yerden kesildi, neye uğradığımı şaşırdım. Biri beni belden kavramak suretiyle otobüse attı! “Ne yapıyorsun” dedim. Gülerek “Yardımcı oldum” dedi. Hiçbir şey diyemedim çünkü tepki bile göstermekten korktum. Ama sonra kendime hâkim olamadım. 10 dakika vardı otobüsün kalkmasına. Dışarıda sucunun sesini duydum ve o adamın önünden geçip bastonu yere çarpa çarpa tekrar inip su aldım. Yine onun önünden binip yerime oturdum. Umarım otobüse binip inebildiğimi görmüştür diye umut ederek... Neden sorusunun da cevabını bulamadığım için yapay zekânın cevaplarını buraya taşıdım. Yapay zekâ her soruyu cevaplıyor; farkındalığa, empatiye bile gerek bırakmıyor.

Haberin Devamı

Benim ve görmeyen arkadaşlarımın görmemesi dokunulabilir olduğumuz anlamına gelmiyor. Sizin kişisel özel alanınız bizde de mevcut. Bana inanmıyorsanız yapay zekâya sorabilirsiniz! Ben de kör olarak her gören gibi dokunulmazlık istiyorum ve bunun en doğal hakkım olduğuna inanıyorum.

Saygı gösteren çok insan var. Onları tenzih ederek yazıyorum. Her sese iyi pazarlar...